| ตัวอย่าง | ปรากฏใน | ด/บ | จังหวัด | ผู้ให้ความหมาย |
|---|---|---|---|---|
|
ทฺรวฺย เผฺล คิ วลฺวฺยลฺ เชงฺ วฺลุกฺ 1 โสฺวกฺ 1 กฺรปิ 1 เชงฺ ตฺริปาท 1 จนฺมตฺ เผฺล คิ ปรฺยฺยงฺ (ทรัพย์ ผลไม้ พลเพียลเชิงพลุก 1 ถาดมีขา 1 ใบ กระบือ 1 ตัว เชิงตริบาท 1 พร้อมทั้งผลไม้ น้ำมัน) |
จารึกอุบมุง | 1/33 | อุบลราชธานี | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
ต ชฺมะ โลญฺ ปร . โลญฺ ธรฺมฺมปาล . โลญฺ โค. โลญฺ สรฺวฺวชฺ . เสฺตงฺ ศิวปาท โขฺลญฺ วล โขฺลญฺ วิษฺย ขฺทกฺ . ทฺรวฺย นุ ทุญฺ มาสฺ ลิ งฺ 2 . จนฺลฺยกฺ 320 . ถฺนปฺ เยา 1 วเว 4 . วฺระ โค 4 . กฺรปิ 12 . สีมาวธิ ภูมิ นา จํนตฺต นุ เสฺร ปิ เชงฺ . ติ ปูรฺวฺว ปฺรสปฺ นุ ภูมิ ธนวาห (ระบุชื่อชนเหล่านั้น ราคาที่ซื้อจ่ายเป็นทอง แพะ วัว และกระบือเป็นต้น พร้อมทั้งระบุเขตแดนของที่ดินด้วย) |
จารึกสด๊กก๊อกธม 2 | 4/87 | สระแก้ว | พจนานุกรมไทย ฉบับเปลื้อง ณ นคร |
|
วฺระ ปฺรติมา ภควตี 1 ติ สฺถาปนา ต สฺรุกฺ ภทฺราวาส ต ไน ภูมิ ภทฺรปตฺตน วฺระ โอยฺ โภค โผงฺ ทํเนปฺร คิ วตฺ ขลาสฺ กฺรยา อรฺจฺจน ทฺรวฺย ต ไท ติ โผงฺ อฺวลฺ ต ชา ทกฺษิณา ขฺญุํ ศต 2 โอยฺ เสฺร ปริมาน โวฺรหฺ ศต 2 อายฺ คเณศฺวร ปฺรมานฺ อโมฆปุร เสฺร โนะ ติ รฺเลก โอยฺ อายฺ สฺตุกฺ รนฺสิ อุกฺกฺ (ทั้งพระราชทานพระปฏิมาภควดีที่ประดิษฐานอยู่ในภัทรวาส ให้นำมาประดิษฐานในภัทรปัตตนะด้วย ทั้งยังได้พระราชทานสิ่งของที่เป็นอาหารและเครื่องบูชาอีกมาก นาข้าว และทาสอีกสองร้อยคนต่อพระคเณศวร ในเมืองอโมฆปุระ) |
จารึกสด๊กก๊อกธม 2 | 4/17 | สระแก้ว | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
วฺระ ปฺรติมา ภควตี 1 ติ สฺถาปนา ต สฺรุกฺ ภทฺราวาส ต ไน ภูมิ ภทฺรปตฺตน วฺระ โอยฺ โภค โผงฺ ทํเนปฺร คิ วตฺ ขลาสฺ กฺรยา อรฺจฺจน ทฺรวฺย ต ไท ติ โผงฺ อฺวลฺ ต ชา ทกฺษิณา ขฺญุํ ศต 2 โอยฺ เสฺร ปริมาน โวฺรหฺ ศต 2 อายฺ คเณศฺวร ปฺรมานฺ อโมฆปุร เสฺร โนะ ติ รฺเลก โอยฺ อายฺ สฺตุกฺ รนฺสิ อุกฺกฺ (ทั้งพระราชทานพระปฏิมาภควดีที่ประดิษฐานอยู่ในภัทรวาส ให้นำมาประดิษฐานในภัทรปัตตนะด้วย ทั้งยังได้พระราชทานสิ่งของที่เป็นอาหารและเครื่องบูชาอีกมาก นาข้าว และทาสอีกสองร้อยคนต่อพระคเณศวร ในเมืองอโมฆปุระ) |
จารึกสด๊กก๊อกธม 2 | 4/17 | สระแก้ว | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
ภควตฺ ปาท กมฺรเตงฺ อญฺ ต คุรุ ศฺรีทิวากรปณฺฑิต ปฺรสาท เหมโทลา ต ชิะ สิตาต ปตฺรนร ติ เปฺร อฺนกฺ ฉตฺตฺรธาร คิ ต เสงฺ ปฺรสาท สรฺวฺว ทฺรวฺย ต ทํเนปฺร ขาลฺ มาส วานฺ วตฺ ขฺลาสฺ ปฺรติคฺรห ตมฺรฺย เอฺสะ สฺรุกฺ ทาสทาสี อฺวลฺ (ภควัตบาทกัมรเตงอัญดคุรุศรีทิวากรบัณฑิต ทรงถวายเสลี่ยงทองสำหรับเป็นที่นั่งพร้อมทั้งผู้ชายที่ทำหน้าที่กางร่ม และหาม (เสลี่ยงทอง) และทรงประสาทราชทรัพย์เป็นต้นว่า หม้อทอง พาน ถ้วย กระโถน ช้าง ม้า หมู่บ้าน ทาสชาย ทาสหญิง เป็นจำนวนมาก) |
จารึกปราสาทหินพระวิหาร 2 | 1/17 | ศรีสะเกษ | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
เนะ ทฺรวฺย นุ เชา ภูมิ โนะ ปิ เถฺว กลฺปณา เนะ ต เทา ต กํมฺรเตงฺ ชคาตฺ (ทรัพย์ที่ใช้แลกเปลี่ยนในการซื้อที่ดินถวายแด่กัมรเตงชคต (ศรีพฤทเธศวร)) |
จารึกวัดสระกำแพงใหญ่ | 1/12 | ศรีสะเกษ | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
เนะ คิ อํโน(ยฺ) ริ ทฺรวฺย ติ มนฺ โอ (ยฺ) ต วระ ทํเนปฺปร เชงฺ เทนฺ เตกฺ ต - - ทฺร รงฺคะ เตกฺ อาสฺถรน (นี่คือของอุทิศ - - - เป็นของสังเวยถวายแด่พระผู้เป็นเจ้า เริ่มด้วยเชิงเทียนเหล็ก - - - รังคะเหล็ก แท่น) |
จารึกหินขอน 1 | 2/17 | นครราชสีมา | ศานติ ภักดีคำ |
|
นุ จํนำ ทฺรวฺย ต อํปาลฺ เนะ ต มนฺ อญฺ ชฺวนฺ ต กํมฺรเตงฺ ชคตฺ ศิวปาท ปศฺจิมฺ อายตฺว ต เตงฺ ตฺวนฺ หฺวรฺ ต สํววนฺธิ อญฺ ต ชฺมะ เตงฺ ปิตฺ เถฺว นุ ตฺวนฺ เจา ต เตงฺ ต เตงฺ ปิตฺ เถฺว คิ นา อญฺ สมาเป คิ ต อาจฺ ปริปาล ปฺรทฺวนฺ เทา นา กุเล อญฺ โผงฺ สฺยงฺ (ถวายทรัพย์รวมกับสิ่งเหล่านี้ ที่ข้าพเจ้า ถวายแก่กัมรเตงชคัตศิวบาทในทิศตะวันตกซึ่งขึ้นต่อเตงตวนหวร ร่วมกับข้าพเจ้าผู้ชื่อว่า เตงปิตเถฺว และตวน ผู้เป็นหลานแห่งเตงของเตงปิตเถฺว ซึ่งข้าพเจ้าปรารถนาให้ไปดูแลญาติข้าพเจ้าทั้งปวงที่ยังอยู่ ตั้งแต่บัดนี้ไป) |
จารึกปราสาทตาเมือนธม 5 | 2/3 | สุรินทร์ | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
เทวทฺร(วฺย) จนฺจฺยานฺ 1 วุทิ ปทิคะ ภาชน 4 ปฺรกฺ 4 กฺริยา อารฺจฺจณ ผฺสํ ชนฺชฺยงฺ 3 วฺระ ฉายฺ 1 (สมบัติที่ถวายไว้ แหวน 1 วง วุทิ กระโถน แจกัน เงิน 4 ใบ อาหารสำหรับประกอบพิธี ทั้งหมด 3 ชันชยัง คันฉ่อง 1 แผ่น) |
จารึกปราสาททัพเสียม 1 | 1/15 | สระแก้ว | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
ทฺรวฺย กฺรปิ 7 ขฺรุํ 2 กฺรยาวฺ 2 จนฺลฺยากฺ... (ทรัพย์ มีกระบือ 7 ตัว ขรุม 2 กระยาว 2 เครื่องนุ่งห่ม) |
จารึกปราสาทหินพนมรุ้ง 2 | 1/9 | บุรีรัมย์ | พจนานุกรมไทย ฉบับเปลื้อง ณ นคร |
