จารึกวัดแก้วบัวบาน

จารึก

จารึกวัดแก้วบัวบาน

QR-code edit Share on Facebook print

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2550 13:59:58 ( อัพเดทเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2562 20:44:00 )

ชื่อจารึก

จารึกวัดแก้วบัวบาน

อักษรที่มีในจารึก

ไทยน้อย

ศักราช

พุทธศักราช ๒๒๖๔

ภาษา

ไทย

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน ๑ ด้าน มี ๙ บรรทัด

วัตถุจารึก

หินทราย

ลักษณะวัตถุ

รูปใบเสมา

ขนาดวัตถุ

กว้าง ๔๕ ซม. สูง ๕๖ ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

ในหนังสือ ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว กำหนดเป็น “จารึกวัดแก้วบัวบาน”

ปีที่พบจารึก

ไม่ปรากฏหลักฐาน

สถานที่พบ

วัดแก้วบัวบาน อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย

ผู้พบ

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ปัจจุบันอยู่ที่

วัดแก้วบัวบาน อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย

พิมพ์เผยแพร่

ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว (กรุงเทพฯ : คุณพินอักษรกิจ, ๒๕๓๐), ๓๕๓-๓๕๔.

ประวัติ

เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๗ กองรวมอยู่กับซากโบสถ์หลังเก่า คณะผู้วิจัยได้นำมาไว้ที่กุฏิพระสงฆ์

เนื้อหาโดยสังเขป

ข้อความจารึกกล่าวถึงพระมหาเถรเจ้าขำยศสร้างวัด (คงจะเป็นวัดบ้านมะเฟือง) กำหนดเขตแดนที่อุทิศ พร้อมทั้งกล่าวคำสาปแช่งผู้ที่เบียดบังทรัพย์สินของสงฆ์

ผู้สร้าง

พระมหาเถรเจ้าขำยศ

การกำหนดอายุ

ข้อความจารึกทั้ง ๒ ข้างของวงดวงชาตา ระบุเลข ๘๓ น่าจะเป็น จ.ศ. ๑๐๘๓ ซึ่งตรงกับ พ.ศ. ๒๒๖๔ อันเป็นสมัยที่พระเจ้าไชยองค์เว้ (พระไชยราชาธิราชที่ ๒) ปกครองราชอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ (พ.ศ. ๒๒๔๑-๒๒๗๓)

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : นวพรรณ ภัทรมูล, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., ๒๕๕๐, จาก :
๑) เติม วิภาคย์พจนกิจ, ประวัติศาสตร์อีสาน, พิมพ์ครั้งที่ ๓ (กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๔๒), ๒๒๐-๒๒๘.
๒) ธวัช ปุณโณทก, “จารึกวัดแก้วบัวบาน,” ใน ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว : ศึกษาทางด้านอักขรวิทยาและประวัติศาสตร์อีสาน (กรุงเทพฯ : คุณพินอักษรกิจ, ๒๕๓๐), ๓๕๓-๓๕๔.
๓) สิลา วีระวงส์, เรียบเรียง ; สมหมาย เปรมจิตต์, แปล, ประวัติศาสตร์ลาว, พิมพ์ครั้งที่ ๓ (กรุงเทพฯ : มติชน, ๒๕๔๐), ๑๓๖-๑๓๗.

เบอร์โทร

+66 2 8809429

อีเมล

webmaster@sac.or.th

แฟกซ์

+66 2 8809332

ที่อยู่

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170