| คำศัพท์ | คำจารึก | ชนิด | ความหมาย | ภาษา | |
|---|---|---|---|---|---|
| 1705 | ปตฺโต (1) | ปตฺโต | ก. | ถึงแล้ว | ป. |
| 1706 | ตถาคตสุสาสน (1) | ตถาคตสุสาสน | น. | ซึ่งคำสอนของพระตถาคตเจ้า | ป. |
| 1707 | เมกเทสํ (1) | เมกเทสํ | น. | อันเป็นคำสอนชั้นยอด | ป. |
| 1708 | วนฺเท หเว (1) | วนฺเท หเว | ก. | ขอกราบไหว้แล | ป. |
| 1709 | จตุรสีติสหสฺสธมฺม (1) | จตุรสีติสหสฺสธมฺม | ก. | ซึ่งกองแห่งพระธรรมอันมีแปดสิบสี่พัน | ป. |
| 1710 | ขนฺธํ (1) | ขนฺธํ | ก. | เป็นประมาณ (84,000 พระธรรมขันธ์) | ป. |
| 1711 | สธาตุนิขิลํ (1) | สธาตุนิขิลํ | น. | อันเป็นไปกับด้วยธาตุทั้งมวล | ป. |
| 1712 | ตถาคตสฺส (1) | ตถาคตสฺส | ก. | ของพระตถาคตเจ้า | ป. |
| 1713 | เทวาทิเทว (1) | เทวาทิเทว | น. | ผู้เป็นเทวดาเหนือเทวดา | ป. |
| 1714 | มรหํ (1) | มรหํ | ก. | เป็นพระอรหันต์ | ป. |
| 1715 | บรเทศ (1) | บอรเทส | น. | ฝ่ายอื่น | ย. |
| 1716 | ธรมาน (1) | ธอรมาน | ว. | ยังดำรงชีวิตอยู่ | ป. |
| 1717 | ปทโมกษ์ (1) | บทโมกษ | น. | พระนิพพาน | ย. |
| 1718 | บริคณห์สนธิ (1) | บริคณสนธิ | น. | เอกสารกำหนดวัตถุประสงค์ | ป. |
| 1719 | สรรพโทษาตราย (1) | (สรัพโทษา)นตราย | น. | โทษและอันตรายทั้ด้วยอำนาจกุศลสัตย์ | ป. |
| 1720 | ประติชญา (1) | ปรดิชัญา | น. | “ปฏิญญา” การให้คำมั่นสัญญา หรือการแสดงยืนยันโดยถือเอาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือความสุจริตเป็นที่ตั้ง | ป. |
| 1721 | ทิพยพิชญาณ (1) | ทิพพิชัญาน | น. | “ทิพยยาน” พยานที่ศักดิ์สิทธิ์ | ป. |
| 1722 | มากัง (1) | มากงั | ก. | มากั้น, มาบัง | ท. |
| 1723 | ปรัตยักษ์ทันตา (1) | ปรดัยกัษทนัตา | ก. | “ประจักษ์ทันตา” ทันที่ตาเห็นในปัจจุบันอย่างชัดเจน | ท. |
| 1724 | ปรโลก (3) | ปอรโลก | น. | โลกอื่น | ป. |
| 1725 | ทุรคติ (1) | ทุรคติ | น. | การไปลำบาก | ป. |
| 1726 | อพิจี (2) | อพิจิ, อพิจี | น. | อวิจี, อเวจี เป็นนรกขุมหนึ่งใน 8 ขุม ผู้ที่ทำบาปอันเป็นปัญจานันตริยกรรม ได้แก่ การฆ่าบิดา มารดา การทำร้ายพระพุทธเจ้าจนถึงห้อพระโลหิต ทำร้ายพระภิกษุสงฆ์ผู้มีศีล และยุยงให้พระสงฆ์แตกจากกัน จะต้องไปตกนรกขุมดังกล่าวเป็นเวลาสิ้นกัลป์หนึ่ง ซึ่งระยะเวลาของกัลป์หนึ่งที่ถูกกล่าวไว้ในไตรภูมิพระร่วงคือ ภูเขาสูงได้โยชน์หนึ่ง กว้าง 3 โยชน์ เมื่อถึง 11 ปี จะมีเทพดานำผ้าทิพย์อันอ่อนดังควันไฟมาเช็ดภูเขานั้น เมื่อใดที่ภูเขาราบเรียบจึงถือว่าสิ้นกัลป์หนึ่ง | ป. |
| 1727 | ปัญจานันตริก (1) | บัญจานนตริก | น. |
อนันตริยกรรมห้า คือ (1) ปิตุฆาต การฆ่าบิดา (2) มาตุฆาต การฆ่ามารดา (3) อรหัตฆาต การฆ่าพระอรหันต์ (4) สัฆเภท การทำให้สงฆ์แตกจากกัน (5) โลหิตุปปาท ทำให้พระกายของพระพุทธเจ้าห้อเลือด |
ป. |
| 1728 | อธิก (1) | อธิก | ว. | ยิ่ง, เกิน, มาก, เพิ่ม, เลิศ | ส. |
