1841. รหัส : MM-1-18-143
ข้าว
| 4 ต.ค. 1959 ผู้จัดจำหน่ายจะเข้าไปรับซื้อข้าวจากชาวนาถึงที่นา ราคาข้าวที่รับซื้อขึ้นอยู่กับราคาที่ตลาดใน จ.พะเยา ข้าวที่ซื้อจะถูกส่งออกไปยังญี่ปุ่น เกาหลี และอินเดียเพื่อนำไปทำขนม | บัตรบันทึกแบบเจาะ
เอกสารจดหมายเหตุ
ทั้งหมด : 34,872 ระเบียน
1842. รหัส : MM-1-18-144
บันทึกประจำวันของแมรีแอน
| 16 ก.ย. 1959 แมรีแอนออกสำรวจหาบ้านเช่าใน อ.เชียงคำ ปัญหาสำคัญที่พบ คือ ห้องส้วม และห้องอาบน้ำที่ไม่ดีนัก | บัตรบันทึกแบบเจาะ
1843. รหัส : MM-1-18-145
บันทึกประจำวันของแมรีแอน
| 30 ก.ย. 1959 แมรีแอนไปจ่ายกับข้าวที่ตลาด และแวะดูผ้าที่จะนำมาบุผ้านวมที่ร้านค้าของชาวจีน | บัตรบันทึกแบบเจาะ
1844. รหัส : MM-1-18-146
บันทึกประจำวันของแมรีแอน
| 23 ก.ย. 1959 แมรีแอนเฝ้าสังเกตดูชุ่มทำครัว | บัตรบันทึกแบบเจาะ
1845. รหัส : MM-1-18-147
โรงสีห้วยแก้วคำ
| 20 ก.พ. 1961 ข้าวที่ได้จากทุ่งลอส่วนใหญ่แล้วจะถูกส่งมาสีที่โรงสีห้วยแก้วคำซึ่งสามารถสีข้าวได้ถึงวันละ 60 เกวียน โรงสีขนาดใหญ่ (ห้วยแก้วคำ) มักจะกักตุนข้าวไว้และจะขายเมื่อได้ราคาดี ซึ่งผิดกับโรงสีขนาดเล็กที่ไม่สามารถกักตุนข้าวได้ เพราะมีค่าใช้จ่ายต่างๆ มากมาย กำนัน ต.หย่วน (หนึ่งในหุ้นส่วนของโรงสีห้วยแก้วคำ) เชื่อว่าหากปรับปรุงถนนให้ดีกว่านี้ ชาวนาจะขายข้าวได้ราคาดีขึ้นและจะมีโรงสีเพิ่มมากขึ้น | บัตรบันทึกแบบเจาะ
1846. รหัส : MM-1-18-148
เงินกู้
| 15 ก.ค. 1960 ครูส่วนใหญ่มักมีเงินเดือนไม่พอใช้จ่าย จึงนิยมกู้เงินนอกระบบเพราะไม่จำเป็นต้องมีหลักทรัพย์ค้ำประกันเหมือนธนาคาร ดอกเบี้ยตกอยู่ที่ร้อยละ 6-10 ต่อเดือนตามแต่ตกลงกับเจ้าของเงินกู้ หรืออีกวิธีหนึ่งหากต้องการเงิน คือ การเล่นแชร์ | บัตรบันทึกแบบเจาะ
1848. รหัส : MM-1-18-150
การครอบครองที่ดิน
| 13 ต.ค. 1959 พี่สาวของจรูญไม่มีที่นาเป็นของตนเอง จรูญจึงให้พี่สาวและครอบครัวไปช่วยทำนาในที่นาของตน ส่วนชาวต่างชาติที่อยู่ในประเทศไทยไม่สามารถถือกรรมสิทธิ์ครอบครองที่ดินได้ | บัตรบันทึกแบบเจาะ
1849. รหัส : MM-1-18-151
โรงสีขนาดเล็กใน อ.เชียงคำ
| 3 ก.พ. 1960 โรงสีแห่งนี้สีข้าวได้วันละ 15 เกวียน ข้าวที่สีได้แบ่งออกเป็น 3 เกรด ข้าวเกรด 1 จะถูกส่งไปขายที่กรุงเทพฯ ข้าวเกรด 2 จะถูกส่งไปขายที่ จ.ลำปาง และข้าวเกรด 3 จะขายใน อ.เชียงคำ เจ้าของโรงสีบอกกับมอร์แมนว่าหากถนนดีกว่านี้ การขนส่งข้าวก็จะสะดวกมากขึ้น แต่อาจประสบปัญหาโรงสีคู่แข่งจาก จ.พะเยาและ จ.ลำปางจะเข้ามาแย่งรับซื้อข้าวจากชาวนา | บัตรบันทึกแบบเจาะ
1850. รหัส : MM-1-18-152
โรงสีในเมือง
| 27 ม.ค. 1961 โรงสีแห่งนี้สีข้าวได้วันละ 30 เกวียน ราคารับซื้อข้าวของที่นี่สัมพันธ์กับราคาที่กรุงเทพฯ ข้าวที่สีได้จะถูกส่งไปขายที่กรุงเทพฯ แล้วส่งไปขายต่อที่ไต้หวัน ญี่ปุ่น และลาว เจ้าของโรงสีบอกกับมอร์แมนว่าถ้าถนนดีกว่านี้ชาวนาก็จะขายข้าวได้ราคาดีขึ้น แต่ทางโรงสีอาจต้องประสบปัญหาโรงสีคู่แข่งจาก จ.พะเยาและ จ.ลำปางจะเข้ามาแย่งรับซื้อข้าวจากชาวนา | บัตรบันทึกแบบเจาะ
