จารึกฐานพระพุทธรูปวัดศรีบุญเรือง ๒ (หนองคาย)

จารึก

จารึกฐานพระพุทธรูปวัดศรีบุญเรือง ๒ (หนองคาย)

QR-code edit Share on Facebook print

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2550 13:59:58 ( อัพเดทเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2562 20:44:00 )

ชื่อจารึก

จารึกฐานพระพุทธรูปวัดศรีบุญเรือง ๒ (หนองคาย)

อักษรที่มีในจารึก

ไทยน้อย

ศักราช

พุทธศักราช ๒๓๑๙

ภาษา

ไทย

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน ๑ ด้าน มี ๒ บรรทัด

วัตถุจารึก

สำริด

ลักษณะวัตถุ

ฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย

ขนาดวัตถุ

หน้าตักกว้าง ๑๑ นิ้ว

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

ในหนังสือ ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว กำหนดเป็น “จารึกฐานพระพุทธรูปวัดศรีบุญเรือง ๒”

ปีที่พบจารึก

ไม่ปรากฏหลักฐาน

สถานที่พบ

ในอุโบสถวัดศรีบุญเรือง ตำบลมีชัย อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย

ผู้พบ

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ปัจจุบันอยู่ที่

ในอุโบสถวัดศรีบุญเรือง ตำบลมีชัย อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย

พิมพ์เผยแพร่

ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว (กรุงเทพฯ : คุณพินอักษรกิจ, ๒๕๓๐), ๓๕๗-๓๕๘.

ประวัติ

จารึกฐานพระพุทธรูปวัดศรีบุญเรือง ๒ นี้ อยู่ที่วัดนี้มาแต่เดิม

เนื้อหาโดยสังเขป

หัวเจ้าสมเด็จพรหมมาและบรรดาญาติโยมได้มีศรัทธาพร้อมกันสร้างพระพุทธรูปองค์นี้ไว้กับศาสนา

ผู้สร้าง

เจ้าหัวทิดบุญคำ

การกำหนดอายุ

ข้อความจารึกบรรทัดที่ ๑ ระบุ จุลศักราชร้อย ๓๗ คือ จ.ศ. ๑๑๓๗ ซึ่งตรงกับ พ.ศ. ๒๓๑๙ อันเป็นสมัยที่พระเจ้าศิริบุญสาร ปกครองราชอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ (พ.ศ. ๒๒๗๓-๒๓๒๒)

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : นวพรรณ ภัทรมูล, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., ๒๕๕๐, จาก :
๑) เติม วิภาคย์พจนกิจ, ประวัติศาสตร์อีสาน, พิมพ์ครั้งที่ ๓ (กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๔๒), ๒๒๐-๒๒๘.
๒) ธวัช ปุณโณทก, “จารึกฐานพระพุทธรูปวัดศรีบุญเรือง ๒,” ใน ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว : ศึกษาทางด้านอักขรวิทยาและประวัติศาสตร์อีสาน (กรุงเทพฯ : คุณพินอักษรกิจ, ๒๕๓๐), ๓๕๗-๓๕๘.
๓) สิลา วีระวงส์, เรียบเรียง ; สมหมาย เปรมจิตต์, แปล, ประวัติศาสตร์ลาว, พิมพ์ครั้งที่ ๓ (กรุงเทพฯ : มติชน, ๒๕๔๐), ๑๓๗-๑๕๑.

เบอร์โทร

+66 2 8809429

อีเมล

webmaster@sac.or.th

แฟกซ์

+66 2 8809332

ที่อยู่

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170