| ตัวอย่าง | ปรากฏใน | ด/บ | จังหวัด | ผู้ให้ความหมาย |
|---|---|---|---|---|
|
ติ อีศาน เทา วปฺ ต โคลฺ ปฺรสปฺ นุ ภูมิ สฺรุกฺ ฉฺทิงฺ คฺรคฺยรฺ จํงายฺ สฺลิกฺ 5,100 . ขฺญุํ วฺระ กมฺรเตงฺ อญฺ ศิวลิงฺค อายฺ ภทฺรนิเกตน วฺระ ชํนฺวนฺ . สฺรุกฺ คฺนงฺ ปกฺษ เขฺนตฺ . ตมฺรฺวจฺ สิ 2 วรฺคฺค โนะ . สิ 27 . ใต 48 . (ระบุจำนวนทาส และผู้ควบคุมที่แบ่งให้แก่เทวสถานของพระศิวลึงค์ ในภัทรนิเกตนะ และอาศรมต่างๆ ในเขตใกล้เคียง) |
จารึกสด๊กก๊อกธม 2 | 4/114 | สระแก้ว | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
วฺระ กมฺรเตงฺ อญฺ ต สิงฺ ปฺรติปกฺษ วฺระ สภา โขฺลญฺ วิษย (ปุรุษาธิการ ปุรุษปํเร) สฺตฺรี ปํเร โผงฺ สปฺ วรฺณ สปฺ สํวตฺสร (พระกัมรเตงอัญผู้ทำหน้าที่แต่ละปักษ์แห่งพระสภา โขลญวิสัย หัวหน้า คนงาน บุรุษบำเรอ สตรีบำเรอ ทั้งปวง และแก่คนทุกๆ เหล่า เป็นประจำทุกปี) |
จารึกปราสาทหินพระวิหาร 2 | 2/6 | ศรีสะเกษ | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
