จารึกบนก้อนดินพบที่เมืองจันเสน 4

ชื่อจารึกแบบอื่นๆ

กท.298, K.1142, จารึกศรีสะเกษ

อักษรที่มีในจารึก

ปัลลวะ

ศักราช

พุทธศตวรรษ 12-13

ภาษา

สันสกฤต, มอญโบราณ

ด้าน/บรรทัด

จำนวน 2 ด้าน ด้านหน้าและด้านล่าง มี 1 บรรทัด ด้านที่ 2 มี 1 บรรทัด

วัตถุจารึก

ดินเผา

ลักษณะวัตถุ

เป็นก้อนดินเผารูปกลม ประทับตราซึ่งมีรูปโคอยู่ซ้ายมือ ตรงกลางเป็นรูปตรีศูล ด้านขวามือเป็นรูปครุฑ ซึ่งหมายถึงการบูชาพระศิวะและพระพรหม ใต้สัญลักษณ์เหล่านี้มีอักษรจารึก และตรงด้านล่างของก้อนดินเผาประทับตราอักษรจารึกไว้เช่นกัน

ขนาดวัตถุ

กว้าง 5.5 ซม. สูง 5 ซม. หนา 3 ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

ในหนังสือ จารึกในประเทศไทย เล่ม 2 (2559) กำหนดเป็น “จารึกบนก้อนดินพบที่เมืองจันเสน 4”

ปีที่พบจารึก

ไม่ปรากฏหลักฐาน

สถานที่พบ

เมืองโบราณจันเสน ตำบลจันเสน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์

ผู้พบ

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ปัจจุบันอยู่ที่

นายช้า ศิริโภคารัตนา บ้านเลขที่ 172-3 หมู่ 8 ตำบลจันเสน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์

พิมพ์เผยแพร่

1) ในหนังสือโบราณรุ่นแรกพบที่ลพบุรีและใกล้เคียง พ.ศ. 2524 และวิทยานิพนธ์ เรื่อง การศึกษารูปคำภาษามอญโบราณจากจารึกที่พบในประเทศไทยระหว่างพุทธศตวรรษที่ 12-17 พ.ศ. 2556
2) จารึกในประเทศไทย เล่ม 2, พิมพ์ครั้งที่ 2 แก้ไขเพิ่มเติม (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2559), 56-57.

ประวัติ

ภัณฑารักษ์พิพิธภัณฑสถานแห่งงชาติ สมเด็จพระนารายณ์ สำรวจพบและได้ขอถ่ายภาพจากนายช้า ศิริโภคารัตนา เมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2524

เนื้อหาโดยสังเขป

กล่าวถึงความปรารถนาของบุคคลผู้หนึ่งที่มุ่งหวังจะได้ขึ้นสวรรค์

ผู้สร้าง

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : นวพรรณ ภัทรมูล, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., 2569, จาก :
คมขำ ศิลปชัย และชะเอม แก้วคล้าย, “จารึกบนก้อนดินพบที่เมืองจันเสน 4,” ใน จารึกในประเทศไทย เล่ม 2 : อักษรปัลลวะ อักษรหลังปัลลวะ อักษรมอญโบราณ พุทธศตวรรษที่ 12-21, พิมพ์ครั้งที่ 2 แก้ไขเพิ่มเติม (กรุงเทพฯ : หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร, 2559), 56-57.

ภาพประกอบ

ภาพถ่ายจารึกจาก : จารึกในประเทศไทย เล่ม 2, พิมพ์ครั้งที่ 2 แก้ไขเพิ่มเติม (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2559)