1,871. รหัส : MM-1-21-511

การเดินทางตรวจราชการ

| 18-20 มิ.ย. 1969 มอร์แมนเข้าร่วมสังเกตการณ์การตรวจราชการของคณะผู้พิพากษาศาลฎีกาจากกรุงเทพฯ มีประเด็นต่างๆ ที่น่าสนใจ เช่น 1) มีการจัดงานเลี้ยงรับรองอย่างยิ่งใหญ่โดยบุญส่งรับหน้าที่เป็นแม่งาน เจ้าหน้าที่ทางการและบุคคลสำคัญๆ ใน จ.น่านต่างเข้าร่วมงานเลี้ยงรับรองนี้ 2) คณะผู้พิพากษาเข้าเยี่ยมชมการทำงานของศาลประจำ จ.น่าน พร้อมทั้งรับฟังปัญหาในการทำงาน เช่น พยานไม่มาให้การ และจำนวนทนายที่มีไม่เพียงพอ 3) มีการประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารหลังใหม่ (?) 4) คณะผู้พิพากษาเดินทางไปดูการทำงานที่ศาลประจำ จ.แพร่ 5) จุดประสงค์สำคัญในการเดินทางครั้งนี้ของคณะผู้พิพากษา นอกจากตรวจเยี่ยมการทำงานของศาลแต่ละจังหวัดแล้วนั้น ยังเป็นการทำความรู้จักกับบรรดาผู้พิพากษาที่ประจำการอยู่ตามศาลประจำจังหวัดต่างๆ ซึ่งจะมีส่วนสำคัญต่อการตัดสินใจโยกย้าย หรือเลื่อนขั้นด้วย | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,872. รหัส : MM-1-21-512

การเดินทางตรวจราชการ

| 17 มิ.ย. 1969 มอร์แมนเข้าร่วมสังเกตการณ์การเตรียมงานต้อนรับคณะผู้พิพากษาศาลฎีกาซึ่งเดินทางมาตรวจราชการที่ศาลประจำ จ.เชียงใหม่ | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,873. รหัส : MM-1-21-513

งานเลี้ยงอำลา

| 23 เม.ย. 1969 มอร์แมนได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงอำลาผู้พิพากษาวิชิตและผู้พิพากษาถวิล มีประเด็นต่างๆ ที่น่าสนใจ เช่น 1) คนที่สำเร็จการศึกษาจากต่างประเทศจะมีโอกาสเลื่อนขั้นเร็วกว่าคนที่สำเร็จการศึกษาภายในประเทศ 2) ความสำคัญของศาลในฐานะ “ที่พึ่งสุดท้ายของประชาชน” 3) ความสามารถและประสบการณ์ในการทำงานของวิชิตและถวิล 4) ความคาดหวังเกี่ยวกับหน้าที่การงานในอนาคตของผู้พิพากษามีภัทร 5) ในคดีที่ตำรวจทุบตีผู้เยาว์ซึ่งเป็นญาติว่าที่ผู้สมัคร ส.ส. จ.ลำพูน มีภัทรตัดสินลงโทษกลุ่มนายตำรวจที่ลงมือด้วยข้อหาทำร้ายร่างกาย เพราะหากลงโทษตัดสินด้วยข้อหาปฏิบัติหน้าที่ด้วยความมิชอบ ตำรวจกลุ่มนี้จะได้รับโทษที่หนักมาก | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,874. รหัส : MM-1-21-514

งานเลี้ยงผู้พิพากษา

| 21 มี.ค. 1969 มอร์แมนและ Joe O’Neil ร่วมกันจัดงานเลี้ยงให้ผู้พิพากษา มีประเด็นต่างๆ ที่น่าสนใจ เช่น 1) ประสบการณ์และข้อคิดเห็นเกี่ยวกับการมีเพศสัมพันธ์ 2) บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความครื้นเครง มีการเล่าเรื่องตลกลามกและแสดงท่าทางประกอบ 3) เมื่อถึงเวลานอกราชการผู้พิพากษาแต่ละคนก็มีชีวิตปกติเหมือนผู้คนทั่วไป 4) ดวงใช้อำนาจหน้าที่ในการเรียกเด็กสาวภายในร้านมานั่งดื่มและพูดคุยด้วย | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,875. รหัส : MM-1-21-515

ต้อนรับปลัดกระทรวง

| 18 มี.ค. 1969 ถวิลและสะสมไปต้อนรับปลัดกระทรวง (ยุติธรรม?) ที่สนามบิน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,876. รหัส : MM-1-21-516

การตัดสินโทษประหารชีวิต

| 19 มิ.ย. 1969 สรรเสริญเล่าว่า เนื่องจากคนไทยเป็นพุทธศาสนิกชนที่มีจิตใจสุภาพ ผู้พิพากษาหลายคนจึงภูมิใจที่ไม่เคยต้องตัดสินโทษประหารชีวิตผู้ต้องหา แต่สรรเสริญกลับมองว่า การตัดสินโทษประหารชีวิตเป็นส่วนของงานที่ผู้พิพากษาต้องปฏิบัติตามกฎหมาย เมื่อสมัยยังหนุ่ม เขาเคยพิพากษาประหารชีวิตผู้ต้องหาในคดีฆาตกรรมไปรายหนึ่ง อย่างไรก็ดี คดีดังกล่าวปราศจากพยานรู้เห็นเหตุการณ์ ด้วยความกลัวว่าการตัดสินของตนจะผิดพลาด เขาจึงมิเคยอ่านคำยื่นอุทธรณ์ของคดีดังกล่าว | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,877. รหัส : MM-1-21-517

ความน่าเชื่อถือของพยาน

| 29 เม.ย. พยานในคดีแพ่งน่าเชื่อถือน้อยกว่าพยานในคดีอาญา เพราะคดีแพ่งพยานของทั้ง 2 ฝ่ายอาจให้การเท็จในศาลทั้งคู่ จึงจำเป็นต้องสังเกตพฤติกรรมของพยานควบคู่ไปกับคำให้การด้วย | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,878. รหัส : MM-1-21-518

การพิจารณาคดีของผู้พิพากษา

| 4 เม.ย. 1969 มีภัทรพูดคุยกับมอร์แมนเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ ในการพิจารณาคดีของผู้พิพากษา เช่น สิทธิของผู้ต้องหาในการได้รับการแต่งตั้งทนายความเพื่อช่วยแก้ต่างในคดีความ หรือความยากลำบากในการควานหาตัวผู้กระทำผิดในคดีจ้างวานให้ฆาตกรรมผู้อื่น | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,879. รหัส : MM-1-21-519

การพิจารณาคดีของผู้พิพากษา

| 13 ธ.ค. 1968 บรรดาผู้พิพากษาบ่นถึงการทำงานของอัยการซึ่งมักไม่ค่อยให้ความสำคัญกับหลักฐาน แต่การทำงานของตำรวจจะใส่ใจกับหลักฐานนับตั้งแต่ขั้นตอนการสืบสวน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,880. รหัส : MM-1-21-520

การพิจารณาคดีของผู้พิพากษา

| 11 ธ.ค. 1968 ความแตกต่างในการขึ้นให้การของพยาน เช่น ที่ จ.น่าน พยานจะเห็นด้วยกับคำถามจากผู้ซักถาม แต่ที่กรุงเทพฯ ซึ่งคนที่ขึ้นให้การมีการศึกษา มักแสดงความไม่เห็นด้วยกับคำถาม หรือแม้แต่ให้การเท็จ 10 ธ.ค. 1968 ผู้พิพากษาต้องไม่นำข้อมูลใดๆ ของคดีออกไปเผยแพร่นอกศาล นอกจากนี้ การตัดสินคดีต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของคำให้การและความคิดเห็นของพยานที่มีความซื่อสัตย์และน่าเชื่อถือ 19 ธ.ค. 1968 ทนายความมั่นใจในประสบการณ์การประเมินความน่าเชื่อถือในคำให้การของผู้พิพากษา พวกเขาจึงไม่ค่อยตรวจสอบคำให้การของพยานอีก และที่ในระหว่างการพิจารณาคดีไม่มีการโต้เถียงกันเรื่องข้อกฎหมายมิใช่เพราะว่าทนายความขี้เกียจ แต่ผู้พิพากษารู้เรื่องดังกล่าวดีอยู่แล้ว | บัตรบันทึกแบบเจาะ