ศัพทานุกรมจารึก

The Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre

ศัพทานุกรมจารึก

ผลลัพท์การค้นหา

	คำศัพท์	คำจารึก	ชนิด	ความหมาย	ภาษา
481	สิทธิการ (1)	สิธิการ	ก.	กระทำให้สำเร็จ	ป.
482	จุลศักราชได้ 850 ตัว (1)	จุละสักขฺราได 850 ตวั	น.	ปีจุลศักราช ตรงกับ พ.ศ. 2031	ท.
483	กดเส็ด (1)	กดเสด	น.	ชื่อวันไทยแบบโบราณ รอบหนึ่งมี 60 วัน	ท.
484	สมณฤกษ์ (2)	สะมะนะรืก	น.	ดาวคนจำศีล หรือดาวคนหามหมู, ชื่อฤกษ์ใหญ่ 1 ใน 9 ฤกษ์	ท.
485	เม่คิง (1)	แมฅีง	น.	แม่ตัว	ท.
486	จ่าบ้าน (1)	จาบาน	น.	ใน ประชุมศิลาจารึก ภาคที่ 4 และ ประชุมจารึกเมืองพะเยา อ่านและปริวรรตเป็น “วาปาน”	ท.
487	อย่ากลั้วเกล้า (1)	อ̅ยากลวัเกลา	ก.	อย่าคลุกคลี, อย่าปะปน, อย่ายุ่งเกี่ยว	ท.
488	ให้แถม (1)	ใหยแถม	ก.	ให้เพิ่ม, ให้เติม	ท.
489	ศักราได้ 852 ตัว (1)	สกฺัราได 852 ตวั	น.	ปีจุลศักราช ตรงกับ พ.ศ. 2033	ท.
490	ปีกดเส็ด (4)	ปีกดเสด, ปีกัดเสดั	น.	ชื่อปีไทยแบบโบราณ ตรงกับปีจอ โทศก ตามจุลศักราช	ท.
491	เต่าซง้า (2)	เตาซะงา	น.	ชื่อวันชนิดหนึ่งของไทยภาคเหนือ	ท.
492	อัศวนี (1)	อัสะวนันิ	น.	ชื่อฤกษ์ที่ 1 ได้แก่ ดาวม้า	ส.
493	ปู่เลี้ยงพระเป็นเจ้าเมืองพิง (1)	ปูลยงพระเปนเจาเมิงพิง	น.	ปู่เลี้ยงของกษัตริย์เมืองเชียงใหม่ (พระเจ้ายอดเชียงราย)	ท.
494	อาวเลี้ยงปู่พระแต่โบราณ (1)	อาวลยงปูพระ(แต)(โบรานหัน)	น.	อาวเลี้ยงของกษัตริย์แต่โบราณ (พระเจ้าสามฝั่งแกน)	ท.
495	หันสีมา (1)	สีมา	น.	ในประชุมจารึกเมืองพะเยา ปริวรรตเป็น “ขันธสีมา”	ท.
496	หักคร่ำหักเมิน (1)	หฺรกัคำหฺรกัเมิน	ว.	ในประชุมจารึกเมืองพะเยา อ่านเป็น “ทุกคราทุกเมิอ” และปริวรรตเป็น “ทุกคราทุกเมื่อ”	ท.
497	จาม (1)	จาม	ก.	ฟันอย่างแรง	ท.
498	เสถียร (1)	สถยน	ว.	มั่นคง, แข็งแรง	ส.
499	จำเนียร (1)	จำนยร	ว.	นาน, ช้า	ท.
500	อาธรรม (2)	อาธรัม	ว.	ไม่เที่ยงธรรม, ไม่เป็นธรรม	ส.
501	บ่ (6)	บ่	ว.	ไม่	ท.
502	ชั่ว (1)	ชวั	บ.	ตลอด	ท.
503	ศักราชะได้ 854 ตัว (1)	สกฺราชะได 854 ตัว	น.	ปีจุลศักราช ตรงกับ พ.ศ. 2035	ท.
504	ปีเต่าไจ้ (1)	ปีเตาไจ	น.	เต่า = นพศก, ไจ้ = ปีชวด เป็นปีชวด นพศก ของไทยภาคเหนือ แต่ตรงกับปีชวด จัตวาศก ของไทยภาคกลาง เนื่องจากวิธีนับศกของไทยภาคเหนือน้อยกว่าของไทยภาคกลาง 5 ปี เช่น 6 (ฉศก) ของไทยภาคกลาง = 1 (เอกศก) ของไทยภาคเหนือ ในที่นี้จึงอ่านว่า ปีชวด นพศก ของไทยภาคเหนือ	ท.