จารึกวิภูติ

จารึก

จารึกวิภูติ

QR-code edit Share on Facebook print

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2550 13:59:58 ( อัพเดทเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2562 20:44:00 )

ชื่อจารึก

จารึกวิภูติ

อักษรที่มีในจารึก

ขอมโบราณ

ศักราช

พุทธศตวรรษ ๑๕

ภาษา

เขมร, สันสกฤต

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน ๒ ด้าน มี ๑๑ บรรทัด ด้านที่ ๑ มี ๘ บรรทัด ด้านที่ ๒ มี ๓ บรรทัด

วัตถุจารึก

ศิลา ประเภทหินดินดาน

ลักษณะวัตถุ

หลักจารึกชำรุด แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ขนาดวัตถุ

กว้าง ๒๐ ซม. สูง ๔๐ ซม. หนา ๘ ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

๑) กองหอสมุดแห่งชาติ กำหนดเป็น “สท. ๓๘”
๒) ในหนังสือ จารึกในประเทศไทย เล่ม ๓ กำหนดเป็น “จารึกวิภูติ”

ปีที่พบจารึก

ไม่ปรากฏหลักฐาน

สถานที่พบ

วัดตะพานหิน ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย

ผู้พบ

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ปัจจุบันอยู่ที่

หอพระสมุดวชิรญาณ กองหอสมุดแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร

พิมพ์เผยแพร่

จารึกในประเทศไทย เล่ม ๓ (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, ๒๕๒๙), ๙๘-๑๐๑.

ประวัติ

เจ้าหน้าที่ผู้รวบรวมจารึกในประเทศไทย ได้พยายามตรวจสอบหลักฐานแล้วยังไม่พบประวัติ ของจารึกหลักนี้ แต่สันนิษฐานได้ว่า น่าจะเคลื่อนย้ายมาจากที่อื่น

เนื้อหาโดยสังเขป

เนื้อหาในจารึกไม่ประติดประต่อกัน จากเนื้อความเท่าที่พบคาดว่าเนื้อหาตอนต้นๆ ของด้านที่ ๑ น่าจะเป็นการกล่าวสรรเสริญบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ได้บำเพ็ญบุญด้วยการบริจาคทาน ส่วนในจารึกด้านที่สอง ระบุชื่อทาสที่บริจาคคือ ไตเกส และของที่บริจาคคือ กระบือ

ผู้สร้าง

ไม่ปรากฏหลักฐาน

การกำหนดอายุ

กำหนดอายุตามรูปแบบอักษรขอมโบราณ อายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๕ โดยสังเกตจากลักษณะรูปสัณฐานของเส้นอักษรเหมือนกับจารึกศรีจานาศะ ซึ่งพบที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ดังนั้นจึงประมาณอายุของรูปอักษรในจารึกหลักนี้ได้ว่าน่าจะมีอายุร่วมสมัยกับจารึกศรีจานาศะจึงกำหนดให้อยู่ในระหว่างพุทธศตวรรษที่ ๑๕

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : นวพรรณ ภัทรมูล, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., ๒๕๔๗, จาก :
ชะเอม แก้วคล้าย และบุญเลิศ เสนานนท์, “จารึกวิภูติ,” ใน จารึกในประเทศไทย เล่ม ๓ : อักษรขอม พุทธศตวรรษที่ ๑๕-๑๖ (กรุงเทพฯ : หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร, ๒๕๒๙), ๙๘-๑๐๑.

เบอร์โทร

+66 2 8809429

อีเมล

webmaster@sac.or.th

แฟกซ์

+66 2 8809332

ที่อยู่

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170