ศุภมสฺตุ 1369 ศก เถาะ นกฺษตฺร ปิยเกตไพศาขฺย จนฺทฺรพาร มาน ปนฺฑูล พฺระราชโองฺการ สเตจปรมราชาธิบติ  สฺริมหาจกฺกฺรพตฺติราช นุพระราเมสฺวรราช สุจริตสฺรทฺธา อนุโมทนา นุ พุทฺธติกา สเตจพฺระคุรูจุฬามูณิสฺริสงฆราช สงฺฆปรินายก ติลกรตฺน มหาสฺวามิ ปรมราชา จารพฺระพรรปฺ ปฺรสิทฺธิ พฺระมหาเถร 

(ศุภมัสดุ  ใน มหาศักราช 1369 ปีเถาะ ขึ้น 3 ค่ำ เดือน 6 วันจันทร์ มีพระบัณทูลพระราชโองการแห่งสมเด็จพระบรมราชาธิบดีศรีมหาจักรพรรดิราช และพระราเมศวรราช ทรงอนุโมทนาด้วยสุจริตศรัทธา ด้วยพุทธฎีกาสมเด็จพระคุรุจุฬามุณีศรีสังฆราช สังฆปรินายกดิลกรัตน มหาสวามีบรมราชา จารึกพระสุพรรณบัฏแด่พระมหาเถร)

สฺรียสุพ่ม่ส่ตุอาทีสกัราช่ใด 1334 ม่โรงสบัต่สบัต่จดัต่วารีสกวนัพระหัศบ่ดี เดิอนหาฃึหาคำม่โรงนกัสดัตรจดัต่วาริสกจีงทานผูนิงชืนายอีนท่สอรสกัมีสรทาในพุทสาศหน้าจีงข่อทีอนัอยูนนัหนฃืใดสีสิบหาวา หนแปใดสามสิบเกาวานีแกพ่อยูหวัวเจาท่ออกยาธรรัมราชาองทรงใตรวิดกนนัวาจ่สางอาราม่ถวายพระราดช่กุสนล่แกพ่อยูหวัวเจา

(ศรีศุภมัสดุ อาทิศักราชได้ 1334 มะโรง สัปต สัปตจัตวาริศก วันพฤหัสบดี เดือนห้า ขึ้นห้าค่ำ มะโรงนักษัตรจัตวาริศก จึงท่านผู้หนึ่งชื่อนายอินทรสรศักดิ์ มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา จึงขอที่อันอยู่นั้น หนขื่อได้สี่สิบห้าวา หนแปได้สามสิบเก้าวานี้ แก่พ่ออยู่หัวเจ้าธออกญาธรรมราชาองค์ทรงไตรปิฏกนั้น ว่าจะสร้างอารามถวายพระราชกุศลแก่พ่ออยู่หัวเจ้า)

ชาวเจ้าทงัหลายอนัมีสรธา แลไดกทำการในเชดพนนิ

(ชาวเจ้าทั้งหลายอันมีสรัทธา แลได้กระทำการในเชตพนนี้)