จารึกวัดบ้านหว้าน

ชื่อจารึกแบบอื่นๆ

ศก. 13

อักษรที่มีในจารึก

หลังปัลลวะ

ศักราช

พุทธศตวรรษ 14

ภาษา

สันสกฤต

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน 1 ด้าน มี 5 บรรทัด

วัตถุจารึก

ศิลาประเภทหินทรายสีแดง

ลักษณะวัตถุ

รูปใบเสมาหรือทรงกลีบบัว

ขนาดวัตถุ

กว้าง 48 ซม. สูง 63 ซม. หนา 16 ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

1) กองหอสมุดแห่งชาติ กำหนดเป็น “ศก. 13”
2) ในหนังสือ จารึกในประเทศไทย เล่ม 1 กำหนดเป็น “จารึกวัดบ้านหว้าน”

ปีที่พบจารึก

พุทธศักราช 2555

สถานที่พบ

วัดหนองม่วง หมู่ 3 ตำบลหว้านคำ อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ

ผู้พบ

เจ้าหน้าที่สำนักศิลปากรที่ 11 อุบลราชธานี ตำบลแจระแม อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี

ปัจจุบันอยู่ที่

วัดบ้านหว้าน ตำบลหว้านคำ อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ (ข้อมูลวันที่ 2 มีนาคม 2563)

พิมพ์เผยแพร่

จารึกในประเทศไทย เล่ม 1 (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2559), 365-367.

ประวัติ

เจ้าหน้าที่สำนักศิลปากรที่ 11 อุบลราชธานี พบจารึกที่วัดหนองม่วง หมู่ 3 ตำบลหว้านคำ อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ ต่อมาชาวบ้านได้ย้ายมาไว้ที่วัดบ้านหว้าน ตำบลหว้านคำ อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ เจ้าหน้าที่สำนักหอสมุดแห่งชาติเดินทางไปสำรวจเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

เนื้อหาโดยสังเขป

ข้อความมีลักษณะสั้นและไม่สมบูรณ์ กล่าวถึง “ศรีมานยะ” ซึ่งคาดว่าเป็นเสนาบดี ได้เข้าไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง 

ผู้สร้าง

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : นวพรรณ ภัทรมูล, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., 2569, จาก :
พิมพ์พรรณ ไพบูลย์หวังเจริญ และคนอื่น ๆ, “จารึกวัดบ้านหว้าน,” ใน จารึกในประเทศไทย เล่ม 1 : อักษรปัลลวะ อักษรหลังปัลลวะ พุทธศตวรรษที่ 11-14 (กรุงเทพฯ : หอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร, 2559), 365-367.

ภาพประกอบ

ภาพสำเนาจารึกจาก : จารึกในประเทศไทย เล่ม 1 (กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2559)