ศัพทานุกรมจารึก

The Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre

ศัพทานุกรมจารึก

ผลลัพท์การค้นหา

คำศัพท์ คำจารึก ชนิด ความหมาย ภาษา
937 ถลวง (3) ถฺลฺวงฺ น. เครื่องตวงของขอมสมัยโบราณ ข.
938 ววํ (17) วฺวํ, วฺวมฺ ว. ไม่, ห้าม, อย่า ข.
939 เสตง (4) เสฺตงฺ, สฺเตงฺ น. คำนำหน้าชื่อนักบวชในศาสนาพราหมณ์ในอาณาจักรขอมหรือเขมรโบราณ ข.
940 มุขย (1) มุขฺย น. ประธาน ส.
941 ภิกษา (1) ภิกษา น. การขออาหาร, อาหารที่ขอมา ป.
942 ผลไม้ (2) เผฺล น. ผลไม้ ข.
943 กัลปนา (8) กลฺปนา ก. เจาะจงให้, อุทิศ ส.
944 กัลปนา (6) กลฺปนา, กลฺปา น. การเตรียม, การกระทำ, ความดำริ; ความสำเร็จ; ที่ซึ่งเจ้าของอุทิศผลประโยชน์ให้แก่วัด; ส่วนบุญที่ผู้ทำอุทิศให้แก่ผู้ตาย ส.
945 ปรติทิน (0) ปฺรติทิน ว. เฉพาะวัน, สำหรับวัน, ทุกวัน ป.
946 โนะ (15) โนะ ว. นั้น ข.
947 ยัชญะ (4) ยชฺญ น. อันบูชา, การบูชา, การบวงสรวง, พลี ส.
948 812 ศก (1) 812 ศก น. มหาศักราช 812 = พุทธศักราช 1433 ท.
949 ทศมี (1) ทศมี น. ที่ 10 ส.
950 พระอาชญา (1) วฺระอาชฺญา น. พระราชโองการหรือพระราชดำรัส แต่ในสมัยหลังต่อมาเขมรโบราณนิยมใช้ “วฺระศาสน” แทน ข.
951 เชิง (10) เชงฺ น. เท้า, ตีน, ทิศเหนือ ข.
952 ธุลี (1) ธูลี น. ฝุ่น, ละลอง ป.
953 โกลญ (1) โกฺลญฺ น. “โกฺลญ” คือคำ “โขฺลญ” ที่เรารู้จักกันนี้เอง ในสมัยก่อนเขมรโบราณนิยมใช้ “โกฺลญ” แต่ในสมัยหลังต่อมาหันมาใช้ “โขฺลญ” แทน, คำนำหน้าชื่อ หรือตำแหน่งข้าราชการ ข.
954 พนม (9) วฺนํ, พนํ น. ภูเขา, พุ่ม ข.
955 วาบ (15) วาปฺ น. คำนำหน้าชื่อ หรือตำแหน่งข้าราชการ (ใช้เป็นคำนำหน้าชื่อบรรดาศักดิ์) ข.
956 โกลญวิษัย (1) โกฺลญฺวิษย น. “โกฺลญฺวิษย” ที่หมายถึง “โขลญวิษัย” หรือโขลญที่ทำหน้าที่ดูแลสถานที่ ข.
957 โจลง (1) โจฺลงฺ ก. ฉลอง ข.
958 กระลา (6) กรฺลา น. ห้อง, ลาน, ตาราง, พระแท่น, บัลลังก์ ข.
959 พระเพลิง (2) วฺระเวฺลง น. พระเพลิง ข.
960 เนา (8) เนา ก. อยู่, ยัง ข.