| ตัวอย่าง | ปรากฏใน | ด/บ | จังหวัด | ผู้ให้ความหมาย |
|---|---|---|---|---|
|
เสฺตงฺ อญฺ ต สิงฺ ตฺวงฺ เตํ 2 ภูมิ เผฺล คิ ติ ภูมิ กุติ สฺรฺวจฺ อุกฺกฺ (เสตงอัญ มีมะพร้าว 2 ต้น ที่ดิน ผลไม้ และที่ดินแห่งกุติสรวจอีก) |
จารึกอุบมุง | 1/20 | อุบลราชธานี | พจนานุกรม เขมร - ไทย ฉบับทุนพระยาอนุมานราชธน |
|
เนะ คิ โระหฺ ศาข สนฺตาน โนะ . สนฺตาน อนินฺทิตปุร เตมฺ สฺรุกฺ ศตคฺราม . กุรุงฺ ภวปุระ โอยฺ ปฺรสาท ภูมิ อายฺ วิษย อินฺทฺรปุระ . สนฺตาน จตฺ สฺรุกฺ ชฺมะ ภทฺรโยคิ . องฺคฺวยฺ ต คิ สฺถาปนา วฺระศิวลิงฺค ต คิ. (ต่อไปนี้ คือประวัติของสายสกุลดังกล่าว ครั้งแรกสกุลนี้ได้อาศัยอยู่ในเมืองศตคราม นครอนินทิตปุระ พระราชาแห่งกรุงภวปุระได้พระราชทานที่ดินในตำบลหนึ่งของอินทรปุระให้แก่เขา ดังนั้น สกุลนี้จึงได้ตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัยในหมู่บ้านภัทรโยคี แล้วสร้างพระศิวลึงค์ไว้ประจำหมู่บ้านนั้น) |
จารึกสด๊กก๊อกธม 2 | 3/60 | สระแก้ว | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
ลฺวะ ต ราชฺย วฺระ ปาท กมฺรเตงฺ อญฺ ปรมวีรโลก ติ วฺระ ปาท กมรฺเตงฺ อญฺ ศฺรีสูรฺยฺยวรฺมฺมเทว โอยฺ วิงฺ (ภควตฺ ปาท กมฺรเต)งฺ อญฺ ต คุรุ ศฺรีทิวากรปณฺฑิต มนฺ จฺวลฺ ภูมิ ขฺญุํ เทวตา โนะ ติ ปาท มูล ลกฺ ปิ จายฺ ต อนฺยาทฺย เทา (ในรัชกาลของพระบาทกัมรเตงอัญบรมวีรโลก ซึ่งพระบาทกมรเตงอัญศรีสุริยวรมันเทวะทรงคืนแก่ภควัตบาทกัมรเตงอัญดคุรุศรีทิวากรบัณฑิต และทรงถวายที่ดิน ทรงถวายทาสแก่เทวสถานนั้น ซึ่งใต้ฝ่าพระบาท (ปาทมูล) ได้ขายเพื่อจะจ่ายสำหรับค่าอาหารและสิ่งของอื่นๆ ต่อไป) |
จารึกปราสาทหินพระวิหาร 2 | 2/15 | ศรีสะเกษ | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
สฺวาสฺติ 942 ศก ปญฺจมี โรจฺ ศฺราวณ วุธวาร วฺระ กรุณา ปรมวิตฺร ติ กํเสฺตงฺ ศฺรีชยสิงฺสวรฺมฺม ต ปนฺทฺวลฺ วฺระ อาลกฺษณ ต วฺระ กํมฺรเตงฺ อญฺ กํเสฺตงฺ สภาปติ นา ตฺรีณิ ปเมฺร วฺระ สภา นุ วฺระ หรปาล เทา ลงฺโคลฺ ภูมิ สิทฺธิปุรปิ (ขอความสวัสดีจงมี ศักราช 942 แรม 5 ค่ำ เดือน 9 วันพุธ พระกรุณาบรมบพิตร คือ กัมเสตง ศรีชยสิงสวรมัน ประกาศพระอาลักษณ์แก่พระกัมรเตงอัญ กัมเสตง สภาบดี ชั้นตรี ให้ติดตามรับใช้พระสภา กับพระหรปาลไปปักหลักเขตที่ดินสิทธิปุระ) |
จารึกปราสาทตาเมือนธม 5 | 1/5 | สุรินทร์ | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
ภูมิ สฺรุกฺจฺวารฺ มฺโม นยฺ วฺระ กมฺรเตงฺ อญฺ ศิวลิงฺค โตยฺ ปุรฺวฺว เทา วปฺ ต โคลฺ อาคฺเนย (ดินแดนแห่งจวารโม ถวายแด่พระกมรเตงอัญศิวลึงค์ ตั้งแต่ทิศตะวันออกไปถึงหลักเขตทิศตะวันออกเฉียงใต้) |
จารึกปราสาททัพเสียม 1 | 1/17 | สระแก้ว | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
วฺระ ศาสน โอยฺ ชา จฺรโล วาปฺสรฺวฺวศิว นูวฺ สฺรุกฺ เสฺร ภูมิ สฺรโมเอํม มนฺ (พระราชโองการในการได้รับพระราชทานสิ่งที่เป็นเครื่องบำเหน็จความดีความชอบแก่วาบสรรพศิวะ ผู้อยู่สรุกเสร อันเป็นดินแดนแห่งสระโมเอม) |
จารึกวัดตาพระยา | 1/5 | สระแก้ว | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
|
911 ศก มโรจฺ ภุ...ศฺรีวิเรนฺทฺรวรฺมฺม นุ กํเสฺตงฺ อญฺ...มฺรตาญฺ โขฺลญฺ ศฺรีภุวนาทิตฺย... (ธู) ลิ วฺระ ปาท ธูลิ เชงฺ วฺระ กมฺร...วรฺมฺมเทว มนฺ มานฺ ภูมิ ปิ โอยฺ... (มหาศักราช 911 ขึ้น 1 ค่ำ...วีเรนทรวรมันพร้อมกำเสตงอัญ...มรตาญโขลญศรีภุวนาทิตย์...ธุลีพระบาทธุลีเชงพระกัมร...รมันเทวะมีที่ดินถวาย...) |
จารึกปราสาทหินพนมรุ้ง 2 | 1/5 | บุรีรัมย์ | พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 |
