การทำนา

20 มิ.ย. 1965 มุนกำลังปลูกข้าวที่ทุ่งลอ ปีที่แล้วไม่ได้ใช้แทร็คเตอร์ไถเพราะฝนตกเร็วและดินเปียก หญ้าจึงขึ้นเต็มที่นา ปีนี้มุนและลูกจ้าง 4 คน ในปีต่อไปหลังจากใช้วิธีปลูกข้าวเพื่อเป็นการฆ่าหญ้าแล้วจึงใช้วิธีการหว่าน ปีนี้มุนใช้แทร็คเตอร์ไถและใช้ควายไถซ้ำอีกครั้งหนึ่ง ปลูกข้าวเจ้าครึ่งหนึ่ง ข้าวเหนียวครึ่งหนึ่ง ทั้งหมดเป็นข้าวปี การปลูกข้าวที่ทุ่งลอต้องใช้เงินและแรงงานมาก ทุ่งลอกินพื้นที่ระหว่างสองหมู่บ้านคือบ้านธาตุและบ้านกวาง (บ้านนคร)

การสร้างถนน

20 มิ.ย. 1965 ชาวบ้านบอกว่าการทำถนนจะทำให้การขายข้าวได้ราคาดีขึ้น จะมีของซื้อขายกันมากขึ้น สามารถซื้อม้าจากพะเยาแล้วมาขายต่อให้ชาวเขาที่นี่เพื่อทำกำไร ส่วนคนงานที่มาทำถนนก็ต้องมาสร้างที่อยู่ชั่วคราวที่นี่ ทำให้คนในหมู่บ้านมีรายได้ เป็นเรื่องดีที่หมู่บ้านจะมีถนนดีๆ ไปพะเยา อีกทั้งดีสำหรับพ่อค้าและเจ้าหน้าที่รัฐ และยังทำให้การเดินทางสะดวกขึ้น ส่วนชาวบ้านทั่วไปได้ใช้ถนนน้อย การมีถนนจึงไม่ดีและไม่เลว

บ้าน

20 มิ.ย. 1965 โดยมากชาวบ้านจะตั้งหิ้งพระไว้ทางทิศเหนือ

ชาวบ้านและเจ้าหน้าที่รัฐ

20 มิ.ย. 1965 นายอำเภอเชิญเคยเป็นนายอำเภอที่ศรีษะเกษมาก่อน บอกว่าขอทานที่ลาวเข้ามาที่นี่จำนวนมากและมาสร้างความเดือดร้อน นายอำเภอถามว่าลื้อเป็นชาวเขาหรือไม่ เขากลัวคอมมิวนิสต์ที่เข้ามาในไทย ถนนระหว่างเชียงคำกับพะเยากำลังสร้าง

เสี่ยว

20 มิ.ย. 1965 คนไข้ของโดโรธีเป็นเสี่ยว (เพื่อน) กับปู่ปัน พวกเขาสามารถคุยกันได้ทุกเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องศาสนาคริสต์ พ่อหนานธรรมชัยจะแสดงความสุภาพกับปู่ปัน มักเชิญให้มาเยี่ยมที่บ้านบ่อยๆ ปู่ปันเป็นลูกของพ่อเสี่ยว

ความรู้เรื่องโลกภายนอก

20 มิ.ย. 1965 ผู้หญิงรู้ว่ามีการต่อสู้ในลาว มุนยังรู้อีกว่ามีการต่อสู้ในเวียดนาม

การทักทาย

20 มิ.ย. 1965 ปู่ปันไหว้และกล่าวลากับพ่อหนานธรรมชัยก่อนจะออกไป

ลื้อและคนไทยกลุ่มอื่น

20 มิ.ย. 1965 บุญบอกว่าลาวที่ทุ่งลอขยันทำงาน มาบอกว่าคนลาวไม่ได้จน พวกเขาได้เงินจากการขายที่นาที่อีสาน

โรงเรียน

20 มิ.ย. 1965 มุนส่งลูกชายไปเรียนมัธยม โดยจ่ายค่าเทอมเทอมละ 100 บาท หรือปีละ 300 บาท ซึ่งมุนไม่คิดว่าแพง เมื่อเรียนจบ ม.6 แล้วจะส่งไปเรียนเชียงรายหรือเชียงใหม่ ถ้าลูกชายจบ ม.8 ก็สามารถเป็นครูได้