จารึกวัดพังเพา

จารึก

จารึกวัดพังเพา

QR-code edit Share on Facebook print

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2550 13:59:58 ( อัพเดทเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2562 20:44:00 )

ชื่อจารึก

จารึกวัดพังเพา

ชื่อจารึกแบบอื่นๆ

ศิลาจารึกซึ่งได้มาจากวัดศรีสะเกษ จ. หนองคาย อักษรไทย ภาษาไทย สมัยอยุธยา, หลักที่ ๘๙ ศิลาจารึกวัดศีรษะเกษ

อักษรที่มีในจารึก

ไทยน้อย

ศักราช

พุทธศักราช ๒๑๑๒

ภาษา

ไทย

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน ๑ ด้าน มี ๑๑ บรรทัด

วัตถุจารึก

ศิลา

ลักษณะวัตถุ

รูปใบเสมา

ขนาดวัตถุ

กว้าง ๖๐ ซม. สูง ๑๔๙ ซม. หนา ๒๐ ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

๑) กองหอสมุดแห่งชาติ กำหนดเป็น “ขก. ๖”
๒) ในวารสาร ศิลปากร ปีที่ ๗ ฉบับที่ ๓ (กันยายน ๒๕๐๖) กำหนดเป็น “ศิลาจารึกซึ่งได้มาจากวัดศรีสะเกษ จ. หนองคาย อักษรไทย ภาษาไทย สมัยอยุธยา”
๓) ในหนังสือ ประชุมศิลาจารึก ภาคที่ ๔ กำหนดเป็น “หลักที่ ๘๙ ศิลาจารึกวัดศีรษะเกษ”
๔) ในหนังสือ จารึกในประเทศไทย เล่ม ๕ กำหนดเป็น “จารึกวัดพังเพา”
๕) ในหนังสือ ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว กำหนดเป็น “ศิลาจารึกวัดศรีสะเกษ”

ปีที่พบจารึก

ประมาณ พุทธศักราช ๒๕๐๖

สถานที่พบ

วัดศรีสะเกษ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย

ผู้พบ

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ปัจจุบันอยู่ที่

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น

พิมพ์เผยแพร่

๑) วารสารศิลปากร ปีที่ ๗ ฉบับที่ ๓ (กันยายน ๒๕๐๖) : ๖๖-๖๗.
๒) ประชุมศิลาจารึก ภาคที่ ๔ (พระนคร : สำนักนายกรัฐมนตรี, ๒๕๑๓), ๒๖-๒๘.
๓) จารึกในประเทศไทย เล่ม ๕ (กรุงเทพฯ : หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร, ๒๕๒๙), ๓๖๔-๓๖๖.
๔) ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว (กรุงเทพฯ : คุณพินอักษรกิจ, ๒๕๓๐), ๒๖๕-๒๖๖.

ประวัติ

ศิลาจารึกวัดพังเพานี้ เดิมอยู่ที่วัดศรีสะเกษ จังหวัดหนองคาย เจ้าหน้าที่งานบริการหนังสือภาษาโบราณ กองหอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร ขณะสำรวจเอกสารโบราณในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๘ พบว่าศิลาจารึกหลักนี้ได้ถูกเคลื่อนย้ายมาเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ดังนั้น จึงจัดให้จารึกหลักนี้อยู่ในทะเบียนของจังหวัดขอนแก่น

เนื้อหาโดยสังเขป

ข้อความจารึกกล่าวถึงลูกเจ้าหมื่นบอนและนางหมื่นบอนที่ได้ถวายที่นาดอนจันไว้กับวัดพังเพา

ผู้สร้าง

ลูกเจ้าหมื่นบอน

การกำหนดอายุ

ข้อความจารึกบรรทัดที่ ๒ ระบุ จ.ศ. ๙๓๑ ซึ่งตรงกับ พ.ศ. ๒๑๑๒ อันเป็นสมัยที่พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชปกครองราชอาณาจักรล้านช้าง (พ.ศ. ๒๐๙๓-๒๑๑๕)

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : นวพรรณ ภัทรมูล, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., ๒๕๔๙, จาก :
๑) ประสาร บุญประคอง, “คำอ่านศิลาจารึกซึ่งได้มาจากวัดศรีสะเกษ จ. หนองคาย อักษรไทย ภาษาไทย สมัยอยุธยา,” ศิลปากร ๗, ๓ (กันยายน ๒๕๐๖) : ๖๖-๖๗.
๒) ประสาร บุญประคอง, “หลักที่ ๘๙ ศิลาจารึกวัดศีรษะเกษ,” ใน ประชุมศิลาจารึก ภาคที่ ๔ : ประมวลจารึกที่พบในภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออก และภาคกลางของประเทศไทย อันจารึกด้วยอักษร และ ภาษาไทย, ขอม, มอญ, บาลีสันสกฤต (พระนคร : คณะกรรมการจัดพิมพ์เอกสารทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และโบราณคดี สำนักนายกรัฐมนตรี, ๒๕๑๓), ๒๖-๒๘.
๓) ประสาร บุญประคอง, “จารึกวัดพังเพา,” ใน จารึกในประเทศไทย เล่ม ๕ : อักษรธรรมและอักษรไทย พุทธศตวรรษที่ ๑๙-๒๔ (กรุงเทพฯ : หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร, ๒๕๒๙), ๓๖๔-๓๖๖.
๔) ธวัช ปุณโณทก, “ศิลาจารึกวัดศรีสะเกษ,” ใน ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว : ศึกษาทางด้านอักขรวิทยาและประวัติศาสตร์อีสาน (กรุงเทพฯ : คุณพินอักษรกิจ, ๒๕๓๐), ๒๖๕-๒๖๖.
๕) สิลา วีระวงส์, เรียบเรียง ; สมหมาย เปรมจิตต์, แปล, ประวัติศาสตร์ลาว, พิมพ์ครั้งที่ ๓ (กรุงเทพฯ : มติชน, ๒๕๔๐), ๘๔-๑๐๖.

เบอร์โทร

+66 2 8809429

อีเมล

webmaster@sac.or.th

แฟกซ์

+66 2 8809332

ที่อยู่

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170