Total : 63 pages , Total amount : 1,987 Records , Total amount : 2 Resources.
Advance Search
หน้าต้น เขียนอักษรไทย ด้วยปากกาลูกลื่นสีน้ำเงิน “เต่าน้อยอองคำ” หน้าปลาย เขียนอักษรไทย ด้วยปากกาลูกลื่นสีแดง “เต่าน้อยอองคำ”
หน้าต้น ระบุ “๚ หน้าทับเค้า ชื่อว่า เต่าน้อยอองคำ ฯ๛” หน้ารอง หน้าต้น ระบุ “ หน้าทับเค้า ชื่อว่า เต่าน้อยอองคำแล นางอุทธรา เพิ่นก็ว่า ฯฯ๛ ๚ ชื่อว่า ภิกขุธรรมสอนสร้างแล ๚ฯฯ๛” / เขียนอักษรไทย ด้วยปากกาลูกลื่นสีแดง “เต่าน้อยอองคำ”
ลานแรก หัวลาน ระบุ “เต่าคำ” เขียนอักษรไทย ด้วยปากกาน้ำเงิน “เต่าคำ ผูกเดียว” ท้ายลาน ระบุ “สุวณฺณชาตกํ นิฏฺฐิตํ กล่าวเถิง[เจ้าสุวรรณเต่าคำ] ก็แล้วด้วยประการเท่านี้ก่อนแล เสด็จแล้วยามเมื่อฉันข้าวเพลแล นายที่ไว้เหยสุวรรณเต่าคำ ๛ ทั้งงามหาบ่ได้สักหยาด พอดูแท้ เหมือนปูยาดคันนาแลนายเหย ภิกขุยานะเขียนแล ทุพี่หลวงกิงทา เป็นศรัทธาแล ตกที่ใดขอสาธุเจ้าตนใดได้เล่าได้เรียนใส่หื้อข้าจิ่มเนอ ขอเจ้าที่ไว้ขออย่าไปด่าหีแม่ข้าแด่เทอะ ออกอีนายมาปลูกนาแขกใกล้หัวใจ กากีก็พลั้งก็บ่พลาดไปนา เพราะว่าใคร่ได้บุญแลนายเหย ทั้งงามห่อข้าวหา ๓ วัน ขำก็บ่ได้แลนายเหย”
สมุดไทยบันทึกวรรณกรรมชาดเรื่อง เต่าน้อยอองคำ หรือ นางอุทธรา ด้านในมีเรื่อง อภิธรรมสังคหะ และคาถาสวดถอนเรือน แทรกอยู่
ลานแรก หัวลาน เขียนอักษรไทย ด้วยปากกาลูกลื่นสีน้ำเงิน “แต่งแก้เสดาะเคราะห์”
ทะเบียนของหอจดหมายเหตุสาธารณสุขแห่งชาติ คือ (23) สบ. 23.1.4/65 นายทองอ่อน สิทธิไกรพงษ์ได้มอบให้หอจดหมายเหตุสาธารณสุขแห่งชาติเก็บรักษา
() ไชยเสนาภิกขุเขียน (3) สระเด็จแล้วยามตูดช้าย บ่าย ๒ โมง ฯ จุฬสักกราชะได้ 1301 ตัว ปลีกัดเหม้า เดือน ๑๒ ขึ้น 11 ฅ่ำ เมงวัน 1 ไทยกาบไจ้ ฯ อหํ นาม เชยฺยเสนาภิกฺขุ ลิกฺขิตฺต อตฺตโน ด้วยตนเอง ไตรภูมิ ผูก ๓ อุปปถัมภกะสาสนาเปนถานุคติไว้วัดน้ำชำ ซ้ำเถ้าเข้าภัณสา อายุซลา ๖8 ภัณสา ขึ้น ริสสนาหอธัมม์ใหม่ไป่ได้ทานเทื่อนั้นแล ฯ รืกส์กฏ ๒1 ฯ (6) สระเด็จแล้วยามตูดเช้าแล ฯ จุฬสักกราชะได้ 1301 ตัว ปลีกัดเหม้า เดือนเจียง ขึ้น ๙ ฅ่ำ พร่ำเมงวันอาทิตย์ ไทยเต่าสี ปริปุณณะบัวรมวณ
สมุดไทยบันทึกธรรมคดีเกี่ยวกับการเทศนาเรื่องไตรลักษณ์
พับลูกนี้มีสูตต์ทัง ๖ แลธัมม์ภวิรติชาดก ผูก ๑ มธุรสชาดก ผูก ๑ ทลิทกชาดก ผูก ๑ เปนมูลสัทธาแสนรัมมเทสเปนเคล้า ภริยาชื่อว่านางบัวฅำ ลูกชายมาส้างเปนทานในปี 1291 ตัว เดือนสิบเอ็ด ลง 7 ฅ่ำ แต้มแล้ววันนั้น ฯ นิพพานํ ปรมํ สุกฺขํ นิพฺพาน ปจฺจโย โหนฺตุ โน นิจฺจํ นิจฺจํ ธุวํ ธุวํ ธุวํ ฯ
กัณฑ์ทศพร เป็นกัณฑ์ที่พระอินทร์ประสาทพรแก่พระนางผุสดี ก่อนที่จะจุติลงมาเป็นพระราชมารดาของพระเวสสันดร ภาคสวรรค์ พระนางผุสดีเทพอัปสรสิ้นบุญท้าวสักกะเทวราช สวามีทรงทราบจึงพาไปประทับยังสวนนันทวันในเทวโลก พร้อมให้พร 10 ประการ คือ ให้ได้อยู่ในปราสาทของพระเจ้าสิริราชแห่งนครสีพี ขอให้มีจักษุดำดุจนัยน์ตาลูกเนื้อ ขอให้มีคิ้วดำสนิท ขอให้พระนามว่าผุสดี ขอให้มีโอรสที่ทรงเกียรติยศเหนือ กษัตริย์ทังหลายและมีใจบุญ ขอให้มีครรภ์ที่ผิดไปจากสตรีสามัญ คือแบนราบในเวลาทรงครรภ์ ขอให้มีถันงามอย่ารู้ดำและหย่อนยาน ขอให้มีเกศาดำสนิท ขอให้มีผิวงาม และข้อสุดท้ายขอให้มีอำนาจปลดปล่อยนักโทษได้ ------------ เวสสันดรชาดก. จาก https://www.watbuddha.org/th/maha-vessantara-jataka/
ทะสองรูปพระเจ้า หรือฉลองรูปพระเจ้า เป็นวรรณกรรมอานิสงส์
1-สามเณรปัญญา 2-ลุงน้อยฅง บ้านล้านนทอง
จุฬสักกราชะได้ 1296 ตัว ปีกาบเส็ด เดือน 3 เหนือ ขึ้น 4 ฅ่ำ เมงวันจันท์ ไทยก่าเม็ด ฯ อหํ นาม เชยฺยเสนาภิกขุ ริกฺขิตฺต โชฏกะค้ำชูสาสนา 5000 พระวัสสา นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ ฯ ธัมม์ทัฬหังนครัง วัดน้ำชำ พระไชยเสนา เขียนปีส้างพระวิหาร อายุได้ 63 พรรษา 43 พรรษา
(1) สีวิไชยภิกขุ เขียนปางเมื่ออยู่ปฏิบัติมหาสาธุเจ้าครูบาไชยเสนา วัดน้ำชำ (2) ไชยเสนภิกขุลิกขิตตะเอง
สมุดไทยดำ เรื่อง ท้าวลินทอง ฉบับวัดใหม่นครบาล จังหวัดราชบุรี (RBR003-100) เป็นสมุดไทยดำ เขียนด้วยเส้นเส้นหรดาล เส้นค่อนข้างเลือน อักษรไทย ภาษาไทย และอักษรขอมไทย ภาษาไทย แทรกเล็กน้อย ขนาด 10.7 x 34.5 x 0.9 เซนติเมตร จำนวน 36 หน้า หน้าละ 5 บรรทัด เอกสารค่อนข้างชำรุด เส้นหรดาลค่อนข้างเลือนลาง อ่านยาก อีกทั้งไม่ครบฉบับ เนื้อหาไม่ต่อเนื่อง เนื้อเรื่องกล่าวถึง นางสุวรรณคำภู นางงามจนเป็นที่กล่าวขานไปทั่วดินแดน ลักลอบได้เสียกับท้าวลินทอง จนพระบิดาของนางระแคะระคายจึงป่าวประกาศให้ทหารเข้าจับตัวชายชู้ ลินทองหลบหนีโดยการแปลงกายปลาตะเพียนทอง วันหนึ่งนางสุวรรณคำภูไปสรงน้ำในสระแก้วกลางอุทยาน พบปลาตะเพียนทองงามผิดธรรมดา จึงจับขึ้นมาใส่อ่างทองไว้ในปราสาทและให้อาหารทุกวันด้วยความเอ็นดู โดยไม่รู้ว่านั่นคือสามีผู้เนรมิตเป็นปลา ยามค่ำคืน ท้าวลินทองแปลงกายกลับคืนเป็นมนุษย์ มาปรากฏกายต่อหน้านาง ทั้งสองจึงแอบร่วมอภิรมย์ ต้นฉบับจบพียงเท่านี้
สมุดไทยขาว เรื่อง ท้าวลินทอง ฉบับวัดบางช้างใต้ จังหวัดนครปฐม (NPT005-014) เขียนด้วยอักษรไทย ภาษาไทย ขนาด 36 x 12.5 x 1 เซนติเมตร จำนวน 32 หน้า หน้าละ 6 บรรทัด เขียนด้วยหมึกดำ เอกสารค่อนข้างชำรุด ไม่ครบฉบับ เนื้อหาไม่ต่อเนื่อง เนื้อเรื่องกล่าวถึง นางสุวรรณกำภู หญิงงามเป็นที่เลื่องลือไปทั่วจนกษัตริย์เมืองอื่น ๆ ต่างประสงค์รับนางเป็นมเหสี แต่นางก็ไม่หมายตากษัตริย์องค์ใด อีกทั้งพระบิดาเข้มงวดไม่ประสงค์ให้นางอภิเษกกับชายใด ด้านท้าวลินทองได้ยินกิตติศัพท์ความงดงามของนางสุวรรณกำภู ก็ใคร่สนพระทัยจึงมาทอดพระเนตรเพื่อชมโฉมนาง เมื่อทั้งสองได้สบพระเนตรต่างก็ต้องพระทัย จึงลักลอบพบกัน ครั้นพระบิดาของนางสุวรรณกำภูทราบเรื่องก็ทรงพิโรธ สั่งให้จับท้าวลินทองมาประหารเสีย ท้าวลินทองจึงใช้อิทธิฤทธิ์แปลงกายเป็นปลาตะเพียนทอง และเฝ้าดูแลนางในสระแก้ว วันหนึ่งนางสุวรรณกำภูเสด็จไปสรงน้ำที่สระแก้ว เห็นปลาตะเพียนทองว่ายวนเวียนรอบตัว ด้วยความเอ็นดู จึงจับขึ้นมาเลี้ยงในอ่างทอง ตกค่ำปลาตะเพียนทองแปลงก็กลับคืนเป็นท้าวลินทอง ต้นฉบับจบเพียงเท่านี้
ทะเบียนของหอจดหมายเหตุสาธารณสุขแห่งชาติ คือ (23) สบ. 23.1.4/77 นายทองอ่อน สิทธิไกรพงษ์ได้มอบให้หอจดหมายเหตุสาธารณสุขแห่งชาติเก็บรักษา
ทะเบียนของหอจดหมายเหตุสาธารณสุขแห่งชาติ คือ (23) สบ. 23.1.4/62 นายทองอ่อน สิทธิไกรพงษ์ได้มอบให้หอจดหมายเหตุสาธารณสุขแห่งชาติเก็บรักษา หมายเหตุ ใบลานมีหลายขนาด คาดว่ามาจากคนละผูก ปลายลานขาดเล็กน้อย
สมุดไทยบันทึกตำราโหราศาสตร์ ทำนายพยากรณ์ เช่น ตำราดูข้างขึ้นข้างแรมกระทำการมงคล, ตำราดูธาตุสมพงศ์, กลอนพระมาลัย ฯลฯ
หน้าต้นเป็นโหราศาสตร์ ทำนายสงกรานต์ ทำนายฝน มีรูปวัว และการทำนายต่างๆ, (เส้นขาวหัวกลับ เป็นเรื่องคำสอนพระพุทธศาสนา), หน้าปลาย เป็นเรื่องตำรายา ยาแก้ลมจุกเสียด
ปีเมืองไส้ เดือน 3 ขึ้น 7 ฅ่ำ วัน 4 คันธวงส์ภิกขุ ปฏิบัติสาธุเจ้าไชยเสนา
RBR_003_249-251 รวมกัน ไม่มีฉลาก หน้าทับต้น เขียนอักษรไทยด้วยปากกาลูกลื่นสีแดง “ตีบทั้ง ๔ ผูกเดียว” / เขียนอักษรไทยด้วยดินสอดำ “วันที่ ๑ มกราคม พศ ๒๔X๔” ลานแรก ด้านซ้ายมือ ระบุ “ทีปทั้ง ๔ ผูกเดียว” ท้ายลาน ระบุ “สังขยาจาด้วยนารกก็แล้วเท่านี้ก่อนแลฯฯ๛” มีรอยแก้ไขด้วยปากกาลูกลื่นสีน้ำเงิน
ท้ายลาน ระบุ “ทุกฺกกุมารชาตกํ นิฏฺฐิตํ กริยาอันสังวรรณนายังทุกกกุมารชาดก ก็สมเร็จแล้วเท่านี้ก่อนแล ฯฯะ๛ หนังสือผูกนี้ทุคล้าย จารไว้ในพระศาสนา ขอหื้อเป็นปัจจัยภายหน้านั้นเทอะ
