Total : 62 pages , Total amount : 1,968 Records , Total amount : 2 Resources.
Advance Search
สระเด็จสันงายแล้วแล พุทธสกราช 2503 วันธี่ 20 เดือนภึสสจิกายน คงกับเดือน 3 เ้หนือ ขึ้น 2 ฅ่ำ วันอาทิตย์แล พ่อหนานเทพวงสาสะปุงน้อย เขียนช่วยครูบาอิ่นฅำ ฅำภิโล วัดสะปุ๋งหลวง เขียนตอนปลาย ฯ ธมฺมทานํ นิพฺพาน ปจฺจโย โหนฺตุ เม นิจฺจํ ฯ หน้าทับปลาย ตำนานน้ำแม่ระมิง เป็นธัมม์วัดสะปุงหลวง ในเวียงกุมกาม แฅว่นสะปุงปล่าซางวันนั้น ฯ
1321 ตัว เดือนสิบ ออสิบเอดฅ๋ำ ลิกขิตตะแล้ว ผู้ข้าลิกขิตตะขอเปนผละอานิสงข้าแด่ สาธุ สาธุ สาธุ นิพฺพานํ ปรมํ สุกฺขํ ฯ
หน้าต้น ระบุ “หน้าต้น ตำนานวัดพระแก้วดอนเต้า ๛ ๚ หน้าตำนานวัดพระแก้วดอนเต้า ฯะ๛ ๚ พระแก้วบาวร ” / เขียนอักษรไทย ด้วยปากาเมจิกสีน้ำเงิน “วัดแคทราย ต.คูบัว อ.เมือง ราชบุรี” และปากกาลูกลื่นสีน้ำเงิน “พระแก้วดอนเต้ามีผูกเดียว” ท้ายลาน ระบุ “กริยาอันกล่าวยัง ตำนานนิทานวัดพระแก้วดอนเต้าเวียงดินที่เมืองกุกกุฏนคร ก็แล้วเท่านี้ก่อนแล แลจบแล้วเวลาเพลพอดีแลนายเหย จบแล้วว่าได้วัน ๒ ข้าเขียนหนังสือผูกนี้ ข้าขอกุศลนาบุญไปรอดไปเถิงปิตามาดาข้าจิ่ม ขอหื้อข้าทันได้หันหน้าพระอริยะเมตไตรยจิ่มเทอะ หนังสือผูกนี้ ข้าสร้างไปหาพระมารดา ข้าชื่อว่า สมณะอ้น บ้านหนองบัว”
RBR_003_333 อยู่ใน “เลขที่ ๑๔๑ ตำนานพญาอินทร์, พระแก้วดอนเต้า, พญาจิตราช อักษรธรรมล้านนา ภาษาบาลี-ไทยล้านนา ฉบับทองทึบ, ล่องชาด, ลานดิบ ๙ ผูก” ลานแรก หัวลาน ระบุ “ตำนานพระแก้ว” ท้ายลาน ระบุ “กริยาอันกล่าวยังตำนานนิทานวัดพระแก้วดอนเต้าเวียงดินเมืองกุกุฏนครก็มีแล้วเท่านี้ก่อนแล ฯฯ” / เขียนอักษรไทย ด้วยปากกาลูกลื่นสีน้ำเงิน “ตำนานพระแก้วดอนเต้า”
สระเด็จแล้ววันเดือน ๘ ขึ้น 13 ฅ่ำ พร่ำได้วัน ๑ ปีสง้า ภอสอ ๒๔๘5 ตัว แล เขียนห้าวเตมธี ฯ
(ล.22) แล้วยามตาวันแรงอ้อยช้อย ยามภะน้อยกวาดวิหาร ทุฅะหนานแอ่วบ้าน พระขี้ฅ้านนอนชอง ข้าแล ฯ (ล.23) จุฬศักราชได้ 12๖๘ ตัว ปีรวายสง้า เข้ามาในวัสสานอุตตรดูเดือน 12 ลง ๑๐ ฅ่ำ นับพร่ำว่าได้วันเมงวัน 5 ไทยกดสัน รฤกษ์ได้ ๘ ตัวข้าแล ปัญญาสามเณรริกขิตตถัมภกอัตตโนโชฏกะวรพุทธสาสนา ตราบต่อเท้า 5000 ภวัสสา ปลางเมื่อข้าอยู่คุรุอุปปัฏฐากสาธุเจ้าอภิเชยยะวัดปล่าตานไชแก้วกว้าง หน้าหอหลวงเจ้าม่อนช้างผาด่านกว้าง ม่อนจอมธัมม์ริมมัคคาหลวงทางซมวันนั้นแล ฯ สุทินํ วตฺต เม ทานํ อรหนฺตา มคญฺญารณ นิพฺพาน ปจฺจโย ฯ (ล.25) สธา เจ้าน้อยยืน สล้างถวายเปนทานแล ฯ หน้าธับตำนานวัตพระแก้วดอนเต้าเวียงดินแล ฯ
(ล.3) ศกราศได้ 1275 ตัว ปลีกล่าเปล้า เดือน 11 แรม 4 ฅ่ำ เมงวัน 4 ไทยเปิกสง้าข้าแล ฯ สระเด็จแล้วยามตราวันสู่เที่ยงข้าแล ตัวข้าชื่อว่ากาวิเชยยสามเณร เขียนปางเมื่ออยู่ปติบัตธุหลวงเจ้าคันธวง วัศสะปุงหลวงข้อยแล ฯ ข้าเขียนธัมม์ผูกนี้ขอหื้อมีประหญาอันเหล้มอันผายแห่งข้าแลพ่อแม่พี่น้องชุผู้ชุฅนแด่เทิอะ ฯ สุทินฺนํ วตฺต เม ทานํ นิพฺพาน ปจฺจโย โหนฺตุ โน นิจํ ธุวํ ธุวํ แด่เทิอะ ฯ สัทธาส่างนวร พร้อมกับลูกเต้าหลานเหลนชุผู้ชุฅนแด่เทิอะ ค็ได้มาส้างยังธัมม์ผูก ๑ ไว้ค้ำชูโชฏกะ ก์ว์ว์ว์สฺ์ส์า์ วรพุทธสาสนา 5000 ภวัสสาแด่เทิอะ
(ล.1) หน้ารับเคล้าตำนานวัตพระแก้วม่อนดอนเต้าแล ฯ จุฬสักกราชได้ 1282 ตัว ปลีกฏสัน เดือน 2 ขึ้น ๑ ฅ่ำ พร่ำว่าได้เมงวัน 5 ไทยกล่าเร้า รฤกษ์ได้ 17 ตัว ยามตูดช้ายข้าแล ฯ หน้ารับเคล้าตำนานวัตพระแก้วม่อนดอนเต้าแล ฯ (ล.24) หน้ารับปลาย ตำนานวัตพระแก้วม่อนดอนเต้าแล ฯ อหํ นาม คนฺธาภิกขุ ริกขิตตอตฺตโน โชฏกสาสนาตราบต่อเท้า 5000 ภวสา ปลางอยู่ปฏิปทาสาธุพี่หลวงอภิไชยวัตปล่าตาลไชแก้วกว้างวันนั้นแล ฯ
(27) สระเด็จย์แล้วยามตราวันทุดช้ายข้าแล จุฬสักราชได้ 1273 ตัว ปีร้วงไค้ เดือน 11 ดับ เมงวัน 5 ไทยรวายยี รฤกษ์ได้ 6 ตัว ข้าแล ฯ สุทินฺนํ วตฺต เม ทานํ นิพฺพาน ปจฺจโย โหนฺตุ โน นิจฺจํ ธุวํ ธุวํ แด่เทิอะ ฯ ตัวข้าชื่อว่าภุมมาสามเณร ข้าเขียนปางเมื่ออยู่คูรูอุปปัฏฐากสาธุหลวงคันธวง วัสสะปุงหลวงวันนั้นแล ฯ (29) หน้ารับปลายตำนานวัตย์พระแก้วดอนเต้าเวียงดินแล ฯ
(28) ปริปุณณะแล้วยามแตรเที่ยงข้าแล ฯ สักกราช 1373 ตัว ปีร้วงไค้ ครูบาชินาได้เขียนธัมม์ตำนานพระแก้วดอนเต้าเวียงดินที่เมืองธะค่งวันตก ตัวย่าเปนตัวม่าน แล้วหื้อหม่องพันโอย่แปลเปนคำยนหื้อ แล้วเขียนมาไว้วัตแสงเมืองมาตราบเถิงสักกะ 1267 ตัว จิ่งปรากฏออกมาแล ฯ บุญธวงสาสามเณรเขียนตนเองแล พิจจรณาไพเทิอะ หัวหนังล้ำฮ้าย ฯ (30) หน้ารับปลายตำนานดอนเต้าเวียงดิน เมืองกุกุตนคอรแล ฯ
(ล.24) สระเด็จแล้วยามแตรขึ้นสู่เที่ยงข้าแล ฯ สักราชได้ 1274 ตัว ปลีเต่าไจ้ เดือนสิบสอง ขึ้น 5 ฅ่ำแล ฯ..ข้าเขียนธัมม์ผูกนี้ขอหื้อนาบุญค้ำชูตนตัวข้าแลพ่อแม่พี่น้องชุผู้ชุฅนแด่เทิอะ ฯ
(หน้าทับ) จุฬศักกราชได้ 1279 ตัว ปีเมืองไส้ เดือน 2 ขึ้น 10 ฅ่ำ..ข้าริกขิตตะปลางเมื่ออยู่ปฏิปทาสาธุพี่หลวงอภิเชยยะ วัดป่าตาล แขว่นสะปุงปล่าซาง ริมมัคคาทางวันนั้นแล ฯ คันธายาวุฑฒิภิกขุลิกขิตตะ ฯ
สัทธาหมอสามแก่น ฟ้ากาง ภริยาชื่อนางพินเปนเคล้ากว่าลูกเต้าแลพี่น้องทังมวน ชวนกันส้างเปนทานกับวัดราชฐานหลวงฟ้ากาง ปีร้วงเปล้า สักกราชได้ 1323 ตัว หยาดน้ำหมายทานเมื่เดือน 10 เพง ภะหนอง...ยืมมาเทียด
จุฬสกราชได้ 1283 ตัว ปลีร้วงเล้า เดือน 10 แรม 10 ฅ่ำ เมงวัน 6 เทยยะกล่าไส้ย ยามตุดเช้า รืกส์ 4 ตัว ข้าแลเจ้าทังหลายเอิย อิ่นฅำภิกขุเขียน ฟ้าวเตมธีแล ฯ อหํ นามะ อิ่นฅำภิกขุ เขียนปลางเมื่ออยู่วัดสะปงหลวงชัยพล้าวล้อม หันมัคคาทางแวดอ้อมฅนชุมวันนั้นแล..
วัดพระธาตุศรีจอมทอง ท้องโขงเมืองอังครัฏฐะแก้วแว้าง เพื่อตนข้านี้มีเจตนาสืบส้างไว้กับพระธาตุเจ้าโคดม ฯ นาม อหํ กัญจนเพงภิกขุ ลิขิตสืบอายุไว้เพื่อหื้อได้แก่ฅนทังหลายได้รู้ได้หันไว้สืบต่อไพพายหน้า ขอหื้อเปนถาวระยาวนาน ขอเปนอุปปการกับพระธาตุเจ้าดีหลีเทิอะ ฯ
สักกราชะได้ 1275 ตัว ปีก่าเป้า เดือน 9 ออก 12 ฅ่ำ พร่ำว่าได้วัน 4 ยามช้ายบ่าย 3 โมง ค็ปริปุณณะแล้วแก่ข้าแล ฯ นามปัญญัตติข้าชื่อว่าหนานมหาวงจาร ภริยาลูกหลานพี่น้องชู่ฅน ข้าได้ส้างเขียนธัมม์ตำนานธาตุช่อแพร่ไว้กับสาสนาพระมุนีเจ้า 5000 พระวัสสา ขอหื้อเปนประจัยค้ำชูผู้ข้าชู่ฅนแด่เทอะ ผู้ข้าเกิดมาภวชาติใด ขอหื้อได้ร่วมสาสนาพระพุทธะ ขีณาสาวกะเจ้าทังหลายตนมีสีลมีเพียรอันมาก ทุกภวชาติแด่เทอะ ฯ ทำนานธาตุช่อแพร พระธัมม์วัดสุงเหม้น ลุงหรัวพร้อมกับลูกเต้าพี่น้องชู่ผู้ชู่ฅน ขอหื้อกุสลส่วนบุญไพพายแด่เทอะ จ้างท่านเขียน ฯ
RBR_003_324 อยู่ใน “เลขที่ ๑๔๒ ตำนานตะโก้ง อักษรธรรมล้านนา ภาษาบาลี-ไทยล้านนา ฉบับทองทึบ, ล่องชาด ๗ ผูก” หน้าต้น ระบุ “ท ıı๏ หน้าต้น ธาตุตะกุงเกสา ๘ เส้น แลนา หนังสือหนานแจ้ง สร้างไว้ในศาสนา” / เขียนอักษรไทย ด้วยปากกาลูกลื่นสีน้ำเงิน “ตำนานเกษาธาตุ” ท้ายลาน ระบุ “สํวณฺณนา นิฏฺฐิตา กริยาอันกล่าวยังนิทานตำนานพระเกสาธาตุเจ้าทะโคง ก็บังคมสมเร็จเสด็จแล้วเท่านี้ก่อนแล ๛ เสด็จแล้วปีมะเมีย เดือน ๔ ขึ้น ค่ำ ๑ มะคืนแลมี ๒๙ ใบกับกันแล ธาตุตระโคงแล”
ตำนานพระธาตุพนม หรือตำนานอุรังคธาตุ
ตำนาน พระธาตุพนม เมืองนครพนม
ธัมม์ผูกนี้ ข้าเขียนตัวตัวย่าของเพื่อน ฅือเปนคำมะเก่านัก มันหากแต่เดิมธีมาแล้ว ขออย่ากล่าวคำหยาบช้าต่อข้าเทอะ ฯ (หน้าทับเคล้า) ตำนานพระธาตุเจ้าลัมพาง อหํ นาม บุนธวงส์สามเณร ลิกขิตตะปางเมื่ออยู่ปฏิบัติธุพี่หลวงเจ้าเชยยาวุฒิ วัดสางเข้าน้อยเหนือ ว่าธี่เจ้าฅณะอำเภอปากบ่อง วันนั้นแล ฯ (หน้าทับปลาย) พระพุทธสักกราชะ ๒๔๕๙ ตัว ปลีรวายยี เดือนกายายน ปีมะโรง วันธี่ ๓ ทลงกับเดือน ๑๒ ขึ้น ๗ ฅ่ำ พร่ำว่าได้วันอาทิตย์ ค็เปนธี่สำเร็จเส็จแล้วแก่ตนข้าแล
กล่าวถึงตำนานพระพุทธบาท เป็นการเดินทางมาประทับรอยพระพุทธบาทของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ตำนานวัดพระสิงห์หลวงเชียงใหม่นี้ สัทธาข้านางจาม บ้านท่าหย้อ ด้าวเชียงงาม ลูกยิงชื่อว่านางเกียงฅำ มีเจตนามาแต้มผุ่ยเอายังตำนานวัดพระสิงห์หลวงเชียงใหม่นี้ ทานไว้กับสสนาพระพุทธเจ้า 5000 วัสสา ขอเปนผละอานิสงส์ค้ำชนตัวผู้ข้า ตราบต่อเท้าเข้าสู่เวียงแก้วยอดมหาเนรัพานข้าแด่. ทานไว้กับโสภาณะวัดเชียงงามข้าแด่ 1328 ตัว หยาดน้ำเดือน 9 ดับ มีด้วยกัน 8 ผูกแล พระภิกขุยี่สั้ง ทานไว้กับวัดเชียงงาม
อิมินา ธมฺมิกฺขิตฺตุปฺปถมฺภกทานํ มหานิสํเส เภยฺยามิหํ นิพฺพาน ปจฺจ โย โหนฺตุ โน นิจฺจํ ฯ ขอหื้อเปนประจัยแก่นิพพานเจ้าเปนยอดทังผู้ส้างแลผู้ลิกขิตตะแด่เทอะ ฯ อยํ ธนัญเชยยภิกขุลิกขิตตะปางเมื่ออยู่ปฏิปทาสาธุหลวงไชยยาวุฒิ วัดสางเข้าน้อยเหนือกาดหอธัมม์วันนั้นแล ฯ (หน้ารับปลาย- ทำนานมหาเจติยะหลงกลางเวียงเชียงใหม่ ผุกต้นแล ฯ พระพุทธสักกราช ๒๔๕๙ ปลีรวายสี เดือน ๑๒ ขึ้น ๓ ฅ่ำ เมงันพุทธ ไทยกัดไค้ รืกษ์ได้ ๑๓ ตัว ค็เปนที่บริปุณแก่ข้าแล
สมณสัทธาปู่ส่างสิริ บ้านสะปุงหลวงเปนผู้ปูชาด้วยธนวัตถุทานไว้โชฏกะวรพุทธสาสนาตราบ 5000 พระวัสสา ว่าสันนี้ดีหลี (หน้าทับ) พุทธสักกราชะ ๒๔๔๕ ตัว ปีรวายสี เดือน ๑๒ ขึ้น ๕ ฅ่ำ พร่ำว่าได้วัน 5 ไทยกดไจ้ รืกส์ได้ ๑๔ ่ตัว ค็เปนที่ปริปุณณะหัตถกัมม์แก่ข้าภุมมเทพพภิกขุแล พรหมเทพพภิกขุ เขียนปลางเมื่ออยู่ปฏิปทาสวาธุเจ้าเซยยาวุฒิ วัดสางเข้าน้อยเหนือ คันว่าภิกขุสามเณรองค์ใดได้เทสนาก็ดี ค็ค่อยพิจจรณาไพเถิด ตัวย่าเคล้าเพิ่นหากเทิงมีชะนี้หนา ขอธ่านอย่าไพจ่มส้ามให้ข้า เภาะตัวยย่าเพิ่นเทิงมีสันนี้แล้วแล ธ่านทังหลายเฮย ฯ
สกราชได้ 1239 ตัว ปลีมึงเปล่า เดือน 2 ดับ มิงวัน 4 แล ฯ สระเด็จแล้วยามกองแลงแล ฯ รตนภิกขุลิกขิตตะด้วยตนแล ฯ
RBR_003_326 อยู่ใน “เลขที่ ๑๔๒ ตำนานตะโก้ง อักษรธรรมล้านนา ภาษาบาลี-ไทยล้านนา ฉบับทองทึบ, ล่องชาด ๗ ผูก” หน้าต้น เขียนอักษรไทย ด้วยปากกาลูกลื่นสีน้ำเงิน “ตำนานมหาธาตุ” และดินสอ “...พระคัมภีร์นี้ ประจำอยู่วัดทัพ...เป็น...” (... หมายถึง ไม่ชัด) ท้ายลาน ระบุ “กริยาอันกล่าวยังตำนานมหาธาตุเจ้าทะโคง ยังดอยสิงคุตตร คือว่า ดอยจักเข็บ แล อันว่าจักขร่าวเม็งวะ ขอตามไทยแปลว่า ปู ก็มีแล อันชื่อว่า ดอยสิงคุตตรนั้น ıı นั้นก็สมเร็จแล้วบรมวลควรแก่กาล ธรรมเทศนาก็แล้วเท่านี้ก่อนแล ฯ ฯ พระหมายผู้ลงลายมือ และขอสุก ๓ ประการด้วยเทอญ พึ่งหัดใหม่ ขอส่วนบุญกุศลอันนี้ ขอไปรอดบิดามารดาพีน้อง เอื้อย อ้าย ผู้ข้าด้วยเทอญ ขอนิพพานต์ด้วยเทอญ ıı นะ ปัจจะโย โหตุ ” (ตัวเอียง จารเป็นอักษรไทย)
