จารึกบนตราดินเผา ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ทะเบียนเลขที่ ๑๗๒๑/๒๕๑๘

จารึก

จารึกบนตราดินเผา ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ทะเบียนเลขที่ ๑๗๒๑/๒๕๑๘

QR-code edit Share on Facebook print

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2550 13:59:58 ( อัพเดทเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2562 20:44:00 )

ชื่อจารึก

จารึกบนตราดินเผา ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ทะเบียนเลขที่ ๑๗๒๑/๒๕๑๘

อักษรที่มีในจารึก

พราหมีสมัยราชวงศ์คุปตะ

ศักราช

พุทธศตวรรษ ๑๐-๑๑, ๑๑-๑๒

ภาษา

บาลี, สันสกฤต

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน ๒ ด้าน มี ๒ บรรทัด (ด้านละ ๑ บรรทัด)

วัตถุจารึก

ดินเผา

ลักษณะวัตถุ

ตรา (sealings) ดินเผา สีน้ำตาล สภาพชำรุด

ขนาดวัตถุ

เส้นผ่าศูนย์กลาง ๓.๗ ซม. หนา ๒ ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สมเด็จพระนารายณ์ กำหนดเป็น “๑๗๒๑/๒๕๑๘”

ปีที่พบจารึก

ไม่ปรากฏหลักฐาน

สถานที่พบ

เมืองโบราณอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี

ผู้พบ

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ปัจจุบันอยู่ที่

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สมเด็จพระนารายณ์ จังหวัดลพบุรี

พิมพ์เผยแพร่

การศึกษาความหมายและรูปแบบของตราประทับ สมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี (กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๔๗), ๑๓๖-๑๓๗.

ประวัติ

จารึกนี้อยู่ทางด้านหน้าและด้านข้างของตราดินเผา โดยมีลักษณะเป็นรอยนูนต่ำขึ้นมาจากพื้นผิว  จารึกทางด้านหน้าเป็นอักษรพราหมีสมัยราชวงศ์คุปตะ อายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๐-๑๑ ภาษาสันสกฤต ด้านบนของข้อความจารึกมีภาพนูนต่ำ ซึ่งควรจะมีภาพโคนอนหมอบอยู่ทางด้านซ้าย  ด้านบนของรูปโคควรเป็นรูปพระจันทร์ ตรงกลางเป็นภาพตรีศูล ภาพส่วนที่กล่าวแล้วหักหายไป เหลือเพียงส่วนที่เป็นรูปครุฑทางขวาสุดของตราดินเผา
สำหรับจารึกทางด้านข้างซึ่งเป็นอักษรปัลลวะ สันนิษฐานว่าเป็นภาษาบาลี อายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๑-๑๒ จารึกทั้ง ๒ ด้านอ่านและแปลโดย Prof. Dr. Ravindra Vasishtha จากมหาวิทยาลัย Delhi ผศ. ดร. จิรพัฒน์ ประพันธ์วิทยา ผศ. กรรณิการ์ วิมลเกษม และอาจารย์ชัยณรงค์ กลิ่นน้อย จากภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร อย่างไรก็ตามคำอ่านและคำแปลดังกล่าวยังไม่เป็นที่ยุติ
ข้อมูลรวมทั้งคำอ่าน-คำแปลของจารึกนี้ปรากฏในวิทยานิพนธ์เรื่อง "การศึกษาความหมายและรูปแบบของตราประทับ สมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี" ของ อนันต์ กลิ่นโพธิ์กลับ ซึ่งเป็นการศึกษาความหมายและลักษณะทางประติมานวิทยา เพื่อศึกษาเปรียบเทียบและเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของตราประทับ ที่พบในเมืองอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี กับเมืองโบราณอื่นๆ ตราประทับที่พบมีทั้งที่ปรากฏตัวอักษรและเป็นรูปภาพต่างๆ โดยแบ่งออกเป็น ๒ ประเภท ได้แก่ ตราประทับ (seals) คือตราที่ต้องนำไปประทับบนวัสดุอื่น จึงจะได้ภาพหรืออักษรที่เกิดจากการกดประทับในด้านกลับกัน และตรา (sealings) ซึ่งมีรูปหรืออักษรในด้านที่สามารถอ่านได้โดยไม่ต้องกดประทับ

เนื้อหาโดยสังเขป

เนื้อหาของจารึกทางด้านหน้ากล่าวถึงพระนามของพระศิวะผู้ยิ่งใหญ่ ส่วนจารึกทางด้านข้างเป็นข้อความที่อาจหมายถึง “บรรจุแล้ว”

ผู้สร้าง

ไม่ปรากฏหลักฐาน

การกำหนดอายุ

กำหนดอายุจากรูปแบบอักษรพราหมีสมัยราชวงศ์คุปตะ และอักษรปัลลวะ ซึ่งมีอายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๐-๑๑ และ ๑๑-๑๒ ตามลำดับ

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., ๒๕๔๙, จาก :
อนันต์ กลิ่นโพธิ์กลับ, การศึกษาความหมายและรูปแบบของตราประทับสมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ใน พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี (กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๔๗), ๙๓-๑๙๔.

เบอร์โทร

+66 2 8809429

อีเมล

webmaster@sac.or.th

แฟกซ์

+66 2 8809332

ที่อยู่

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170