เจษฎ์ ปรีชานนท์ (พ.ศ. 2528)

1. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “ผัสสะ”พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ อธิบายว่า หมายถึง การถูกต้อง, การกระทบ, สัมผัส
2. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “สหธรรมิก” หมายถึง ผู้มีธรรมร่วมกัน, ผู้ประพฤติธรรมร่วมกัน คัมภีร์มหานิเทส ในพระสุตตันตปิฎก มี 7 ได้แก่ ภิกษุ ภิกษุณี สิกขมานา สามเณร สามเณรี อุบาสก อุบาสิกา แต่ในสัตตาหกรณียะ (ธุระเป็นเหตุให้ภิกษุออกจากวัดระหว่างพรรษาได้ 7 วัน) หมายถึง 5 ประเภทแรกเท่านั้น เรียกว่า สหธรรมิก 5 เช่นเดียวกับในคัมภีร์ฝ่ายวินัยทั่วไป
3. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “อภิสังขาร” คือ เจตนาที่เป็นตัวการในการทำกรรม มี 3 ประการ ได้แก่
(1) ปุญญาภิสังขาร (อภิสังขารที่เป็นบุญ)
(2) อปุญญาภิสังขาร (อภิสังขารที่เป็นปฏิปักษ์ต่อบุญ คือ บาป)
(3) อาเนญชาภิสังขาร (อภิสังขารที่อเนญชา คือ กุศลเจดนาที่เป็นอรูปาวจร) เรียกง่ายๆ คือ บุญ บาป และ ฌาน
4. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “เสขะ” หมายถึง ผู้ที่ยังต้องศึกษา คือ พระอริยบุคคลที่ยังไม่บรรลุอรหัตตผลซึ่งได้แก่ พระโสดาบัน พระสกทาคามี และพระอนาคามี