จารึกถ้ำนารายณ์

จารึก

จารึกถ้ำนารายณ์

QR-code edit Share on Facebook print

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2550 13:59:58 ( อัพเดทเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2562 20:44:00 )

ชื่อจารึก

จารึกถ้ำนารายณ์

ชื่อจารึกแบบอื่นๆ

จารึกถ้ำเขาวง, จารึกบนผนังปากถ้ำนารายณ์

อักษรที่มีในจารึก

ปัลลวะ

ศักราช

พุทธศตวรรษ ๑๒

ภาษา

มอญโบราณ

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน ๑ ด้าน มี ๓ บรรทัด

วัตถุจารึก

ศิลา

ลักษณะวัตถุ

พื้นผนังปากถ้ำ

ขนาดวัตถุ

แนวบรรทัดมีความยาว ๕๐ ซม. ระหว่างบรรทัด ๑ ถึง ๓ กว้าง ๑๕ ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

๑) กองหอสมุดแห่งชาติ กำหนดเป็น “สบ. ๑”
๒) ในหนังสือ จารึกโบราณรุ่นแรกพบที่ลพบุรีและใกล้เคียง กำหนดเป็น “จารึกถ้ำเขาวง หรือ จารึกถ้ำนารายณ์”
๓) ในวารสาร ศิลปากร กำหนดเป็น “จารึกบนผนังปากถ้ำนารายณ์”
๔) ในหนังสือ จารึกในประเทศไทย เล่ม ๒ กำหนดเป็น “จารึกถ้ำนารายณ์”

ปีที่พบจารึก

พุทธศักราช ๒๕๒๓

สถานที่พบ

ปากถ้ำนารายณ์ (หรือ ถ้ำเขาวง) ตำบลเขาวง อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี

ผู้พบ

นายภูธร ภูมะธน หัวหน้าพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช จังหวัดลพบุรี

ปัจจุบันอยู่ที่

บนผนังปากถ้ำนารายณ์ ด้านเหนือ ตำบลเขาวง อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี

พิมพ์เผยแพร่

๑) จารึกโบราณรุ่นแรกพบที่ลพบุรีและใกล้เคียง (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, ๒๕๒๔), ๕๑-๕๕.
๒) วารสาร ศิลปากร ปีที่ ๒๘ ฉบับที่ ๒ (กรกฎาคม ๒๕๒๗) : ๕๓-๕๗.
๓) จารึกในประเทศไทย เล่ม ๒ (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, ๒๕๒๙), ๔๒-๔๗.
๔) ข่าวสารมอญ ปีที่ ๙ ฉบับที่ ๓๙ (กรกฎาคม-สิงหาคม ๒๕๔๖), ๑๒-๑๓.

ประวัติ

ถ้ำนารายณ์นี้ ชาวบ้านเรียกกันว่า ถ้ำเขาวง อยู่ในเขตท้องที่ ตำบลพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๓ นายภูธร ภูมะธน หัวหน้าพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สมเด็จพระนารายณ์ จังหวัดลพบุรี สำรวจพบจารึกนี้ และต่อมาในปี พ.ศ. ๒๕๒๔ ได้นำคำอ่าน-แปลออกตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในหนังสือ “จารึกโบราณรุ่นแรกพบที่ลพบุรีและใกล้เคียง” ต่อมาจึงมีการชำระแก้ไขคำอ่าน-แปลใหม่อีกครั้ง โดยนำมาตีพิมพ์รวมอยู่ในหนังสือ “จารึกในประเทศไทย เล่ม ๒” เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๙ ต่อมาในปี พ.ศ. ๒๕๔๖ พงศ์เกษม สนธิไทย ได้อ่าน-แปลความหมายและวิเคราะห์รูปอักษรอีกครั้ง โดยนำไปตีพิมพ์ใน ข่าวสารมอญ, ปีที่ ๙ ฉบับที่ ๓๗ (มีนาคม-เมษายน ๒๕๔๖) โดยท่านได้ให้ความเห็นว่า ภาษาในจารึกหลักนี้ เป็นภาษาที่แสดงให้เห็นถึงการลงอาคม หรือ การแทรกเสียงกลางพยางค์ (medial cluster) ซึ่งเป็นลักษณะธรรมชาติของตระกูลภาษามอญ-เขมร แต่เป็นการแทรกเสียงกลางพยางค์ที่แปลกมาก เพราะมีทั้งการใช้ตัวพยัญชนะซ้อนกันตามอักขรวิธีมอญ ยุคกลางและยุคใหม่ และเขียนติดต่อกันไปโดยไม่ใช้ตัวเชิงอักษร ลักษณะดังกล่าวคล้ายกับการทดลองฝีมือของชนมอญรุ่นแรกๆ ที่เริ่มใช้อักษรในการจารึกภาษาของตน

เนื้อหาโดยสังเขป

เป็นการเฉลิมฉลองปูชนียวัตถุ โดยการนำของพ่อลุงสินายธะพร้อมกับชาวเมืองอนุราธปุระ

ผู้สร้าง

ไม่ปรากฏหลักฐาน

การกำหนดอายุ

กำหนดอายุตามรูปแบบของตัวอักษรปัลลวะ ได้อายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๒

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : ตรงใจ หุตางกูร, วชรพร อังกูรชัชชัย และดอกรัก พยัคศรี, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., ๒๕๔๖, จาก :
๑) เทิม มีเต็ม และจำปา เยื้องเจริญ, “จารึกถ้ำเขาวง หรือ จารึกถ้ำนารายณ์,” ใน จารึกโบราณรุ่นแรกพบที่ลพบุรีและใกล้เคียง (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, ๒๕๒๔), ๕๑-๕๕.
๒) เทิม มีเต็ม และจำปา เยื้องเจริญ, “จารึกถ้ำนารายณ์,” ใน จารึกในประเทศไทย เล่ม ๒ : อักษรปัลลวะ อักษรมอญ พุทธศตวรรษที่ ๑๒-๒๑ (กรุงเทพฯ : หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร, ๒๕๒๙), ๔๒-๔๗.
๓) เทิม มีเต็ม และจำปา เยื้องเจริญ, “จารึกบนผนังปากถ้ำนารายณ์,” ศิลปากร ๒๘, ๓ (กรกฎาคม ๒๕๒๗) : ๕๓-๕๗.
๔) พงศ์เกษม สนธิไทย, “ข้อคิดจากจารึกถ้ำนารายณ์ (สบ. ๑),” ข่าวสารมอญ ๙, ๓๙ (กรกฎาคม-สิงหาคม ๒๕๔๖) : ๑๒-๑๓.

เบอร์โทร

+66 2 8809429

อีเมล

webmaster@sac.or.th

แฟกซ์

+66 2 8809332

ที่อยู่

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170