คดีให้เช่าเหมือง

29 พ.ค., 3 มิ.ย., 14 มิ.ย. 1969 สัญญาให้เช่าเหมืองฟลูออไรด์ที่บริษัทต่างชาติทำกับสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์มีปัญหาเพราะข้อความในหนังสือสัญญาภาษาไทยกับภาษาอังกฤษไม่ตรงกันทั้งในเรื่องผลตอบแทน ชื่อบริษัทและข้อตกลงอื่นๆ สุดท้ายมีการแก้ไขหนังสือสัญญาให้ตรงกัน ดังนี้ 1) บริษัทสามารถยุติการทำงานได้ทันทีหากไม่สามารถทำงานได้ โดยไม่จำเป็นต้องรอถึง 90 วัน 2) บริษัทยินดีเปลี่ยนชื่อให้ถูกต้องตามที่ระบุในหนังสือสัญญา 3) บริษัทจะไม่เรียกร้องเงินคืนจากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์

คดีพกปืนเข้าไปในเขตพระราชฐาน

17 ก.พ. 1969 จำเลยถูกจับในข้อหาพกพาอาวุธเข้าไปในเขตพระราชฐานโดยไม่ได้รับอนุญาต (บริเวณพื้นที่ดอยสุเทพ) และทำร้ายร่างกายหญิงสาวเขายอมรับผิดในข้อหาพกพาอาวุธแต่ปฏิเสธข้อหาทำร้ายร่างกายโดยอ้างว่าเป็นการป้องกันตัว ศาลนัดไต่สวนคดีอีกครั้งในเดือน มี.ค.

การสังเกตการณ์ของอรุณรัตน์

26 -28 มี.ค. 1969 อรุณรัตน์ (ผู้ช่วยนักวิจัยของมอร์แมน?) เก็บข้อมูลการทำงานของศาลมีคดีต่างๆ ที่น่าสนใจเกิดขึ้น เช่น 1) คดีเมาแล้วก่อเหตุทะเลาะวิวาทในบาร์ 2) กลุ่มผู้ต้องหาที่ร่วมกันบุกรุกบ้านผู้อื่นเพื่อขโมยทรัพย์สินถูกศาลตัดสินจำคุกเป็นเวลา 1 ปี 3) คดีค้าประเวณี ศาลตัดสินให้จำเลยเสียค่าปรับคนละ 50 บาท 4) คดีชายติดเฮโรอีนบุกรุกบ้านผู้อื่นเพื่อขโมยทรัพย์สิน 5) คดีช่างทำอิฐเมาแล้วทำร้ายร่างกายคนขับสามล้อแต่เนื่องจากเจ้านายของจำเลยยอมรับรองความประพฤติของจำเลย ศาลจึงลดหย่อนโทษให้โดยรอลงอาญาและเสียค่าปรับ 6) คดีลักลอบชำแหละหมูอย่างผิดกฎหมาย

คดีลักขโมยที่ศาลแขวง

4 มิ.ย. 1969 ลูกความของคเณศร์ถูกฟ้องร้องจากเจ้าของรถจักรยานที่เช่าซื้อไปจากบริษัทที่เขาทำงานอยู่โดยกล่าวหาว่าเขายึดรถจักรยานไปโดยที่ยังไม่ได้รับอนุญาต อย่างไรก็ดีคเณศร์มองว่า ฝ่ายโจทก์ไม่มีเงินผ่อนค่างวดมากกว่าจึงฟ้องร้องตนเพื่อเบี่ยงประเด็น

คดียักยอกทรัพย์

3 เม.ย. 1969 มอร์แมนเข้าร่วมฟังการพิจารณาคดียักยอกทรัพย์ของบริษัทเป็นจำนวนเงิน 100,000 บาท ปกติแล้วคดีลักษณะนี้จะฟ้องร้องกันเป็นคดีแพ่งแต่เนื่องจากเป็นเงินจำนวนมากจึงมีการฟ้องร้องเป็นคดีอาญา

สนามบิน จ.เชียงใหม่

17 มิ.ย. 1969 มอร์แมนถูกเจ้าหน้าที่ประจำสนามบินจังหวัดเชียงใหม่เรียกไปสอบสวนเพราะลูกชายของเขาทำอ่างล้างมือภายในห้องน้ำของสนามบินชำรุด อย่างไรก็ดีมอร์แมนโต้กลับว่าอ่างล้างมือตกลงใส่ลูกชายของเขาจนได้รับบาดเจ็บ เจ้าหน้าที่ประจำสนามบินต้องการฟ้องร้องเพื่อดำเนินคดีอาญาเพราะห้องน้ำดังกล่าวเป็นห้องน้ำส่วนตัวของผู้อำนวยการสนามบินซึ่งเปิดให้บริการแก่บุคคลทั่วไปที่มาใช้บริการสนามบิน มอร์แมนตามนายอำเภอและอาคมมาช่วยคลี่คลายสถานการณ์ ทั้งคู่ช่วยแก้ต่างให้ว่าสนามบินเป็นสถานที่สาธารณะหากจะมีการฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายคดีดังกล่าวจะต้องเป็นคดีแพ่งมิใช่คดีอาญา

คดีระเบิดขวด

19 มิ.ย. 1969 เนื่องจากยอมรับสารภาพผิดศาลจึงลดหย่อนโทษให้กับลูกชายอินปันโดยเหลือแค่ถูกจำคุกเป็นเวลา 3 เดือน อย่างไรก็ดีอินปันยังคงไม่พอใจคำตัดสินของศาลเพราะจำเลยร่วมอีก 2 คนได้รับการปล่อยตัวไปโดยมิต้องรับผิดใดๆ เนื่องจากอุทัยนายตำรวจซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบคดีไม่ยอมส่งสำนวนคำฟ้องไปยังศาล อินปันจึงยื่นจดหมายร้องเรียนไปยังส่วนกลางซึ่งทำให้อุทัยถูกคณะกรรมการสอบสวน

คดีระเบิดขวด

2 ก.ค. 1969 พ่อของอินปันเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับลูกชายซึ่งได้รับโทษแต่เพียงผู้เดียว เพราะไปมีเรื่องกับอุทัยนายตำรวจซึ่งเป็นผู้มีอิทธิพลประจำหมู่บ้านและมักใช้อำนาจหน้าที่ของตนข่มขู่ผู้อื่น โดยบุตรชายของอินปันและเพื่อนอีก 2 คนถูกจับตัวแต่เพื่อนของบุตรชายทั้ง 2 คนได้รับการประกันตัวเพราะยินยอมจ่ายสินบนให้กับตำรวจคนละ 3,000 บาท แต่ลูกชายของอินปันไม่ได้รับการประกันตัวเพราะถูกอุทัยกลั่นแกล้ง คดีนี้กลายเป็นการต่อสู้กันเพื่อ “รักษาหน้า” เพราะหากเด็กหนุ่ม 2 คนซึ่งเป็นเพื่อนของบุตรชายอินปันถูกจับกลับเข้าคุกอุทัยก็จะเสียหน้า นอกจากนี้ลูกชายของอินปันอาจได้รับการลดหย่อนโทษด้วย

อาทูถูกจับข้อหาสูบฝิ่น

20 ม.ค. 1969 Bob เล่าให้มอร์แมนฟังว่าอาทูลูกชายของหมอผีชาวอาข่าและเพื่อนได้ลงทุนซื้อควายไปขายให้กับนายมูนที่บ้านหินแตก เมื่อไปถึงบ้านของนายมูนพวกเขาได้ทำการสูบฝิ่นโดยได้รับการอนุญาตจากนายมูนแล้ว อย่างไรก็ดีนายมูนกลับเรียกตำรวจมาจับพวกเขาและยึดเอาควายทั้งหมดไป อาทูและเพื่อนไปแจ้งความที่สถานีตำรวจจังหวัดเชียงรายแต่ตำรวจไม่ยอมลงบันทึกประจำวันให้ เขาจึงมาขอความช่วยเหลือจาก Bob สุดท้ายแล้วอาทูและเพื่อนชนะคดีความในชั้นศาลและได้รับเงินค่าเสียหายจำนวน 9,800 บาท