จารึกบนตราดินเผา ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ทะเบียนเลขที่ ๑๗/๔

จารึก

จารึกบนตราดินเผา ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ทะเบียนเลขที่ ๑๗/๔

QR-code edit Share on Facebook print

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2550 13:59:58 ( อัพเดทเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2562 20:44:00 )

ชื่อจารึก

จารึกบนตราดินเผา ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง ทะเบียนเลขที่ ๑๗/๔

อักษรที่มีในจารึก

พราหมีสมัยราชวงศ์คุปตะ

ศักราช

พุทธศตวรรษ ๑๐-๑๑

ภาษา

ยังไม่เป็นที่ยุติ

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน ๑ ด้าน มี ๒ บรรทัด

วัตถุจารึก

ดินเผา

ลักษณะวัตถุ

ตรา (sealings) ดินเผา สีน้ำตาล ทรงกรวย

ขนาดวัตถุ

เส้นผ่าศูนย์กลาง ๔.๘ ซม. หนา ๕.๘ ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง กำหนดเป็น “๑๗/๔”

ปีที่พบจารึก

ไม่ปรากฏหลักฐาน

สถานที่พบ

เมืองโบราณอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี

ผู้พบ

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ปัจจุบันอยู่ที่

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี

พิมพ์เผยแพร่

การศึกษาความหมายและรูปแบบของตราประทับ สมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี (กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๔๗), ๑๓๓.

ประวัติ

จารึกนี้อยู่บนตราดินเผาซึ่งมีลักษณะเป็นรอยนูนต่ำขึ้นมาจากพื้นผิว คำอ่านและคำแปลของจารึกนี้ยังไม่เป็นที่ยุติ โดย ผศ. ดร. จิรพัฒน์ ประพันธ์วิทยา วิเคราะห์ว่าเป็นอักษรพราหมี อ่านว่า ชิ แต่ยังไม่ทราบภาษาและความหมาย ในขณะที่ ผศ. กรรณิการ์ วิมลเกษม มีความคิดเห็นว่าอาจเป็นเลข ๓ ในอักษรอินเดีย อายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๐-๑๑ ข้อมูลรวมทั้งคำอ่าน-คำแปลของจารึกนี้ปรากฏในวิทยานิพนธ์เรื่อง “การศึกษาความหมายและรูปแบบของตราประทับ สมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี” ของ อนันต์ กลิ่นโพธิ์กลับ ซึ่งเป็นการศึกษาความหมายและลักษณะทางประติมานวิทยาเพื่อศึกษาเปรียบเทียบ และเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของตราประทับที่พบในเมืองอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี กับเมืองโบราณอื่นๆ ตราประทับที่พบมีทั้งที่ปรากฏตัวอักษรและเป็นรูปภาพต่างๆ โดยแบ่งออกเป็น ๒ ประเภท ได้แก่ ตราประทับ (seals) คือตราที่ต้องนำไปประทับบนวัสดุอื่น จึงจะได้ภาพหรืออักษรที่เกิดจากการกดประทับในด้านกลับกัน และตรา (sealings) ซึ่งมีรูปหรืออักษรในด้านที่สามารถอ่านได้โดยไม่ต้องกดประทับ

เนื้อหาโดยสังเขป

คำแปลของจารึกนี้ยังไม่เป็นที่ยุติ กล่าวคือ ผศ.ดร. จิรพัฒน์ ประพันธ์วิทยา วิเคราะห์ว่าเป็นอักษรพราหมี อ่านว่า ชิ แต่ยังไม่ทราบความหมาย ในขณะที่ ผศ. กรรณิการ์ วิมลเกษม มีความคิดเห็นว่าอาจเป็นเลข ๓

ผู้สร้าง

ไม่ปรากฏหลักฐาน

การกำหนดอายุ

กำหนดอายุจากรูปแบบอักษรซึ่ง ผศ. กรรณิการ์ วิมลเกษม สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นอักษรของอินเดียที่มีอายุราว พุทธศตวรรษที่ ๑๐-๑๑

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., ๒๕๔๙, จาก :
อนันต์ กลิ่นโพธิ์กลับ, การศึกษาความหมายและรูปแบบของตราประทับสมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ใน พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี (กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๔๗), ๙๓-๑๙๔.

เบอร์โทร

+66 2 8809429

อีเมล

webmaster@sac.or.th

แฟกซ์

+66 2 8809332

ที่อยู่

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170