ชาร์ลส์ เอฟ. คายส์

ชาร์ลส์ คายส์ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ มานุษยวิทยาและสากลศึกษา มหาวิทยาลัยวอชิงตัน และอดีตประธานสมาคมเพื่อเอเชียศึกษา คายส์เริ่มงานวิจัยในประเทศไทย เวียดนาม ลาว และกัมพูชา ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 ประเด็นการวิจัยเกี่ยวข้องกับพุทธศาสนาและความทันสมัย ชาติพันธุ์สัมพันธ์และวัฒนธรรมชาติ และวัฒนธรรมกับ “การพัฒนา” ท่านทำหน้าที่อาจารย์ให้กับมหาวิทยาลัยวอชิงตัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1965 ต่อมาเป็นประธานภาควิชามานุษยวิทยา (1985-1990 และ 2007) และหัวหน้าศูนย์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา (1986-1997) นอกจากนี้ รับตำแหน่งศาสตราจารย์รับเชิญที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่และมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ประเทศไทย มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก มหาวิทยาลัยโกเธนเบิร์ก ประเทศสวีเดน มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแองเจลิส สหรัฐอเมริกา และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ชาติพันธุ์วิทยา ในเมืองโอซากา ประเทศญี่ปุ่น

ศาสตราจารย์คายส์ เขียนและเป็นบรรณาธิการหรือบรรณาธิการร่วม หนังสืออีกกว่า 14 เล่ม งานชาติพันธุ์วรรณนาหรือวารสารฉบับพิเศษและตีพิมพ์บทความอีกกว่า 80 เรื่อง  อาทิ

• Isan: Regionalism in Northeastern Thailand (1967, in Thai translation, 2009, On the Margins of Asia: Diversity in Asian States (ed., 2006) [แนวคิดท้องถิ่นภาคอีสานนิยมในประเทศไทย / ชาร์ลส์ เอฟ คายส์ ; รัตนา โตสกุล, แปล. มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. ศูนย์วิจัยสังคมอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง].
• Cultural Crisis and Social Memory: Modernity and Identity in Thailand and Laos (edited with Shigeharu Tanabe, 2002) [วิกฤตวัฒนธรรมและความทรงจำทางสังคม: ความทันสมัยและอัตลักษณ์ในประเทศไทยและประเทศลาว].
•  The Golden Peninsula: Culture and Adaptation in Mainland Southeast Asia (reprinted, 1995) [สุวรรณภูมิ: วัฒนธรรมและการปรับตัวในแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้].
•  Asian Visions of Authority: Religion and the Modern States of East and Southeast Asia (edited with Laurel Kendall and Helen Hardacre, 1994) [วิสัยทัศน์อำนาจเอเชีย: ศาสนาและรัฐสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้].
•  “Northeastern Thai Ethnoregionalism Updated,” in Anthropological Traces: Thailand and the Work of Andrew Turton., ed. by Nicholas Tapp (in preparation) [อีสานนิยม – ข้อมูลใหม่ ใน ร่องรอยมานุษยวิทยา: ประเทศไทยและงานของแอนดรู เทอร์ตัน].
•  “Buddhism, Human Rights, and Non-Buddhist Minorities,” in Religion and the Global Politics of Human Rights ed. by Tom Banchoff and Robert Wuthnow (in press) [พุทธศาสนา, สิทธิมนุษยชน, และชนกลุ่มน้อยที่ไม่ใช่ชาวพุทธ ใน ศาสนาและการเมืองโลกาภิวัตน์ว่าด้วยสิทธิมนุษยชน].
•  “Ethnicity and the Nation-States of Thailand and Vietnam,” in Integration, Marginalization and Resistance: Ethnic Minorities of the Greater Mekong Subregion, edited by Prasit Leepreecha, Kwanchewan Buadaeng and Don McCaskill (2008) [ชาติพันธุ์สัมพันธ์และรัฐชาติของประเทศไทยและประเทศเวียดนาม” ใน บูรณาการ การกีดกัน และการต่อต้าน: ชนกลุ่มน้อยในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง].
•  “Monks, Guns and Peace: Theravada Buddhism and Political Violence,” in Belief and Bloodshed, edited by James Wellman (2007) [พระ ปืน และสันติภาพ: พุทธเถรวาทและความรุนแรงทางการเมือง ใน ความเชื่อและการนองเลือด].
•  “‘The Peoples of Asia’: Science and Politics in Ethnic Classification in Thailand, China and Vietnam,” Journal of Asian Studies (2002) [ผู้คนในเอเชีย: วิชาการและการเมืองการจัดบางชาติพันธุ์ในประเทศไทย ประเทศจีน และประเทศเวียดนาม].

เมื่อ ค.ศ. 2003 ศาสตราจารย์คายส์ ได้รับรางวัล Graduate Mentoring award จากมหาวิทยาลัยวอชิงตันสำหรับการเป็นกรรมการวิทยานิพนธ์นักศึกษาในระดับปริญญาเอก จำนวน 41 คน และนักศึกษาปริญญาโท จำนวน 20 คน (นักศึกษาจำนวนหนึ่งในสามมาจากประเทศไทยและประเทศเวียดนาม) ท่านยังได้รับทุนและเกียรติประวัติ รวมทั้งปริญญาดุษฎีบัณฑิต กิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ประเทศไทย เมื่อ ค.ศ. 2004 และการได้รับเลือกเป็นองค์ปาฐกในการประชุมนานาชาติไทยศึกษาถึง 3 ครั้ง (ที่เมืองอัมสเตอร์ดัม เมื่อ ค.ศ. 1999, ที่จังหวัดนครพนม ประเทศไทย เมื่อ ค.ศ. 2003, และที่กรุงเทพ เมื่อ ค.ศ. 2008) และผู้บรรยายดีเด่นทางมานุษยวิทยา รางวัลเดวิด สคอมป์ (David Skomp distinguished lecturer) ของมหาวิทยาลัยอินเดียนา (ค.ศ. 2001).