471. รหัส : MM-1-16-62

การเกี้ยวพาราสี

| การเกี้ยวกันของหนุ่มสาวไทลื้อ ชายหนุ่มจะไปบ้านหญิงสาวตอนค่ำๆเพื่อนั่งคุยกัน มีบ้างที่ลักลอบได้เสียกันหากผู้ใหญ่ทราบก็ต้องทำให้ถูกต้องตามธรรมเนียม | บัตรบันทึกแบบเจาะ

472. รหัส : MM-1-16-63

สัตว์เลี้ยง/สัตว์อื่น

| การเลี้ยงสัตว์ของชาวบ้านมีทั้งวัว ควาย ม้า ที่เลี้ยงไว้ใช้แรงงาน และหมูกับไก่ | บัตรบันทึกแบบเจาะ

473. รหัส : MM-1-16-64

ระดับชนชั้นของคน

| ชาวบ้านในอดีตไม่มีความแตกต่างทางชนชั้นมากนัก ฐานะก็จะใกล้เคียงกัน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

474. รหัส : MM-1-16-65

ขนาดของหมู่บ้าน

| เดิมมีเพียง 22 ครัวเรือนแล้วเพิ่มเป็น 50-60 ครัวเรือน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

475. รหัส : MM-1-16-66

ไหว้พระ

| ทุกวันที่ไม่ได้ไปวัด พ่อของผู้ใหญ่บ้านจะไหว้หิ้งพระก่อนนอน คนแก่ทำแบบนี้ทุกคน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

476. รหัส : MM-1-16-67

พระและกิจวัตรประจำวัน

| ในอดีตพระจะใช้เวลาในแต่ละวันไปกับการคัดลอกธรรม(ใบลาน) เป็นการบูชา นอกจากนี้ก็เป็นการสวดมนต์และเรียนอักษรธรรม | บัตรบันทึกแบบเจาะ

477. รหัส : MM-1-16-68

การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม

| คนไทลื้อค่อยๆกลมกลืนกับคนเมือง(ยวน) จนลื้อที่เชียงม่วนไม่พูดภาษาลื้อแต่ไปพูดคำเมืองแทน เสื้อผ้าก็ซื้อใช้ไม่ทอใช้เอง ตัดผมสั้น | บัตรบันทึกแบบเจาะ

478. รหัส : MM-1-16-69

เสื้อผ้า

| การทอผ้าไว้ใช้ของชาวไทลื้อ การใช้ประโยชน์จากผ้า การใช้สีธรรมชาติกับผ้าและการที่คนภาคกลางเข้ามาให้คนไทลื้อสวมหมวกแทนการโพกผ้า | บัตรบันทึกแบบเจาะ

479. รหัส : MM-1-16-70

ตลาดขายเนื้อ

| ในตลาดมีร้านขายเนื้อหมู,เป็ดและไก่แต่ไม่มีเนื้อวัว,ควาย ชาวบ้านมักซื้อเนื้อไปทำเนื้อส้ม(แหนม)หรือย่าง ราคาของเนื้อสัตว์แต่ละชนิด หากมีสัตว์ตายเจ้าของจะแล่เนื้อแจกญาติๆและเพื่อนบ้านกิน | บัตรบันทึกแบบเจาะ

480. รหัส : MM-1-16-71

ลาสิกขา

| การลาสิกขาของพระและขั้นตอนของการลาสิกขาที่ต้องขออนุญาตพระผู้ใหญ่และศรัทธาของวัด | บัตรบันทึกแบบเจาะ