จารึกซับจำปา ๕

จารึก

จารึกซับจำปา ๕

QR-code edit Share on Facebook print

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 5 ม.ค. 2561 13:09:56 ( อัพเดทเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2562 20:44:00 )

ชื่อจารึก

จารึกซับจำปา ๕

อักษรที่มีในจารึก

หลังปัลลวะ

ศักราช

พุทธศตวรรษ ๑๓-๑๔

ภาษา

บาลี

ด้าน/บรรทัด

จำนวน ๒ ด้าน ด้านที่ ๑ มี ๒ บรรทัด ด้านที่ ๒ มี ๒ บรรทัด

วัตถุจารึก

หินทรายสีเขียวอมเทา

ลักษณะวัตถุ

ชิ้นส่วนศิลาจารึก

ขนาดวัตถุ

กว้าง ๙.๓ ซม. สูง ๖.๙ ซม. หนา ๔ ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

กองหอสมุดแห่งชาติ กำหนดเป็น “ลบ. ๕๔”

ปีที่พบจารึก

พุทธศักราช ๒๕๔๙

สถานที่พบ

เมืองโบราณซับจำปา ตำบลซับจำปา อำเภอท่าหลวง จังหวัดลพบุรี

ผู้พบ

เจ้าหน้าที่สำนักศิลปากรที่ ๔

ปัจจุบันอยู่ที่

อยู่ในความดูแลของสำนักศิลปากรที่ ๔ จังหวัดลพบุรี

พิมพ์เผยแพร่

วารสาร ศิลปากร ปีที่ ๕๑ ฉบับที่ ๕(กันยายน-ตุลาคม ๒๕๕๑) : ๕๓-๖๑.

ประวัติ

พุทธศักราช ๒๕๔๙ สำนักศิลปากรที่ ๔ จังหวัดลพบุรี ได้ดำเนินการขุดแต่งโบราณสถานซับจำปา บริเวณด้านตะวันออกของเนินโบราณสถานหมายเลข ๓ ได้พบชิ้นส่วนศิลาจารึกหินทรายสีเขียวอมเทา (ชำรุด) ปะปนอยู่กับเศษหินต่างๆ เจ้าหน้าที่สำนักศิลปากรที่ ๔ ได้นำจารึกที่พบนี้พร้อมภาพถ่ายส่งให้กลุ่มหนังสือตัวเขียนและจารึก สำนักหอสมุดแห่งชาติ ทำสำเนา อ่าน และลงทะเบียน

เนื้อหาโดยสังเขป

ชิ้นส่วนจารึกนี้ปรากฏข้อความบางตอนของคาถา เย ธมฺมาฯ ซึ่งเป็นคาถาสำคัญบทหนึ่งที่บรรยายลักษณะเหตุและผลในหลักพุทธธรรม เป็นการกล่าวสรุปในหลักธรรมสำคัญที่สุดของพระพุทธศาสนาคือ อริยสัจ (ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค)

ผู้สร้าง

ไม่ปรากฏหลักฐาน

การกำหนดอายุ

จารึกหลักนี้จารึกด้วยอักษรหลังปัลลวะ ภาษาบาลี อายุช่วงพุทธศตวรรษที่ ๑๓-๑๔ นางสาวก่องแก้ว วีระประจักษ์ ผู้ตรวจสอบการอ่านจารึกหลักนี้ ให้ข้อสังเกตเกี่ยวกับตัวอักษรว่า สระอา (ลอย) ในคำว่า อาห นั้น หางสั้น ควรเป็นอักษรหลังปัลลวะแล้ว

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : นวพรรณ ภัทรมูล, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., ๒๕๖๐, จาก :
เอมอร เชาวน์สวน, “จารึกพบใหม่ที่เมืองโบราณซับจำปา,” ศิลปากร ๕๑, ๕ (กันยายน-ตุลาคม ๒๕๕๑) : ๕๓-๖๑.

เบอร์โทร

+66 2 8809429

อีเมล

webmaster@sac.or.th

แฟกซ์

+66 2 8809332

ที่อยู่

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170