ศัพทานุกรมจารึก

The Princess Maha Chakri Sirindhorn Anthropology Centre

ศัพทานุกรมจารึก

ผลลัพท์การค้นหา

คำศัพท์ คำจารึก ชนิด ความหมาย ภาษา
1273 ทูล (2) ทฺวลฺ, ทฺวล ก. ทูล ข.
1274 โกรย (2) โกฺรยฺ, โกฺรย ว. หลัง, ภายหลัง, อนาคต ข.
1275 กำแพง (2) กํเวงฺ น. กำแพง, ที่กั้น, ขอบ ข.
1276 สีมา (6) สีมา น. พรมแดน, เขตแดนที่ที่มีกำหนด ที่สงฆ์สมมุติให้เป็นที่สำหรับทำสังฆกรรมเป็นต้น ข.
1277 1043 ศก (1) 1043 ศก น. มหาศักราช 1043 = พุทธศักราช 1664 ท.
1278 859 ศก (1) 859 ศก น. มหาศักราช 859 = พุทธศักราช 1480 ท.
1279 เรียม (1) อฺรฺยาม น. พี่ ข.
1280 มาส (1) มาสฺ น. ขวด, ภาชนะที่ใส่น้ำ ข.
1281 บำเรอ (3) ปํเร, ปมฺเร น. ผู้รับใช้ ข.
1282 เถลิง (2) เถฺลงฺ, เถฺลง ก. "เถฺลงฺ" ในพจนานุกรมภาษาเขมร-ไทย ฉบับพระยาอนุมานราชธน เขียน “เตฺลง” หมายความว่า ขึ้น, การแสดงความเคารพ, การทำพิธีแสดงความจงรักภักดี ข.
1283 พระกันทวารโหม (1) วฺระกนฺทฺวารโหม น. ชื่อตำแหน่ง ข.
1284 นาม (4) นามฺ น. ชื่อ, คําชนิดหนึ่งในไวยากรณ์ สําหรับเรียกคน สัตว์ และสิ่งของต่าง ๆ ป.
1285 อีก (1) อุกฺกฺ ว. อีก ท.
1286 กุฏิ (2) กุติ น. เรือนหรือตึกสําหรับพระภิกษุสามเณรอยู่ ป.
1287 นิ (1) นิ ก. เข้า, ลง, ออก, ไม่เหลือ, ไม่มี, ทิ้ง, วาง, บน. ยิ่ง, พ้น, ประชุม, รวม, กองลช, อยู่, อ้าง, เปรียบ, ใส, ต่ำ, ต่ำช้า, เลว, ติเตียน, ฉลาด, หลักแหลม ส.
1288 ตรา (1) ตฺรา ก. ตั้งไว้, จดจำไว้, ประทับ ท.
1289 สรวม (1) สฺวมฺ ก. ขอ ข.
1290 ปง (1) ปงฺ ก. มุ่ง, หวัง, ตั้งใจ ข.
1291 ปราชญ์ (2) ปฺราชฺ น. ผู้มีปัญญารอบรู้ ส.
1292 ชนบท (1) ชนปท น. บ้านนอก, เขตที่พ้นจากเมืองหลวงไป ส.
1293 วิธี (1) วิธิ น. ทํานองหรือหนทางที่จะทํา; แบบ, แบบอย่าง, เช่น ทำถูกวิธี;กฎ, เกณฑ์; คติ, ธรรมเนียม. ป.
1294 เลง (1) เลงฺ ก. “เลีง” หมายถึง “ขึ้น” ข.
1295 เลย (2) เลยฺ ว. เลย, เกินไป, ทีเดียว ท.
1296 กรอม (2) กโรมฺ ว. ใต้ ข.