Total : 63 pages , Total amount : 1,987 Records , Total amount : 2 Resources.
Advance Search
หนังสือสมุดไทยบันทึกตำราหมวดหมู่โหราศาสตร์ บันทึกด้วยอักษรมอญ และภาษามอญ
สมุดไทยขาวเล่มนี้ เป็นตำราโหราศาสตร์ เขียนด้วยอักษรมอญ ภาษามอญ และภาพยันต์เล็กน้อย หน้าสุดท้ายมีอักษรภาษาไทย “บวกอายุผู้ดูแล้วเอา 8 หาร”
หนังสือสมุดไทยขาวบันทึกเรื่องเกี่ยวกับตำราโหราศาสตร์ ด้านในมีภาพวงดวงชาตา เอกสารเขียนด้วยอักษรมอญ ภาษามอญ
สมุดไทยขาว เนื้อหาเกี่ยวกับตำราพรหมชาติ ทำนายวันเกิด ยันต์เคราะห์ 9 ชั้น ยามยาตรา คำโองการแรกนา ทิศผีหัวหลวง ฯลฯ โดยมีตำรายาแทรกอยู่บ้างเล็กน้อย
สมุดไทยฉบับนี้ กล่าวถึงตำราโหราศาสตร์ 3 ฉบับด้วยกัน คือ ตำราห่วง ตำราเทวดาให้ฤกษ์ และตำรายามอัฐกาล โดยจะกล่าวถึงวันและฤกษ์ยามในการทำการมงคล ทั้งการปลูกเรือน การสู่ขอภรรยา การเจรจาคดีความต่างๆ การไปหาสู่ผู้ใหญ่ เป็นต้น
ตำราโหราศาสตร์เล่มนี้ ชำรุด ขาดออกจากเล่ม มีเนื้อหาไม่มาก และไม่ปะติดปะต่อกัน ในเล่มเป็นเรื่อง ตำราห่วง และตำรามหาฤกษ์
ตำราโหราศาสตร์เล่มนี้กล่าวถึง ราหูจร ยามพระราม(เดินทาง) การปลูกเรือน การตัดเล็บ การดูปลวกขึ้นเรือน การฟังเสียงฟ้าร้อง ฯลฯ
ตอนต้นเป็นเรื่องพระอภิธรรม เขียนด้วยอักษรขอมไทย ต่อมาเป็นตารางการดูฤกษ์ต่างๆ ทางโหราศาสตร์
ประกอบได้ด้วยตำราโหราศาสตร์หลายๆ เรื่อง เช่น ตำราห่วง นาคสมพงษ์ ตำราดูธาตุ เทพจร มหาฤกษ์ ตำราการปลูกเรือน ตำราการตั้งศาลพระภูมิ ตำราเย็บผ้านุ่งผ้าห่ม การทำนายสัตว์ตก เป็นต้น
กล่าวถึงตำราห่วง เทพจร มหาฤกษ์ ดูธาตุชายหญิง กรุงพาลี ปลูกเรือน
ว่าด้วยเรื่อง ยามพระราม ตำราห่วง เทพจร นาคสมพงษ์ เป็นต้น
สมุดไทยบันทึกเรื่องโหราศาสตร์ เช่น ตำราขึ้นเรือนใหม่ ตำราหัวเรียงหมอน ตำราดุฤกษ์แรกนา และภาพยันต์ต่าง ๆ
หนังสือสมุดไทยขาวบันทึกเรื่องเกี่ยวกับ ตำราโหราศาสตร์ ด้านในมีการวาดรูปภาพหลากหลายแบบ มีภาพหนุมาน ภาพคนขี่ม้า ภาพปราสาทราชวัง ภาพเรือกำปั่น และภาพยันต์
คัมภีร์ธาตุพิการ อาการ 32 ลักษณะไข้เหนือต่างๆ คือประดง 6 จำพวก ฝีกาฬ 7 จำพวก แม่ตะงาว 3 จำพวก ปาน 3 จำพวก ฝีเลือด 2 จำพวก ลาดสาด 7 จำพวก สูตรยาเบญจกูลต่างๆ
(หน้าทับ) หน้าทับพายเคล้า ติกานิบาต ผูกต้นข้าแล ฯ พับลูกนี้มีติกานิบาต 11 ผูก ติกานโม มี 4 ผูก ... พับลูกนี้มีติกานิบาต มี 11 ผูก ติกานโม มี 4 ผูก ข้าแล ฯ เป็นมุลลสัทธาข้าแสนรัมมเทียด ภริยาชื่อนางบัวฅำ เป็นเคล้าลูกเต้าญาติกาวงสาทังมวล ส้างเป็นทานในปลีก่าเร้า จุฬสักกราชได้ 1295 ตัว เดพือน 7 ออกสิบฅ่ำ..
(1) สระเด็จแล้วยามกองงาย ข้าธุเจ้าเหย จุฬสักราชได้ 1294 ตัว ปลีเต่าสัน สำเร็ษแล้วเดือนเกียง แรม 8 ฅ่ำ วัน 7 ไทย ยามกองงาย เส็ดแล้วเจ้าข้า ฯ ข้าเขียนธัมม์ผูกนี้ชื่อว่าติลักขณสูตต์เวียงแก้ว ข้าขอบุญช่วยค้ำพ่อแม่พี่น้อง กับตนแหล่ชู่ผู้ชู่ฅนแท้ดีหลีเทอะ ข้าเขียนธัมม์นี้ขอหื้อประหญาปัญญาข้าแตกสลาดเสลียว ดั่งธัมม์คำสอนแห่งพระพุทธเจ้านี้เทอะ ฯ ธัมม์ผูกนี้ ภละพรหมเสน วิราโส ลิกขิตตะเขียนปางเมื่อปฏิบัติครูบาเชยยเสนาแล ฯ (2) สระเด็จแล้วยามทูดเช้า ข้าแล ฯ จุฬสักกราชะได้ 1294 ตัว ปลีเต่าสัน เมงพร่ำว่าได้วัน 4 ไท ข้าเขียนธัมม์ผูกนี้ปางเมื่อปฏิบัติธ่านอาจารย์เจ้าเชยยเสนา เปนสมพารที่นี้แล ฯ ภละแก้ว คันธเปง เปนผู้เขียนแล ฯ “หนานแก้ว คันธเป็ง” (อักษรไทย) (3) สระเด็จแล้วยามแตรขึ้นสู่เที่ยง ข้าเขียนแล้วแล จุฬสักกราช 1294 ตัว ปลี วันไทยชื่อว่าวันสุกแล ฯ ข้าผู้เขียนนี้ชื่อว่า อินทจักก์แล เปนเณร ปางเมื่ออยู่กับครูบาเจ้าวัดน้ำชำแล ข้านี้เขียนไว้ค้ำชูพุทธสาสนาชื่อว่าธัมม์ลักขณะเวียงแก้ว ธัมม์กับนี้ ๒ ผูกแล เพราะว่าตัวก็บ่พอดี ใจก็บ่ตั้ง ส่วนโรงเรียนนักธัมม์ก็ดีผ่อดีเรียน ย้อนแลนั้นถึงเขียนเรียว คันบ่มีฅวามอดธนสักหน้อย ตัวตั้งเคล้าหน้อย ตั้งปลายใหย่ บ่เสมอกันแล ฯ (4) สระเด็จแล้วยาม ๕ ธุ่มข้าแล ฯ จุฬสักกราชได้ 1294 ตัว ปลีเต่าสัน เมงพร่ำว่าได้วัน 5 ไท ข้าภละเจ้าภละแก้ว คันธเพง กับหนานอ้าย แลน้อยปัน ได้ช่วยกันเขียนธัมม์ผูกนี้ค้ำชูสาสนา ปางเมื่อปฏิบัติธ่านอาจาารย์เชยยเสนา วัดน้ำชำ แล้วเดือน 12 ขึ้น 7 ฅ่ำแล ฯ “พระแก้ว กันธเปง เป็น” (อักษรไทย) (8) พระแก้ว คันธเปง 2475 ปฏิบัติครูบาไชยเสน (9) สระเด็จแล้ววัน 7 ไทยข้าแล เปนวัน ๘ ฅ่ำ เดือนแรม เขียนแล้ววันนั้นสุดยามนาริกาบ่ายโมง 1 แล ฯ นิพฺพานํ ปรมํ สุกฺขํ แปลว่าเปนที่สุขหื้อเถิงนิพพานแท้แล ฯ นิพฺพาน ปจฺจโย โหนฺตุ โภ นิจฺจํ ธุวํ ธุวํ นี้แล ฯ ข้าเขียนธัมม์ผูกนี้ไว้ค้ำชูสาสนาพระพุทธเจ้าปางเมื่อข้าอยู่ปฏิบัติครูบาเจ้าเชยยเสนา วัดน้ำชำ ข้าขอหื้อได้เถิงสุข ๓ ประการ มีนิพพานเปนยอดแด่เทอะ แลขอหื้อมีประหญาปัญญาในภวชาตินี้แลชาติหน้าแด่เทอะ ฯ ข้าเขียนธัมม์ผูกนี้ ตัวข้าบ่งามสักหน้อย ชะใดก็มี ใหย่ๆ หน้อยๆ อย่างใดก็มี ย้อนว่าข้าเฝิกใหม่ เปรียบเหมือนไก่เฝิกขัน คันบ่ไข่...แลแท้ก็หื้อบ่........... ฯ (10) จุฬสักกราชได้ 1294 ตัว ปลีเต่าสัน เดือนเกียง แรม ๗ ฅ่ำ เมงพร่ำว่าได้วัน 6 ไทย ข้าแล ภละแก้ว คันธเพง ลิกขิตตะเองเดียว “พระแก้วกันธเปง วัดน้ำจำ ท่านอาจารย์ไชยเสนเปนสมพานที่นี่” (อักษรไทย) () เณรอินทจักก์ () ข้าได้เขียนธัมม์ผูกนี้เมื่อ ภ.ส.2475 ข้าสามเณรเสา ได้เขียนธัมม์ค้ำชูสาสนาภละสาสดาพระโคตมะเจ้า ตราบต่อเท้า 5000 วัสสา ขอหื้อเปนผละค้ำชูสัมพันธวงสาแห่งข้าชู่ฅนๆ หื้อเปนหนทางอัน...กว้าง ข้ามท่าท้างสาคร คือธะเลหนองใหย่กว้าง เปนท่าท้างสงสารแด่เทอะ ฯ ทัดที่ในวัฏฏสงสารก็เปนอันปริลา ผู้ข้าปราถนาหื้อได้...เมืองพระญาพรหมทัต อันอยู่ใน..... ฯ
สุตตะโวหารผูกนี้ สุริยาภิกขุลิกขิตตะด้วยตนเอง ยามเมื่ออยู่อารามบ้านห้วยแอกน้ำดิบวันนั้นกี้แล ฯ... ปีกาบสง้า เดือน 12 แรม 3 ฅ่ำ..
พระอินทเนก
วรรณกรรมชาดกนอกนิบาต เตปทุมชาดก
วรรณกรรมชาดกนอกนิบาตเรื่อง เตปทุมชาดก
วรรณกรรมชาดกนอกนิบาต เรื่อง เตปทุมชาดก
สัทธาชื่อว่าลุงโท พร้อมกับด้วยภริยาลูกเต้า ฯ ปิยวณฺโณ ลิกฺขิตฺต ฯ เข้ารดูหนาวแล้ว เขียนเมื่อเดือนยี่เหนือ ขึ้น 5 ฅ่ำ
ปิยวณฺโณภิกฺขุ เขียนหื้อสัทธาแม่นาง โพธิมอย
ปิยวณฺโณภิกฺขุ พระหัดใหม่ สัทธาป้าปัน ขัตติรัตน์
ใบลานฉบับลานดิบ ปรากฎชื่อผู้สร้างคัมภีร์ใบลาน "เจ้าขนานสุธรรมา" หมายเหตุ กลุ่มเล่าเรื่องเมืองเลยได้มอบไฟล์ดิจิทัลชุดนี้ให้เผยแพร่ในฐานข้อมูลฯ ทะเบียนเดิม OPTHN-420510-005
เตมียราชกุมารไม่ต้องการครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดา ด้วยเพราะทรงเห็นพระราชบิดาลงโทษโจรด้วยความทารุณ ทำให้พระองค์ทรงระลึกถึงอดีตชาติที่พระองค์ทรงเคยเป็นพระราชาครองเมืองนี้ และได้กระทำบาปกรรมทำให้ต้องตกนรกถึงแปดหมื่นปี จึงแกล้งทำตัวเป็นใบ้ หูหนวก เป็นง่อย ไม่ว่าพระราชบิดาพระราชมารดาจะทดสอบด้วยวิธีการใด เตมียราชกุมารก็ไม่ปรากฎอาการพิรุธใดๆ จนพระชนมายุ 16 พรรษา พวกพราหมณ์ทำนายว่า เตมียราชกุมารเป็นคนกาลกิณี ให้นำไปฝังเสียที่ป่าช้า โดยมอบให้สารถีขับรถม้าบรรทุกเตมียรากุมารไปจัดการเพียงผู้เดียว ขณะที่สารถีกำลังขุดหลุมเตมียราชกุมารก็ลงจากรถและสนทนากับสารถีว่าตนไม่อยากครองราชย์แต่ประสงค์ออกบวช และได้แสดงธรรมให้สารถีฟัง สารถีเลื่อมใสจึงขออกบวชด้วย แต่เตมียกุมารไม่ยินยอม บอกให้สารถีเอารถไปคืนและแจ้งแก่พระราชบิดาและพระราชมารดาของตน เมื่อฝ่ายคนในวังรู้จึงออกไปทูลให้เตมียราชกุมารกลับไปครองเมือง แต่เตมียราชกุมารปฏิเสธและได้แสดงธรรมให้เหล่าผู้ที่มาทั้งหมดได้ฟัง เมื่อได้ฟังแล้วทำให้เกิดความเลื่อมใสจึงขอออกบวชตามเตมียราชกุมารทั้งหมด
