พ.ศ.2501-2504

ขอบเขตและเนื้อหา :

ปี พ.ศ. 2501-2504 เอกสารชุดนี้เป็นเอกสารที่บันทึกในช่วงที่ ศ.มอร์แมน เข้ามาทำงานภาคสนามครั้งแรกในประเทศไทย โดยใช้เวลา 2 ปี อาศัยอยู่ในบ้านแพด เพื่อเก็บข้อมูลเกี่ยวกับสังคม วัฒนธรรม และความเป็นอยู่ของชาวไทลื้อในอำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา เอกสาร 3295 ระเบียน ประกอบด้วย สไลด์ ภาพถ่าย บัตรบันทึก จดหมาย สมุดบันทึก เอกสารพิมพ์ และแผนที

คลังเก็บเอกสาร : ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน)

ขอบเขตและสื่อ : เอกสารจำนวน 3295 ระเบียน ประกอบไปด้วย สไลด์ ภาพถ่าย บัตรบันทึก จดหมาย สมุดบันทึก เอกสารพิมพ์ และแผนที

แหล่งที่มาของเอกสาร : บริจาคโดย ไมเคิล มอร์แมน, ปี พ.ศ. 2548

การจัดเรียงเอกสาร : เอกสารจำแนกตามปีที่เข้ามาศึกษา

เงื่อนไขการเข้าถึง ทำซ้ำและดัดแปลงข้อมูล : เอกสารบางส่วนจำกัดการเข้าใช้ ผู้ที่สนใจเอกสารชุดดังกล่าว สามารถติดต่อโดยตรงได้ที่โครงการจดหมายเหตุฯ ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.

สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ : Attribution-NonCommercial-NoDerivs (CC BY-NC-ND)

ข้อกำหนดการใช้ข้อมูลภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม : Traditional Knowledge Attribution Non-Commercial (TK A-NC)

ภาษา : อังกฤษ/ไทย

อักษร : อังกฤษ/ไทย

ระบบในการจัดเรียงเอกสาร : อ้างอิงระบบ ISAD(G) ในการอธิบายชุดเอกสาร

730

สไลด์

41

ภาพถ่าย

2433

บัตรบันทึกแบบเจาะ

51

จดหมาย

38

สมุดบันทึกและกระดาษบันทึก

1

เอกสาร/รายงาน

1

แผนที่

1991. รหัส : MM-1-21-336

คดีฆาตกรรมที่ สภ.อ.พร้าว

| 17 ม.ค. 1969 กำนันซึ่งจำเลยไปค้างด้วยที่บ้านในคืนเกิดเหตุเป็นพยานคนสำคัญที่ให้การว่าเห็นจำเลยวิ่งออกจากที่เกิดเหตุโดยไม่สวมเสื้อ แต่จำเลยให้การว่าวันนั้นเขาสวมเสื้อสีม่วง ทวีต้องการให้กำนันขึ้นเบิกความเป็นพยานอีกครั้ง อย่างไรก็ดีเขาสังเกตได้ว่าตำรวจคอยควบคุมดูแลกำนันเป็นพิเศษมีความเป็นไปได้ว่ากำนันอาจถูกตำรวจบังคับให้เป็นพยานเท็จ | บัตรบันทึกแบบเจาะ

โดย : ไมเคิล มอร์แมน

1992. รหัส : MM-1-21-337

คดีฆาตกรรมที่ สภ.อ.พร้าว

| 29 ม.ค. 1969 ศาลชั้นต้นพิพากษาปล่อยตัวจำเลยเพราะหาหลักฐานไม่เพียงพอที่จะเอาผิด อย่างไรก็ดีเสมียนศาลให้ข้อมูลกับมอร์แมนว่าคดีดังกล่าวจะถูกส่งเรื่องต่อไปยังศาลอุทธรณ์ 30 ม.ค. 1969 มอร์แมนมาพบทวีพูดคุยถึงเรื่องคดีทวีบอกว่าอาจมีการส่งเรื่องฟ้องต่อไปยังศาลอุทธรณ์ แต่การที่เขาชนะคดีในศาลชั้นต้นอัยการอาจมีข้อเสนอบางอย่างแก่เขาก็เป็นได้ | บัตรบันทึกแบบเจาะ

โดย : ไมเคิล มอร์แมน

1993. รหัส : MM-1-21-338

คดีฆาตกรรมที่ สภ.อ.พร้าว

| 24 ม.ค. 1969 มอร์แมนสังเกตว่ามีความเป็นไปได้ที่คดีจะถูกยกฟ้องเพราะหลักฐานไม่เพียงพอ สาเหตุที่จำเลยถูกจับเพราะเขาเคยมีประวัติอาชญากรรมมาก่อน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

โดย : ไมเคิล มอร์แมน

1994. รหัส : MM-1-21-339

คดีฆาตกรรมที่ สภ.อ.พร้าว

| 18 ก.พ. 1969 มีภัทรและมอร์แมนพูดคุยถึงการตัดสินคดีฆาตกรรมของศาลชั้นต้น มีภัทรเชื่อว่าจำเลยที่ 2 มีความผิดแต่ทั้งนี้ต้องรอฟังคำตัดสินของศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาก่อน จากนั้นทั้งคู่ถกเถียงกันถึงประเด็นขัดแย้งต่างๆ ในการพิจารณาคดี เช่น การสอบสวนพยานของตำรวจ คำให้การของจำเลยเรื่องสีของเสื้อที่สวมในวันเกิดเหตุ | บัตรบันทึกแบบเจาะ

โดย : ไมเคิล มอร์แมน

1995. รหัส : MM-1-21-340

คดีพกพาอาวุธปืนและคดีค้ำประกัน

| 26 มี.ค. 1969 ชายสติไม่สมประกอบถืออาวุธปืนบุกเข้าไปในงาน (?) แต่เนื่องจากสติไม่สมประกอบ ศาลจึงให้รอลงอาญาไว้ก่อน 26, 29 มี.ค. 1969 อดีตผู้ช่วยผู้จัดการธนาคารกรุงเทพได้ทำสัญญาค้ำประกันเงินกู้ไว้กับธนาคารซึ่งเขาไม่ทราบว่าสัญญานั้นเป็นสัญญาค้ำประกัน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

โดย : ไมเคิล มอร์แมน

1996. รหัส : MM-1-13-80

บ้านหมายเลข HH83

| บ้านหมายเลข HH83 (บ้านนัน-ผู้แปล) | บัตรบันทึกแบบเจาะ

โดย : ไมเคิล มอร์แมน

1997. รหัส : MM-1-21-341

คดีล่อลวงเด็กสาวไปขายบริการทางเพศ

| 4 เม.ย. 1969 มีภัทรให้ข้อมูลกับมอร์แมนว่าเด็กสาวไปขายบริการทางเพศด้วยความสมัครใจโดยมีนางคำมูลเป็นนายหน้าพาไปส่ง ส่วนนางแจ่มถูกพาไปด้วยเพื่อให้เด็กสาวอุ่นใจว่ามีคนจากบ้านเดียวกันร่วมเดินทางไปด้วยมิได้ถูกพาไปขายบริการทางเพศเพราะมีอายุมากแล้ว โดยพื้นฐานแล้วศาลไทยมักจะเชื่อว่าจำเลยมีความผิดจริงและโจทก์จะไม่โกหกเพื่อใส่ร้ายจำเลยแต่คดีนี้แตกต่างออกไป | บัตรบันทึกแบบเจาะ

โดย : ไมเคิล มอร์แมน

1998. รหัส : MM-1-13-81

บ้านหมายเลข HH84

| บ้านหมายเลข HH84 (บ้านจันตา-ผู้แปล) | บัตรบันทึกแบบเจาะ

โดย : ไมเคิล มอร์แมน

1999. รหัส : MM-1-13-82

บ้านหมายเลข HH85

| บ้านหมายเลข HH85 (บ้านแม่เฒ่าแอน-ผู้แปล) | บัตรบันทึกแบบเจาะ

โดย : ไมเคิล มอร์แมน

2000. รหัส : MM-1-21-342

คดีล่อลวงเด็กสาวไปขายบริการทางเพศ

| 3 เม.ย. 1969 สมพลชี้ให้เห็นว่าประเด็นสำคัญของคดีนี้มีอยู่ 3 ข้อด้วยกัน คือ 1) การทำให้ผู้พิพากษาเชื่อว่าผู้เสียหายสมัครใจไปขายบริการทางเพศและพ่อแม่ของเธอก็ทราบว่าลูกสาวไปขายบริการทางเพศด้วยความสมัครใจ 2) การทำให้ศาลเชื่อว่าสาเหตุที่นางแจ่มและนายเสาฟ้องร้องจำเลยเพราะต้องการเรียกร้องเงิน 3) การทำให้ผู้พิพากษาเชื่อว่า การที่สามีของนางคำมูลซึ่งมีอาชีพขับรถแท๊กซี่ไปรับนางแจ่มจาก อ.ฝางมายัง จ.เชียงใหม่เป็นการรับส่งผู้โดยสารตามปกติ และการเดินทางไปกรุงเทพฯ ของนางคำมูลเพื่อซื้ออะไหล่รถยนต์ก็เป็นเรื่องปกติเช่นเดียวกัน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

โดย : ไมเคิล มอร์แมน