1) วินัย พงศ์ศรีเพียร (พ.ศ. 2534)
2) ศานติ ภักดีคำ และ นวรัตน์ ภักดีคำ (พ.ศ. 2561)

1) วินัย พงศ์ศรีเพียร (พ.ศ. 2534)
2) ศานติ ภักดีคำ และ นวรัตน์ ภักดีคำ (พ.ศ. 2561)

(1) วินัย พงศ์ศรีเพียร : ตรงกับวันอาทิตย์ที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2009
(2) โครงการพัฒนาฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย : ตรงคำ “แม่นางเมิอง” นี้น่าจะเป็นภาษาไทย 
(3) วินัย พงศ์ศรีเพียร : น่าจะหมายถึง สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่สาม ซึ่งครองราชย์อยู่ที่กรุงศรีอโยธยาขณะนั้น เนื่องจากตามศิลาจารึกวัดจุฬาใณี พิษณุโลก สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ยังผนวชอยู่ในเดือนยี่ และจะไปลาผนวชในเดือน 5 ดูศิลาจารึกวัดจุฬามณี ใน ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 1 ฉบับคุคุสภา เล่ม 1 (พ.ศ. 2516) หน้า 160
(4) ศานติ ภักดีคำ และ นวรัตน์ ภักดีคำ : 1387 ศก ตรงกับ พุทธศักราช 2009 
(5) ศานติ ภักดีคำ และ นวรัตน์ ภักดีคำ : สัษฐี แปลว่า ที่หก (ส.)
(6) ศานติ ภักดีคำ และ นวรัตน์ ภักดีคำ : เกิด แปลว่า ข้างขึ้น (ข.โบราณ)
(7) ศานติ ภักดีคำ และ นวรัตน์ ภักดีคำ : บุษย หมายถึงเดือน ปุสสะ คือ เดือน 3 อยู่ระหว่างเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์
(8) ศานติ ภักดีคำ และ นวรัตน์ ภักดีคำ : อาทิตยวาร แปลว่า วันอาทิตย์ (ส.)
(9) ศานติ ภักดีคำ และ นวรัตน์ ภักดีคำ : ในเวลานั้นสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงพระพนวช ณ วัดจุฬามณี ดังนั้น สมเด็จบพิตรในที่นี้จึงน่าจะหมายถึง สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 ซึ่งเสวยราชสมบัติที่กรุงศรีอยุธยา 
(10) ศานติ ภักดีคำ และ นวรัตน์ ภักดีคำ : แม่นางเมืองศรีอัครราชเทวี เป็นภรรยาของศรีอัครราช
(11) ศานติ ภักดีคำ และ นวรัตน์ ภักดีคำ : โอย แปลว่า ให้ (ข.โบราณ) 
(12) โครงการพัฒนาฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย : คำแปลคำว่า “นายย...นาม” นี้ สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นข้อความจากบรรทัดสุดท้ายของจารึกลานทองตะนาวศรี 2 ซึ่งอาจตกค้างจากการแก้ไขและยังไม่ได้ลบออก ส่วนคำแปลของจารึกลานทองตะนาวศรี 4 นั้น สันนิษฐานว่าควรเป็น “พระมหาเถรสุทัศนเทพาจารย์” เช่นเดียวกับที่ปรากฏในคำแปลของ ดร.วินัย พงศ์ศรีเพียร ในตารางก่อนหน้า