การต่อปากต่อคำระหว่างบ่าวและสาว

28 พ.ค.1960 บ่าวและสาวที่ไม่ถูกกันมักมีการต่อปากต่อคำกระทบกันไป แต่ไม่มีการใช้กำลังรุนแรงใดๆ ต่อกัน บรรดาผู้ใหญ่มองว่าเป็นแค่เพียงเรื่องเด็กทะเลาะกันเท่านั้น

หนานถาขายวัวของธรรมชัย

1 ก.ย.1960 หนานถาขายวัวของธรรมชัยให้กับพ่อค้าจาก จ.พะเยาโดยอ้างว่าวัวขาเจ็บเดินกลับมาบ้านแพดไม่ได้ อย่างไรก็ดี ข้ออ้างของเขาไม่ได้รับการเชื่อถือเท่าใดนัก เพราะเขาเพิ่งโดนจับในข้อหาขโมยวัวของจันทพร สุดท้าย พ่อของหนานถาต้องเดินทางไปยังตัว จ.พะเยา เพื่อนำวัวกลับมาให้ธรรมชัย

โจรขโมยวัวจากบ้านผาลาด

11 พ.ค.1960 โจรจากบ้านผาลาด 3 คนลักลอบขโมยวัวของพรไปฆ่าทิ้ง โจรถูกจับกุมตัวได้ และต้องชดใช้ค่าเสียหายให้กับพรเป็นเงิน 1,500 บาท

ผู้ใหญ่บ้านยืมเงินของมอร์แมนไปและยังไม่ได้จ่ายคืน

ผู้ใหญ่บ้านยืมเงินของมอร์แมนไปและยังไม่ได้จ่ายคืน เขาบอกว่าจะเดินทางไปยังตัว จ.พะเยาเพื่อซื้อวัวตัวใหม่ 15 มิ.ย.1960 ผู้ใหญ่บ้านเชิญให้มอร์แมนทานข้าวเช้าร่วมกัน เขาบอกกับมอร์แมนว่า เวลาที่เรารักใคร เราควรที่จะชวนเขามาร่วมทานข้าวด้วย

โจรขโมยวัว

12 มิ.ย. วัวของแสงถูกขโมยไปและยังจับตัวคนร้ายไม่ได้ และเมื่อไม่นานมานี้หมูก็เพิ่งจะถูกขโมยไป และยังตามจับตัวคนร้ายไม่ได้เช่นกัน

การขโมยม้า

13 ส.ค.1960 คำแดงต้องโทษจำคุก 3 ปีข้อหาขโมยม้า และคนที่รับซื้อม้าไปจากคำแดงก็ได้รับโทษจำคุกเป็นเวลา 1 ปีเช่นกัน ข้อหารับซื้อของโจร

การทะเลาะกันระหว่างสามีและภรรยา

18 เม.ย.1960 นางอินทะเลาะกับอ้ายหลายเรื่องที่เขาไปทำเจ้าชู้กับสาวอื่นทั้งๆ ที่มีภรรยาอยู่แล้ว มีการโต้เถียงกันอย่างรุนแรงและขว้างปาข้าวของใส่กัน

ลูกสาวผู้ใหญ่บ้าน

6 มี.ค.1961 ลูกสาวของผู้ใหญ่บ้านต้องการกลับมาอยู่บ้านกับพ่อแม่ แต่ผู้ใหญ่บ้านไม่ยอมให้ลูกสาวกลับมาอยู่บ้าน เพราะลูกสาวไม่ยอมช่วยทำงานและประพฤติตัวไม่ดีในเรื่องผู้ชาย นอกจากนี้ ครอบครัวของผู้ใหญ่บ้านมีลูกหลายคน แต่มีที่นาไม่มากนัก หากกลับมาอยู่บ้านก็จำเป็นต้องไปรับจ้างทำงานนอกบ้าน เป็นการดีกว่าที่ลูกสาวของผู้ใหญ่บ้านจะอยู่กับสามีซึ่งมีที่นา และสามารถทำนาหาเลี้ยงเธอได้

คำแววขโมยม้า

28 ก.พ.1961 ผู้ใหญ่บ้านประกาศกลางที่ประชุมว่า ตำรวจกำลังดำเนินคดีกับคำแววในข้อหาขโมยม้า เขาจึงจำเป็นต้องบอกให้ทุกคนในหมู่บ้านได้รับทราบไว้ อย่างไรก็ดี คำแววกลับบอกว่าเขาได้รับการไหว้วานจากเจ้าของม้าบนภูเขาให้นำม้ากลับลงมาคืน