1,661. รหัส : MM-1-21-341

คดีล่อลวงเด็กสาวไปขายบริการทางเพศ

| 4 เม.ย. 1969 มีภัทรให้ข้อมูลกับมอร์แมนว่าเด็กสาวไปขายบริการทางเพศด้วยความสมัครใจโดยมีนางคำมูลเป็นนายหน้าพาไปส่ง ส่วนนางแจ่มถูกพาไปด้วยเพื่อให้เด็กสาวอุ่นใจว่ามีคนจากบ้านเดียวกันร่วมเดินทางไปด้วยมิได้ถูกพาไปขายบริการทางเพศเพราะมีอายุมากแล้ว โดยพื้นฐานแล้วศาลไทยมักจะเชื่อว่าจำเลยมีความผิดจริงและโจทก์จะไม่โกหกเพื่อใส่ร้ายจำเลยแต่คดีนี้แตกต่างออกไป | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,662. รหัส : MM-1-13-81

บ้านหมายเลข HH84

| บ้านหมายเลข HH84 (บ้านจันตา-ผู้แปล) | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,663. รหัส : MM-1-13-82

บ้านหมายเลข HH85

| บ้านหมายเลข HH85 (บ้านแม่เฒ่าแอน-ผู้แปล) | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,664. รหัส : MM-1-21-342

คดีล่อลวงเด็กสาวไปขายบริการทางเพศ

| 3 เม.ย. 1969 สมพลชี้ให้เห็นว่าประเด็นสำคัญของคดีนี้มีอยู่ 3 ข้อด้วยกัน คือ 1) การทำให้ผู้พิพากษาเชื่อว่าผู้เสียหายสมัครใจไปขายบริการทางเพศและพ่อแม่ของเธอก็ทราบว่าลูกสาวไปขายบริการทางเพศด้วยความสมัครใจ 2) การทำให้ศาลเชื่อว่าสาเหตุที่นางแจ่มและนายเสาฟ้องร้องจำเลยเพราะต้องการเรียกร้องเงิน 3) การทำให้ผู้พิพากษาเชื่อว่า การที่สามีของนางคำมูลซึ่งมีอาชีพขับรถแท๊กซี่ไปรับนางแจ่มจาก อ.ฝางมายัง จ.เชียงใหม่เป็นการรับส่งผู้โดยสารตามปกติ และการเดินทางไปกรุงเทพฯ ของนางคำมูลเพื่อซื้ออะไหล่รถยนต์ก็เป็นเรื่องปกติเช่นเดียวกัน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,665. รหัส : MM-1-13-83

บ้านหมายเลข HH86

| บ้านหมายเลข HH86 (บ้านใหม่พิมพา-ผู้แปล) | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,666. รหัส : MM-1-21-343

คดีล่อลวงเด็กสาวไปขายบริการทางเพศ

| 26 มี.ค. 1969 ในระหว่างการไต่สวนนางแจ่ม มอร์แมนทำการจดบันทึกและบันทึกเทปคำให้การของนางอย่างละเอียด นายชิดซึ่งเป็นเพื่อนบ้านของนางแจ่มให้การว่าในวันเกิดเหตุนางแจ่มและนางคำมูลออกเดินไปพร้อมกันด้วยความสมัครใจมิได้บังเอิญเจอกันแต่อย่างใด นอกจากนี้จากคำให้การของกำนันสิงห์คำทำให้ทราบว่าตัวเขาเองเป็นพยานในการกู้ยืมเงินระหว่างนายไสคำ (สามีนางคำมูล) กับนายเสา (สามีนางแจ่ม) | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,667. รหัส : MM-1-13-84

บ้านหมายเลข HH87

| บ้านหมายเลข HH87 (บ้านอ้ายปัน-ผู้แปล) | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,668. รหัส : MM-1-21-344

คดีล่อลวงเด็กสาวไปขายบริการทางเพศ

| 26 มี.ค. 1969 นายไสคำจำเลยที่ 1 ให้การว่าตนขับรถไปรับนางแจ่มและนางสาวอัมพรไปส่งที่ท่ารถ ส่วนนางคำมูลจำเลยที่ 2 ให้การว่าการพบกันของทั้ง 3 คน (คำมูล แจ่ม อัมพร) เป็นการพบกันโดยบังเอิญโดยนางเดินทางไปกรุงเทพฯ เพื่อซื้ออะไหล่รถยนต์ อย่างไรก็ดีบดินทร์ตั้งข้อสังเกตว่าเป็นไปไม่ได้ที่ทั้ง 3 คนจะบังเอิญนั่งรถทัวร์ไปกรุงเทพฯ ในวันเดียวกัน นอกจากนี้ค่าใช้จ่ายในการเดินทางและค่าที่พักรวมกันแล้วมากกว่าค่าอะไหล่รถยนต์ ซึ่งจำเลยอ้างว่าจำเป็นต้องลงไปซื้อถึงกรุงเทพฯ | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,669. รหัส : MM-1-21-345

คดีล่อลวงเด็กสาวไปขายบริการทางเพศ

| 26 มี.ค. 1969 ประเด็นสำคัญของคดีนี้ต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าจำเลยมีอาชีพเป็นนายหน้าหาผู้หญิงไปขายบริการทางเพศจริงหรือไม่ และสาเหตุที่มีการฟ้องร้องเป็นคดีความเนื่องจากนางคำมูลให้เงินกับพ่อของเด็กสาว (อัมพร) ไม่มากพอ | บัตรบันทึกแบบเจาะ

1,670. รหัส : MM-1-21-346

คดีล่อลวงเด็กสาวไปขายบริการทางเพศ

| 19 ก.พ. 1969 พ่อของเด็กสาวซึ่งเป็นผู้เสียหายกล่าวหาว่าจำเลยล่อลวงลูกสาวของตนไปขายบริการทางเพศ แต่เป็นที่รู้กันดีของชาวบ้านทั่วไปว่าเด็กสาวมีอาชีพขายบริการทางเพศอยู่แล้ว และการไปขายบริการทางเพศที่กรุงเทพฯ ในครั้งนี้เป็นไปด้วยความสมัครใจสาเหตุที่นำไปสู่การฟ้องร้องจนเป็นคดีความเนื่องจากพ่อของเด็กสาวต้องการเรียกร้องเงินจากจำเลย | บัตรบันทึกแบบเจาะ