ของขวัญ

27 มิ.ย. 1965 สายเอาไฟฉายมาให้มอร์แมนใช้ พ่อแสงกังวลเรื่องที่มีไฟฉายใช้แต่ไม่มีถ่านไฟฉาย

เศรษฐกิจ

27 มิ.ย. 1965 ลูกชายของหนานบุญขออนุญาตเก็บชะอมที่บ้านแม่แสง แม่แสงอนุญาต

การนินทา

27 มิ.ย. 1965 ชุ่มบอกว่าเขาเสียเงินกับการพนันไปจำนวนมาก ต้องไปยืมเงินจากชาวบ้านหลายคนที่บ้านดุง มอร์แมนบ่นเรื่องที่ไม่แน่ใจว่าผู้ใหญ่บ้านจะเอาถ่านไฟฉายมาให้หรือไม่ พ่อแสงพูดถึงผู้ใหญ่บ้านว่า ถ้าเขาดื่มเล่า เขาจะพูดจาเชื่อถือไม่ได้

ความหลากหลายของประชากร

27 มิ.ย. 1965 สายพยายามที่จะพิสูจน์ให้เห็นว่าคนที่เขาเห็นเป็นคนภูเขา ผมสั้น สีดำ สวมสร้อยหิน แสงเห็นด้วยว่าต้องเป็นพวกเย้า

ลื้อและคนไทยกลุ่มอื่น

27 มิ.ย. 1965 การทำงานที่ทุ่งลอ “เติม / เตื่อม กัน” เป็นพื้นฐานของคนในหมู่บ้าน คนต่างหมู่บ้านจะไม่ค่อยช่วยกันมากนักแต่บ้านแวนและบ้านแพดจะรวมกันเป็นกลุ่มเดียว เขินพูดไม่เหมือนคนลื้อ คนบ้านแวนจะพูดลื้อผสมกะหล่อมมากกว่าคนบ้านแพด เพราะแต่งงานกับคนต่างหมู่บ้านมากกว่า ในบ้านแพดมีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน คนจากสิบสองปันนาบอกว่าไม่ค่อยเข้าใจภาษาลื้อที่บ้านแพดเพราะยืมคำจากคำเมืองมาใช้ ลักษณะของกะหล่อม โพกผ้าไม่ประณีต ในหมู่บ้านของคนเมืองไม่มีโรงสี ทั้งลื้อและคนเมืองมีการทำขันดอก คนเมืองมีการทำกลองหลวง คนเมืองไม่มีผีนางกวัก คนเมืองช่วยเหลือกันไม่น้อยไปกว่าลื้อ

ลาบ

27 มิ.ย. 1965 ส่วนประกอบของการทำลาบ

อาหาร

28 มิ.ย. 1965 หอยงอ หอยเลม คือหอยที่อยู่ตามทุ่งนา ส่วนหอยเล็กคือหอยตามแม่น้ำ

พี่น้อง

28 มิ.ย. 1965 ผู้ชายที่มอร์แมนพบที่นาเป็นพ่อของเด็กสาวที่แสงเก็บมาตอนอายุ 1 เดือน แต่พี่น้องของเธอไม่อนุญาตและเอาเธอกลับไป พวกเขาบอกว่าเหมือนเป็นการแบ่งเด็ก เด็กสาวต้องกลับมาช่วยงานพวกเขา

การรับประทานอาหาร

28 มิ.ย. 1965 การนั่งกินข้าวของคนที่มาลงแรงทำนา มอร์แมนบันทึกบทสนทนาระหว่างที่ชาวบ้านกินข้าว ระหว่างกินข้าวจะคุยกันน้อยมาก โดยเฉพาะเวลาใกล้กินเสร็จ เรื่องที่พูดคุยกันเป็นเรื่องเกี่ยวกับอาหาร