สํเดจ บวิตฺร เปฺร ราชบณฺฑิต เทา อญฺเชญ มหาศามิ สงฺฆราช ด มาน ศิลรฺยฺยณ จบ พฺระปิฏกตฺรย ด สิงฺ เนา ลงฺกาทฺวิบ ด มาน ศิลจารฺยฺย รู กฺษิณาศฺรพ โผง เพฺรง อํวิ นคร พนฺน โมก ลฺวะ ด มารฺคฺคานฺตร เทบ เปฺร สิลปี สํดบ สง พฺระกุฏิวิหาร กํลูง ไพฺรสฺวาย ด มาน โดยทิษปศฺจิม สุโขทย เนะ ปราบ ราบ จก เกฺษจ สนฺเม เถฺว อุทย ปฺรไพ สบ ทิษ รู พฺระวิษฺณุกรฺมฺมคิดนิรฺมฺมาน

(สมเด็จบพิตร ทรงใช้ให้ราชบัณฑิตไปอาราธนาพระมหาสามีสังฆราช ผู้มีศีลเรียนจบพระไตรปิฏก ซึ่งสถิตอยู่ในลังกาทวีป ซึ่งมีศิลาจารคล้ายพระขีณาสพทั้งหลายในโบราณ จากนครพัน มาถึงระหว่างทางจึงใช้นายช่างให้ฟังคำสั่งปลูกสร้างกุฏิวิหารกลางป่ามะม่วง อันมีโดยทิศปัศจิมของเมืองสุโขทัยนี้ ปราบ (พื้นที่) ให้ราบ ถมทรายให้เสมอ ทำ(ให้)สวยงามทุกทิศ คล้ายพระวิษณุกรรมคิดเนรมิต)