จารึกวัดหลวง (หนองคาย)

จารึก

จารึกวัดหลวง (หนองคาย)

QR-code edit Share on Facebook print

เวลาที่โพส โพสต์เมื่อวันที่ 13 ก.พ. 2550 13:59:58 ( อัพเดทเมื่อวันที่ 24 ก.ค. 2562 20:44:00 )

ชื่อจารึก

จารึกวัดหลวง (หนองคาย)

อักษรที่มีในจารึก

ไทยน้อย

ศักราช

พุทธศักราช ๑๙๕๗

ภาษา

ไทย

ด้าน/บรรทัด

จำนวนด้าน ๑ ด้าน มี ๒๕ บรรทัด

วัตถุจารึก

หินทราย

ลักษณะวัตถุ

รูปใบเสมา

ขนาดวัตถุ

กว้าง ๔๓ ซม. สูง ๘๓ ซม. หนา ๓ ซม.

บัญชี/ทะเบียนวัตถุ

๑) กองหอสมุดแห่งชาติ กำหนดเป็น “นค. ๙”
๒) ในหนังสือ ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว กำหนดเป็น “จารึกวัดหลวง”

ปีที่พบจารึก

ไม่ปรากฏหลักฐาน

สถานที่พบ

วัดหลวง ตำบลวัดหลวง อำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย

ผู้พบ

ไม่ปรากฏหลักฐาน

ปัจจุบันอยู่ที่

แปะติดกับฐานชุกชีพระประธานในพระอุโบสถวัดหลวง ตำบลวัดหลวง อำเภอโพนพิสัย จังหวัด หนองคาย

พิมพ์เผยแพร่

ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว (กรุงเทพฯ : คุณพินอักษรกิจ, ๒๕๓๐), ๓๔๑-๓๔๒.

ประวัติ

ในบันทึกของงานหนังสือและเอกสารตัวเขียนโบราณ หอสมุดแห่งชาติ ว่ามีอักษรจารึกทั้งสองด้าน แต่ในปัจจุบันพบว่าทางวัดได้นำจารึกหลักนี้แปะติดไว้กับฐานชุกชีพระประธาน จึงทำให้อ่านได้เพียงด้านเดียว

เนื้อหาโดยสังเขป

เจ้าไชยมหาราช เจ้าเมืองเชียงทอง ได้มีศรัทธาให้ที่กับวัด ตามแบบโบราณกาลที่พระยาแสนได้กระทำไว้ก่อนหน้านี้

ผู้สร้าง

ไม่ปรากฏหลักฐาน

การกำหนดอายุ

กองหอสมุดแห่งชาติ กำหนดให้จารึกหลักนี้ อายุ จ.ศ. ๗๗๖ (จากข้อความจารึกบรรทัดที่ ๒-๓ ที่ระบุ “ปีกาบ (ส) ง้า” ซึ่งก็คือ ปีมะเมีย ฉศก) ตรงกับ พ.ศ. ๑๙๕๗ อันเป็นสมัยที่พระเจ้าสามแสนไทไตรภูวนาถปกครองราชอาณาจักรล้านช้าง (พ.ศ. ๑๙๑๕-๑๙๕๙)

ข้อมูลอ้างอิง

เรียบเรียงข้อมูลโดย : นวพรรณ ภัทรมูล, โครงการฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย, ศมส., ๒๕๕๐, จาก :
๑) ธวัช ปุณโณทก, “จารึกวัดหลวง,” ใน ศิลาจารึกอีสานสมัยไทย-ลาว : ศึกษาทางด้านอักขรวิทยาและประวัติศาสตร์อีสาน (กรุงเทพฯ : คุณพินอักษรกิจ, ๒๕๓๐), ๓๔๑-๓๔๒.
๒) สิลา วีระวงส์, เรียบเรียง ; สมหมาย เปรมจิตต์, แปล, ประวัติศาสตร์ลาว, พิมพ์ครั้งที่ ๓ (กรุงเทพฯ : มติชน, ๒๕๔๐), ๖๑-๖๔.

เบอร์โทร

+66 2 8809429

อีเมล

webmaster@sac.or.th

แฟกซ์

+66 2 8809332

ที่อยู่

ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เลขที่ 20 ถนนบรมราชชนนี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ 10170