เจษฎ์ ปรีชานนท์ (พ.ศ. 2528)

1. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “ปริเทวะ” พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ อธิบายว่า หมายถึง ความคร่ำครวญ รำพันด้วยความเสียใจ
2. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “อุปธิ” / อุปาทิ หมายถึง
(1) สภาพที่ถูกกรรมกิเลสถือครอง, สภาพที่ถูกอุปาทานยึดไว้มั่น, เบญจขันธ์
(2) กิเลสเป็นเหตุถือมั่น, ความยึดติดถือมั่น, อุปาทาน
3. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “โอฆะ” หมายถึง ห้วงน้ำคือการเวียนว่ายตายเกิด, กิเลสอันเป็นดุจกระแสน้ำหลากท่วมใจสัตว์ ได้แก่ กาม (ความใคร่)ภพ (โลกอันเป็นที่อยู่ของสัตว์, ภาวะชีวิตของสัตว์) ทิฏฐิ (ความเห็นผิด) และ อวิชชา (ความไม่รู้จริง)
4. พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร : “โธตกมานพ” คือ ศิษย์คนหนึ่งในจำนวน 16 คนของพราหมณ์พาวรีที่ไปถามปัญหาพระพุทธเจ้า ณ ปาสาณเจดีย์ แคว้นมคธ