จารึกสูงเนิน

จารึก

จารึกสูงเนิน

QR-code edit Share on Facebook print

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2550 13:59:58 ( อัพเดทเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2562 20:44:00 )

ชื่อจารึก

จารึกสูงเนิน

อักษรที่มีในจารึก

ขอมโบราณ

ศักราช

พุทธศตวรรษ ๑๖

ภาษา

สันสกฤต, เขมร

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน ๒ ด้าน มี ๑๓ บรรทัด ด้านที่ ๑ มี ๖ บรรทัด ด้านที่ ๒ มี ๗ บรรทัด

วัตถุจารึก

ศิลา ประเภทหินทราย

ลักษณะวัตถุ

หลักจารึกชำรุดแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ขนาดวัตถุ

กว้าง ๒๕ ซม. สูง ๒๐.๕ ซม. หนา ๖.๓ ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

๑) กองหอสมุดแห่งชาติ กำหนดเป็น “นม. ๓”
๒) ในหนังสือ จารึกในประเทศไทย เล่ม ๓ กำหนดเป็น “จารึกสูงเนิน”

ปีที่พบจารึก

ไม่ปรากฏหลักฐาน

สถานที่พบ

อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา

ผู้พบ

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ปัจจุบันอยู่ที่

หน่วยศิลปากรที่ ๖ จังหวัดนครราชสีมา

พิมพ์เผยแพร่

จารึกในประเทศไทย เล่ม ๓ (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, ๒๕๒๙), ๒๔๔-๒๔๘.

ประวัติ

เมื่อวันที่ ๒๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๘ นายสวัสดิ์วงศ์ ปฏิทัศน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา ได้มีหนังสือมาถึงกรมศิลปากร และได้ชี้แจงเกี่ยวกับจารึกนี้ว่า เศษจารึกหลักนี้พบอยู่ในที่เก็บเอกสารเก่าแก่ของอำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา และได้ทำการสอบถามเจ้าหน้าที่ที่อยู่ประจำอำเภอนี้มานาน ก็ไม่มีใครทราบความเป็นมาของเศษจารึกหลักนี้

เนื้อหาโดยสังเขป

ด้านที่ ๑ เป็นการกล่าวสรรเสริญพระมหากษัตริย์พระองค์หนึ่ง ว่าทรงมีอำนาจทางการทหาร ทรงมีเกียรติยศ และทรงได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ด้านที่ ๒ เป็นรายชื่อของทาส

ผู้สร้าง

ไม่ปรากฏหลักฐาน

การกำหนดอายุ

หอสมุดแห่งชาติได้กำหนดไว้ว่า จารึกหลักนี้เป็นจารึกอักษรขอมโบราณ อายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๖

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : นวพรรณ ภัทรมูล, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., ๒๕๔๗, จาก :
อำไพ คำโท, “จารึกสูงเนิน,” ใน จารึกในประเทศไทย เล่ม ๓ : อักษรขอม พุทธศตวรรษที่ ๑๕-๑๖ (กรุงเทพฯ : หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร, ๒๕๒๙), ๒๔๔-๒๔๘.

ภาพประกอบ

ภาพสำเนาจารึกจาก : ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๔๕ (เลขทะเบียน CD; INS-TH-06, ไฟล์; NM_035f1 และ NM_035f2)

เบอร์โทร

+66 2 8809429

อีเมล

webmaster@sac.or.th

แฟกซ์

+66 2 8809332

ที่อยู่

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170