จารึกวัดสว่างวัฒนาราม

ชื่อจารึกแบบอื่นๆ

กส. 16, Ks. i, M. 22

อักษรที่มีในจารึก

หลังปัลลวะ

ศักราช

พุทธศตวรรษ 14-15

ภาษา

บาลี, มอญโบราณ

ด้าน/บรรทัด

จำนวน 1 ด้าน มี 1 บรรทัด

วัตถุจารึก

ศิลา ประเภทหินทรายหยาบสีแดง

ลักษณะวัตถุ

แผ่นรูปใบเสมา

ขนาดวัตถุ

กว้าง 64.5 ซม. สูง 70 ซม. หนา 27 ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

1) กองหอสมุดแห่งชาติ กำหนดเป็น “กส. 16”
2) ในหนังสือ จารึกในประเทศไทย เล่ม 2 (2559) กำหนดเป็น “จารึกวัดสว่างวัฒนาราม”

ปีที่พบจารึก

22 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

สถานที่พบ

วัดสว่างวัฒนาราม ตำบลโนนศิลาเลิง อำเภอฆ้องชัย จังหวัดกาฬสินธุ์

ผู้พบ

สำนักศิลปากรที่ 10 ร้อยเอ็ด

ปัจจุบันอยู่ที่

วัดสว่างวัฒนาราม ตำบลโนนศิลาเลิง อำเภอฆ้องชัย จังหวัดกาฬสินธุ์

พิมพ์เผยแพร่

1) ประชุมอรรถบทเขมร พ.ศ. 2545 และ
2) วิทยานิพนธ์ เรื่อง การศึกษารูปคำภาษามอญโบราณจากจารึกที่พบในประเทศไทยระหว่างพุทธศตวรรษที่ 12-17 พ.ศ. 2556
3) จารึกในประเทศไทย เล่ม 2 (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2559), 129-130.

ประวัติ

จารึกวัดสว่างวัฒนาราม สภาพส่วนบนหักหายไป พิงอยู่ใต้ต้นโพธิ์บริเวณวัด นางสาวพิมพ์นารา กิจโชติประเสริฐ หัวหน้ากลุ่มโบราณคดี สำนักศิลปากรที่ 10 ร้อยเอ็ด นำคณะสำรวจจารึกของหอสมุดแห่งชาติไปสำรวจเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2555

เนื้อหาโดยสังเขป

ข้อความจารึกกล่าวถึงการทำบุญของพระเจ้าแผ่นดิน

ผู้สร้าง

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : นวพรรณ ภัทรมูล, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., 2569, จาก :
เอมอร เชาวน์สวน, “จารึกวัดสว่างวัฒนาราม,” ใน จารึกในประเทศไทย เล่ม 2 : อักษรมอญโบราณ พุทธศตวรรษที่ 12-21 (กรุงเทพฯ : หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร, 2559), 129-130.

ภาพประกอบ

ภาพสำเนาจารึกจาก : จารึกในประเทศไทย เล่ม 2 (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2559)