นิทานเรื่องนางใบ้ ในหนังสือ "ด้วยปัญญาและความรัก นิทานชาวเมืองเหนือ" ถูกจัดให้ออยู่ในกลุ่มนิทานที่เล่าโดยคนเมือง หมายถึงชาวไทยยวน หรือชาวไทยล้านนาในนจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน ลำปาง แพร่ และน่าน
นิทานเรื่องเต่าน้อยอองคำ ในหนังสือ "ด้วยปัญญาและความรัก นิทานชาวเมืองเหนือ" ถูกจัดให้ออยู่ในกลุ่มนิทานที่เล่าโดยคนเมือง หมายถึงชาวไทยยวน หรือชาวไทยล้านนาในนจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน ลำปาง แพร่ และน่าน
นิทานเรื่องหงส์หิน ในหนังสือ "ด้วยปัญญาและความรัก นิทานชาวเมืองเหนือ" ถูกจัดให้ออยู่ในกลุ่มนิทานที่เล่าโดยคนเมือง หมายถึงชาวไทยยวน หรือชาวไทยล้านนาในนจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน ลำปาง แพร่ และน่าน
นิทานเรื่องเสือเย็น ในหนังสือ "ด้วยปัญญาและความรัก นิทานชาวเมืองเหนือ" ถูกจัดให้ออยู่ในกลุ่มนิทานที่เล่าโดยคนเมือง หมายถึงชาวไทยยวน หรือชาวไทยล้านนาในนจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน ลำปาง แพร่ และน่าน
นิทานเรื่องนกเอี้ยง ในหนังสือ "ด้วยปัญญาและความรัก นิทานชาวเมืองเหนือ" ถูกจัดให้ออยู่ในกลุ่มนิทานที่เล่าโดยคนเมือง หมายถึงชาวไทยยวน หรือชาวไทยล้านนาในนจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน ลำปาง แพร่ และน่าน
นิทานเรื่องช้างเจ็ดหัวเจ็ดหาง ในหนังสือ "ด้วยปัญญาและความรัก นิทานชาวเมืองเหนือ" ถูกจัดให้ออยู่ในกลุ่มนิทานที่เล่าโดยคนเมือง หมายถึงชาวไทยยวน หรือชาวไทยล้านนาในนจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน ลำปาง แพร่ และน่าน
นิทานเรื่องเจ้าปารามาโฆษ ในหนังสือ "ด้วยปัญญาและความรัก นิทานชาวเมืองเหนือ" ถูกจัดให้ออยู่ในกลุ่มนิทานที่เล่าโดยคนเมือง หมายถึงชาวไทยยวน หรือชาวไทยล้านนาในนจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน ลำปาง แพร่ และน่าน