881. รหัส : MM-1-18-139

ค่าเช่าที่นา และอุปกรณ์ในการทำนา

| 29 ต.ค. 1959 หากชาวนาคนใดไม่มีที่นา ควาย หรือเกวียนก็สามารถจะหาเช่าได้ตามอัตราที่ตกลงกันกับเจ้าของ เช่น การเช่าที่นาจำเป็นต้องแบ่งผลผลิตครึ่งหนึ่งให้แก่เจ้าของที่นา หรือ ถ้าเช่าควายไถนาด้วยจำเป็นต้องแบ่งผลผลิต 2 ใน 3 ให้แก่เจ้าของที่นา ฯลฯ | บัตรบันทึกแบบเจาะ

882. รหัส : MM-1-18-140

แทร็กเตอร์

| 30 ต.ค. 1959 ชาวนานิยมเช่ารถแทร็กเตอร์เพื่อใช้ไถนาก่อนการหว่านเมล็ดพันธุ์ ภายใน 1 วัน รถแทร็กเตอร์สามารถไถนาได้ถึง 100 ไร่ แต่ควายสามารถไถได้เพียง 2 ไร่ ค่าเช่ารถแทร็กเตอร์อยู่ที่ 25 บาทต่อวัน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

883. รหัส : MM-1-18-141

กลุ่มเจ้าของรถแทร็กเตอร์

| 14 มี.ค. 1960 มอร์แมนเข้าร่วมสนทนาในวงสุราที่มีภาและน้องๆ ของเขา มีการปรึกษากันว่าคู่แข่งกำลังวางแผนแย่งลูกค้าด้วยการลดราคาค่าเช่าแทร็กเตอร์ลงเหลือเพียง 20 บาทต่อไร่ แต่ภาไม่วิตกมากนักเพราะตัวของเขาและน้องๆ มีรถแทร็กเตอร์ในครอบครองถึง 4 คัน และสามารถลดราคาสู้กับคู่แข่งได้ถึง 10 บาทต่อไร่ | บัตรบันทึกแบบเจาะ

884. รหัส : MM-1-18-142

การดำเนินกิจการของเจ้าของรถแทร็กเตอร์

| 22 ม.ค. 1961 แม้จะเป็นเจ้าของรถแทร็กเตอร์ให้เช่า แต่เชวงก็มีที่ดินจำนวนมากเป็นของตนเอง และยังคงทำนาอยู่ 27 ม.ค. 1961 เจ้าของรถแทร็กเตอร์ส่วนใหญ่จะมีที่ดินจำนวนมากเป็นของตนเอง รัฐบาลมิได้กำหนดเกณฑ์ขั้นต่ำในการถือครองที่ดิน ประชาชนจะถือครองที่ดินเท่าใดก็ได้หากมีเงินซื้อ | บัตรบันทึกแบบเจาะ

885. รหัส : MM-1-18-143

ข้าว

| 4 ต.ค. 1959 ผู้จัดจำหน่ายจะเข้าไปรับซื้อข้าวจากชาวนาถึงที่นา ราคาข้าวที่รับซื้อขึ้นอยู่กับราคาที่ตลาดใน จ.พะเยา ข้าวที่ซื้อจะถูกส่งออกไปยังญี่ปุ่น เกาหลี และอินเดียเพื่อนำไปทำขนม | บัตรบันทึกแบบเจาะ

886. รหัส : MM-1-18-144

บันทึกประจำวันของแมรีแอน

| 16 ก.ย. 1959 แมรีแอนออกสำรวจหาบ้านเช่าใน อ.เชียงคำ ปัญหาสำคัญที่พบ คือ ห้องส้วม และห้องอาบน้ำที่ไม่ดีนัก | บัตรบันทึกแบบเจาะ

887. รหัส : MM-1-18-145

บันทึกประจำวันของแมรีแอน

| 30 ก.ย. 1959 แมรีแอนไปจ่ายกับข้าวที่ตลาด และแวะดูผ้าที่จะนำมาบุผ้านวมที่ร้านค้าของชาวจีน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

888. รหัส : MM-1-18-146

บันทึกประจำวันของแมรีแอน

| 23 ก.ย. 1959 แมรีแอนเฝ้าสังเกตดูชุ่มทำครัว | บัตรบันทึกแบบเจาะ

889. รหัส : MM-1-18-147

โรงสีห้วยแก้วคำ

| 20 ก.พ. 1961 ข้าวที่ได้จากทุ่งลอส่วนใหญ่แล้วจะถูกส่งมาสีที่โรงสีห้วยแก้วคำซึ่งสามารถสีข้าวได้ถึงวันละ 60 เกวียน โรงสีขนาดใหญ่ (ห้วยแก้วคำ) มักจะกักตุนข้าวไว้และจะขายเมื่อได้ราคาดี ซึ่งผิดกับโรงสีขนาดเล็กที่ไม่สามารถกักตุนข้าวได้ เพราะมีค่าใช้จ่ายต่างๆ มากมาย กำนัน ต.หย่วน (หนึ่งในหุ้นส่วนของโรงสีห้วยแก้วคำ) เชื่อว่าหากปรับปรุงถนนให้ดีกว่านี้ ชาวนาจะขายข้าวได้ราคาดีขึ้นและจะมีโรงสีเพิ่มมากขึ้น | บัตรบันทึกแบบเจาะ

890. รหัส : MM-1-18-148

เงินกู้

| 15 ก.ค. 1960 ครูส่วนใหญ่มักมีเงินเดือนไม่พอใช้จ่าย จึงนิยมกู้เงินนอกระบบเพราะไม่จำเป็นต้องมีหลักทรัพย์ค้ำประกันเหมือนธนาคาร ดอกเบี้ยตกอยู่ที่ร้อยละ 6-10 ต่อเดือนตามแต่ตกลงกับเจ้าของเงินกู้ หรืออีกวิธีหนึ่งหากต้องการเงิน คือ การเล่นแชร์ | บัตรบันทึกแบบเจาะ