จารึก

The Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre

จารึกที่ระเบียงคดรอบองค์พระปฐมเจดีย์ ห้องที่ 47 (คาถาธรรมบท ปกิณกวรรคที่ 21)

จารึก

จารึกที่ระเบียงคดรอบองค์พระปฐมเจดีย์ ห้องที่ 47 (คาถาธรรมบท ปกิณกวรรคที่ 21) ด้านที่ 1

QR-code edit Share on Facebook

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 18 มิ.ย. 2564 10:49:43

ชื่อจารึก

จารึกที่ระเบียงคดรอบองค์พระปฐมเจดีย์ ห้องที่ 47 (คาถาธรรมบท ปกิณกวรรคที่ 21)

ชื่อจารึกแบบอื่นๆ

จารึกอักษรขอมย่อที่ฝาผนังพระระเบียงคดทั้ง 4 ด้านที่องค์พระปฐมเจดีย์ ห้องที่ 47

อักษรที่มีในจารึก

ขอมธนบุรี-รัตนโกสินทร์

ศักราช

ไม่ปรากฏศักราช

ภาษา

บาลี

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน 1 ด้าน มี 15 บรรทัด

ผู้อ่าน

สิริ เพ็ชรไชย (พ.ศ. 2528)

เชิงอรรถอธิบาย

1. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “อัสมิมานะ” พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ อธิบายว่า หมายถึง การถือตัวว่านี่ฉัน นี่กู กูเป็นนั่นเป็นนี่, การถือเราถือเขา
2. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “สัสสตทิฏฐิ” หมายถึง ความเห็นว่าเที่ยง คือ ความเห็นว่าอัตตาและโลกเป็นสิ่งเที่ยงแท้ยั่งยืน คงอยู่ตลอดไป เช่น เห็นว่าคนหรือสัตว์ที่ตายไป มีเพียงร่างกายเท่านั้นที่ทรุดโทรมไป ส่วนดวงชีพไม่สูญไป แต่จะไปปฏิสนธิในกำเนิดอื่นต่อไป ตรงข้ามกับ “อุจเฉททิฏฐิ” หมายถึง ความเห็นว่าขาดสูญ เช่น เห็นว่าคนและสัตว์จุติจากอัตภาพนี้แล้วขาดสูญ
3. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “อายตนะ” คือ เครื่องติดต่อ, เครื่องรู้และสิ่งที่รู้ เช่น ตา เป็นเครื่องรู้ รูปเป็นสิ่งที่รู้, หูเป็นเครื่องรู้ เสียงเป็นสิ่งที่รู้ เป็นต้น